ΧΩΡΙΣ ΤΙΤΛΟ : (γιατί ακόμα και η εύρεση τίτλων ή ορισμών είναι κάτι το περιοριστικό!)

Ξέσκισμα!
Της ψυχής. Των ίδιων των ενστίκτων. Της ελεύθερης ανάπτυξης της σκέψης. Των πιο αυθεντικών χαμόγελων, κυρίως αυτών στα οποία εκείνοι δεν έβλεπαν το λόγο. Των παιδικών μας παιχνιδιών στη γειτονιά, όταν οι γειτόνοι έσκουζαν κι αγρίευαν για το πόσο ταράζουμε την ησυχία τους και οι γέροι μας μάς φώναζαν να χωθούμε στα σπίτια μας για να μην ενοχλούμε. Των πρώτων μας σκιρτημάτων που ενοχοποιούνταν και καταδικάζονταν από την αρρώστια της χαμηλοβλεπούσας κομπλεξικής ομήγυρης, κοινωνιούλας γονιών, συγγενών, δασκάλων, αυτόκλητων δικαστών, παπάδων, ηθικολόγων υποκριτών.
Της αγάπης για μάθηση από το παραλήρημα σογιών και περίγυρων και εκπαιδευτικών κάτεργων για προσκόμμιση των πρέποντων βαθμών και απόκτησης λειψής και στρεβλής γνώσης.
Των πανιών στα καραβάκια που φτιάχναμε από μικροί.
Των σχεδίων πλεύσης σε ρότες προσωπικές, περιπειώδεις, ανακαλυπτικές.
Της άρνησης ψυχαναγκαστικής εισόδου μας στη δουλεμπορική αγορά εργασίας τους, στα σαλόνια της ασφυκτικής κι αυτοματοποιημένης κανονικότητάς τους, στα πυραμιδικά ιδρύματα της πραγματικότητάς τους.
Των εννοιών που μας δίδασκαν στη θεωρία τους και σταύρωναν στην πράξη τους.
Της ανάγκης να φωνάξεις, να φωνάξεις έστω και αν παραμείνεις λουφαγμένος στη γωνία, αλλά όχι! τους κακοφαινόταν ακόμη κι αυτό, γιατί...ακούγεσαι! Οφείλαμε να σφραγίζουμε το στόμα μας όταν μας έπνιγε η μυστική κραυγή του πεσμένου σε κώμα που αντιλαμβανόταν το φως της ύπαρξης μα δεν μπορούσε να σαλέψει κινούμενος προς αυτό...
Αλλά...

...η επανάσταση είναι ένα αγόρι κι ένα κορίτσι που, αγριεμένα και πιασμένα χέρι χέρι, αφήνουν πίσω τις νουθεσίες των γνωστικών γονέων και την αποσύνθεση της ασφάλειας και των μεταμφιέσεων του μνήματος του παλιού κόσμου. Και, μεθυσμένα από τις αιώνιες χαρές και πιο γενναίες υποσχέσεις της ζωής, ανακαλύπτουν μαζί καινούργιες συναρπαστικές διαδρομές. Όχι για να σταθούν στο ξεκίνημά τους εκθειάζοντάς τες απλώς. Όχι για να παγιδευτούν σε ατέλευτες ομιλίες, θεωρίες και διακηρύξεις γύρω από το ρίσκο και τα οφέλη του τολμήματος. Όχι για να γενούν στο πέρασμα τελικά τα σκιάχτρα του εαυτού τους και των αρχικών προθέσεών του, ώστε ν'αποθαρρύνουν και μελλοντικούς συν-οδοιπόρους. Αλλά για να γενούν τα ίδια το ταξίδι, ο αυτοκαθορισμός της πορείας και η εκπλήρωση της λαχτάρας...

Κυριακή, 1 Νοεμβρίου 2015

Το παραμύθι θέλει τόλμη, φαντασία δημιουργική και καρδιά παιδική

Κάποιες "αλανιάρες" σκέψεις (με αφορμή το μικρό κομψοτέχνημα που ακολουθεί):
η ζωή μπορεί (και θα έπρεπε) να σφύζει από μαγεία! Από χρώματα, παιχνιδιάρικη διάθεση (κι ένα αγαπημένο μου μότο, που συστήνω ανεπιφύλακτα σε κάθε εκπαιδευτικό είναι "να παίζεις σαν να μαθαίνεις και να μαθαίνεις σαν να παίζεις"), από αγάπη και ζεστασιά ψυχής, από όμορφες μυρωδιές, από ταξίδια ανεμπόδιστα και αλληλεπίδραση μεταξύ των ανθρώπων με ανοιχτό μυαλό και κατανόηση και σεβασμό, από αγόρια και κορίτσια που χαίρονται το δώρο του έρωτα, από χαμογελαστές κι αγαπημένες παρέες, από αχνιστές καρδιές και απλωμένα χέρια όχι για να αρπάξουν ή να ζητιανέψουν αλλά για να αγγίξουν και να συνδράμουν τον Άλλον. Το παραμύθι θέλει τόλμη (το κυριότερο γνώρισμα των ηρώων του!), φαντασία δημιουργική και καρδιά παιδική, για να ριζώσει στις ζωές των ανθρώπων και με το μαγικό του ραβδάκι να τις μεταμορφώσει. Για να ζούμε εμείς καλά και ανθρώπινα και αυτοί που μας θέλουν μίζερους, σκυφτούς και τρελαμένους, για να μας ξεζουμίζουν από κάθε ζωτικό χυμό και πνοή ζωής, να σκάσουν με πάταγο στο χώμα! Και να μας αδειάσουν τη γωνιά σαν το γίγαντα που γκρεμοτσακίστηκε από τη φασολιά του άφοβου Τζακ.


ανιχνευτής

 

"LILA: ΧΡΩΜΑΤΙΣΕ ΤΗ ΖΩΗ ΜΕ ΤΑ ΧΡΩΜΑΤΑ ΠΟΥ ΘΕΛΕΙΣ ΕΣΥ!"

 



" Lila : μια γλυκιά ταινία μικρού μήκους για τη ζωή Ο Carlos Lascano έφτιαξε μια ταινία μικρού μήκους, τη Lila, για την καθημερινότητα, τη ζωή γενικότερα, και τον τρόπο που τη βλέπει η ζωγράφος-πρωταγωνίστρια. Η Lila φαντάζεται και βάζει τα δικά της χρώματα, δίνει τη δική της 'πινελιά', τη δική της τροπή, σε όσα βλέπει γύρω της, με ιδιαίτερα συγκινητικό και γλυκό κλείσιμο. Ένα φιλμάκι για τη ζωή και την οπτική, τη στάση και τις δυνατότητες που έχει ο καθένας, με στοιχεία κινουμένων σχεδίων."

Το είδαμε στο ΠΑΡΑΜΥΘΙ-ΠΑΡΑΜΥΘΙ και...το λατρέψαμε! 
Και μια μικρή συνεισφορά από εμάς: 
 https://www.youtube.com/watch?v=qh3ZehztHMo

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου