ΧΩΡΙΣ ΤΙΤΛΟ : (γιατί ακόμα και η εύρεση τίτλων ή ορισμών είναι κάτι το περιοριστικό!)

Ξέσκισμα!
Της ψυχής. Των ίδιων των ενστίκτων. Της ελεύθερης ανάπτυξης της σκέψης. Των πιο αυθεντικών χαμόγελων, κυρίως αυτών στα οποία εκείνοι δεν έβλεπαν το λόγο. Των παιδικών μας παιχνιδιών στη γειτονιά, όταν οι γειτόνοι έσκουζαν κι αγρίευαν για το πόσο ταράζουμε την ησυχία τους και οι γέροι μας μάς φώναζαν να χωθούμε στα σπίτια μας για να μην ενοχλούμε. Των πρώτων μας σκιρτημάτων που ενοχοποιούνταν και καταδικάζονταν από την αρρώστια της χαμηλοβλεπούσας κομπλεξικής ομήγυρης, κοινωνιούλας γονιών, συγγενών, δασκάλων, αυτόκλητων δικαστών, παπάδων, ηθικολόγων υποκριτών.
Της αγάπης για μάθηση από το παραλήρημα σογιών και περίγυρων και εκπαιδευτικών κάτεργων για προσκόμμιση των πρέποντων βαθμών και απόκτησης λειψής και στρεβλής γνώσης.
Των πανιών στα καραβάκια που φτιάχναμε από μικροί.
Των σχεδίων πλεύσης σε ρότες προσωπικές, περιπειώδεις, ανακαλυπτικές.
Της άρνησης ψυχαναγκαστικής εισόδου μας στη δουλεμπορική αγορά εργασίας τους, στα σαλόνια της ασφυκτικής κι αυτοματοποιημένης κανονικότητάς τους, στα πυραμιδικά ιδρύματα της πραγματικότητάς τους.
Των εννοιών που μας δίδασκαν στη θεωρία τους και σταύρωναν στην πράξη τους.
Της ανάγκης να φωνάξεις, να φωνάξεις έστω και αν παραμείνεις λουφαγμένος στη γωνία, αλλά όχι! τους κακοφαινόταν ακόμη κι αυτό, γιατί...ακούγεσαι! Οφείλαμε να σφραγίζουμε το στόμα μας όταν μας έπνιγε η μυστική κραυγή του πεσμένου σε κώμα που αντιλαμβανόταν το φως της ύπαρξης μα δεν μπορούσε να σαλέψει κινούμενος προς αυτό...
Αλλά...

...η επανάσταση είναι ένα αγόρι κι ένα κορίτσι που, αγριεμένα και πιασμένα χέρι χέρι, αφήνουν πίσω τις νουθεσίες των γνωστικών γονέων και την αποσύνθεση της ασφάλειας και των μεταμφιέσεων του μνήματος του παλιού κόσμου. Και, μεθυσμένα από τις αιώνιες χαρές και πιο γενναίες υποσχέσεις της ζωής, ανακαλύπτουν μαζί καινούργιες συναρπαστικές διαδρομές. Όχι για να σταθούν στο ξεκίνημά τους εκθειάζοντάς τες απλώς. Όχι για να παγιδευτούν σε ατέλευτες ομιλίες, θεωρίες και διακηρύξεις γύρω από το ρίσκο και τα οφέλη του τολμήματος. Όχι για να γενούν στο πέρασμα τελικά τα σκιάχτρα του εαυτού τους και των αρχικών προθέσεών του, ώστε ν'αποθαρρύνουν και μελλοντικούς συν-οδοιπόρους. Αλλά για να γενούν τα ίδια το ταξίδι, ο αυτοκαθορισμός της πορείας και η εκπλήρωση της λαχτάρας...

Τρίτη, 22 Δεκεμβρίου 2015

Bάλτε χρώμα στη ζωή σας, ακόμη κι αν αυτή σας στήνει ενέδρα...

 μια εικόνα με έντονο συμβολισμό για τη νοοτροπία των προστατών της κοινωνικής τάξης(=σιγή νεκροταφείου όπως την καταλαβαίνουν οι εργοδότες τους)

μια εικόνα που ξεχειλίζει από φιλοζωικά μηνύματα


 Eπειδή η ζωή ΔΕΝ είναι μόνο άσπρο-μαύρο, όπως θέλουν οι "καθοδηγητές" και οι "επίσημοι αφηγητές" της να μας κάνουν να πιστέψουμε, ας βάλουμε χρώμα σε αυτήν. Ας πλημμυρίσουμε με χρώματα όλες τις πτυχές της, ακόμα και τις πιο αντιαισθητικές στην όψη, απωθητικές στην προσέγγισή τους, στην επαφή μαζί τους ανθυγιεινές, αρτηριοσκληρωτικές και βάρβαρες στη "φιλοσοφία" τους. Ας γενούμε καλλιτέχνες και ας αναδείξουμε την πολυχρωμία, με τις "κατάλληλες μπογιές και πινέλα".
Ας επικαλύψουμε με χρώματα ζωηρά όλη την ασχήμια και τους προστάτες της, πάνω στους οποίους συχνά σκοντάφτουμε όταν διεκδικούμε ό,τι δύναται να την εξωραΐσει και να την εξοβελίσει από τη ζωή μας και την οργάνωσή της σύμφωνα με τις πραγματικές της ανάγκες και την αισθητική που μας εμπνέει. Όταν διεκδικούμε το δικαίωμα σε ό,τι έχει σχέση με την πραγματική αρμονία, ειδικά αυτή που αφορά την κοινωνική ζωή και οργάνωση γνήσια ανεξάρτητων ανθρώπινων όντων. Και πέφτουμε επάνω σε καλικάντζαρους με στολές και Ορκ με ρόπαλα.

Ας χρωματίσουμε λοιπόν με έντονα ανατρεπτική καλλιτεχνική διάθεση τους υπερασπιστές της ασχήμιας και της βίας που τη συνοδεύει. Ως αυθεντικοί καλλιτέχνες του δρόμου που παράγουν τα δικά τους αυτοσχέδια έργα τέχνης.

(το παρακάτω  είναι παρμένο από ολλανδική εφημερίδα, όπου καλλιτέχνης συγκέντρωσε φωτογραφίες μπασκίνων απ'όλο τον κόσμο, βαμμένων με μπογιά και φρόντισε να ταιριάξει τις αποχρώσεις με το pantone )
 https://athens.indymedia.org/media/upload/2015/12/19/schallmaier-pantone.jpg
(κάντε δεξί κλικ πάνω στην εικόνα και πατήστε "προβολή εικόνας" για νατη μεγενθύνετε)

Κι επειδή δεν μας χαλάει μια μικρή ακόμη εγχώρια καλλιτεχνική προσθήκη , ας προσφέρουμε κι εμείς μια μικρή γεύση από ανησυχίες που αποκτούν έκφραση στο γεμάτο δελεαστικά ερεθίσματα καμβά του δρόμου της αθηναϊκής τερατούπολης:

 Ορκ που μεταμφιέστηκαν σε ξωτικά του Αϊ Βασίλη λόγω εορταστικής ατμόσφαιρας!

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου