ΧΩΡΙΣ ΤΙΤΛΟ : (γιατί ακόμα και η εύρεση τίτλων ή ορισμών είναι κάτι το περιοριστικό!)

Ξέσκισμα!
Της ψυχής. Των ίδιων των ενστίκτων. Της ελεύθερης ανάπτυξης της σκέψης. Των πιο αυθεντικών χαμόγελων, κυρίως αυτών στα οποία εκείνοι δεν έβλεπαν το λόγο. Των παιδικών μας παιχνιδιών στη γειτονιά, όταν οι γειτόνοι έσκουζαν κι αγρίευαν για το πόσο ταράζουμε την ησυχία τους και οι γέροι μας μάς φώναζαν να χωθούμε στα σπίτια μας για να μην ενοχλούμε. Των πρώτων μας σκιρτημάτων που ενοχοποιούνταν και καταδικάζονταν από την αρρώστια της χαμηλοβλεπούσας κομπλεξικής ομήγυρης, κοινωνιούλας γονιών, συγγενών, δασκάλων, αυτόκλητων δικαστών, παπάδων, ηθικολόγων υποκριτών.
Της αγάπης για μάθηση από το παραλήρημα σογιών και περίγυρων και εκπαιδευτικών κάτεργων για προσκόμμιση των πρέποντων βαθμών και απόκτησης λειψής και στρεβλής γνώσης.
Των πανιών στα καραβάκια που φτιάχναμε από μικροί.
Των σχεδίων πλεύσης σε ρότες προσωπικές, περιπειώδεις, ανακαλυπτικές.
Της άρνησης ψυχαναγκαστικής εισόδου μας στη δουλεμπορική αγορά εργασίας τους, στα σαλόνια της ασφυκτικής κι αυτοματοποιημένης κανονικότητάς τους, στα πυραμιδικά ιδρύματα της πραγματικότητάς τους.
Των εννοιών που μας δίδασκαν στη θεωρία τους και σταύρωναν στην πράξη τους.
Της ανάγκης να φωνάξεις, να φωνάξεις έστω και αν παραμείνεις λουφαγμένος στη γωνία, αλλά όχι! τους κακοφαινόταν ακόμη κι αυτό, γιατί...ακούγεσαι! Οφείλαμε να σφραγίζουμε το στόμα μας όταν μας έπνιγε η μυστική κραυγή του πεσμένου σε κώμα που αντιλαμβανόταν το φως της ύπαρξης μα δεν μπορούσε να σαλέψει κινούμενος προς αυτό...
Αλλά...

...η επανάσταση είναι ένα αγόρι κι ένα κορίτσι που, αγριεμένα και πιασμένα χέρι χέρι, αφήνουν πίσω τις νουθεσίες των γνωστικών γονέων και την αποσύνθεση της ασφάλειας και των μεταμφιέσεων του μνήματος του παλιού κόσμου. Και, μεθυσμένα από τις αιώνιες χαρές και πιο γενναίες υποσχέσεις της ζωής, ανακαλύπτουν μαζί καινούργιες συναρπαστικές διαδρομές. Όχι για να σταθούν στο ξεκίνημά τους εκθειάζοντάς τες απλώς. Όχι για να παγιδευτούν σε ατέλευτες ομιλίες, θεωρίες και διακηρύξεις γύρω από το ρίσκο και τα οφέλη του τολμήματος. Όχι για να γενούν στο πέρασμα τελικά τα σκιάχτρα του εαυτού τους και των αρχικών προθέσεών του, ώστε ν'αποθαρρύνουν και μελλοντικούς συν-οδοιπόρους. Αλλά για να γενούν τα ίδια το ταξίδι, ο αυτοκαθορισμός της πορείας και η εκπλήρωση της λαχτάρας...

Κυριακή, 2 Αυγούστου 2015

Κυρίες, κύριοι και καλά μας παιδιά: ΜΕΝΟΥΜΕ ΕΥΡΩΠΗ!


 "Κυρίες, κύριοι και καλά μας παιδιά! Το κυρίαρχο και απέθαντο πολιτικό σύστημα της χώρας σας και συν-εταίροι σάς ανακοινώνουν με εθνική υπερηφάνεια":

ΜΕΝΟΥΜΕ ΕΥΡΩΠΗ!


Μένουμε Ευρώπη 
πολιτικέ μου αντιπρόσωπε και υπόδειγμα πατριώτη!
Στο "φυσικό μας χώρο" όπως ανέκαθεν μας έλεγες.
Αυτόν της αποθήκευσής μας!

Μένουμε Ευρώπη 
κατεργαράκο μου εργοδότη!
Συνέχισε να θησαυρίζεις από τη δική μου τη δουλειά, 
να με φορτώνεις με απλήρωτες υπερωρίες, 
να με πληρώνεις "μαύρα ψίχουλα",
να μην ξεχνάς το ποίημα που μου απήγγειλες από παλιά:
πως τώρα για όλα φταίν οι τροϊκάνοι και η κακιά η ώρα!

Μένουμε Ευρώπη
εθνικέ και βρυκολακιασμένε νταβατζή
εργολάβε-καναλάρχη και εκδότη!
Τα μάπετς στα σώου των δελτίων σου
θα με κρατάνε ευγνώμονα μαζί και φοβισμένο.
Μήπως μας κάτσει η στραβή,
στην πληγιασμένη ησυχία των ευρω-αυγών μας
αν δεν καθίσουμε σαν μαδημένες κότες
και απ' το κοτέτσι μας πετάξουν έξω!

Μένουμε Ευρώπη λέω!
Τώρα μπορείτε ν'απολαύσετε τα οφέλη και προνόμια 
της "ησυχίας", "τάξης" και "ασφάλειας".
Νοικοκυραίοι και καλάθια της νοικοκυράς, 
συνταξιούχοι, εισοδηματίες και άνεργοι νέοι.

Μένουμε Ευρώπη! 
μα τον Greek lover Δία που την κουτούπωνε!
Γιατί δεν είμαστε απλοί πολίτες στη "χώρα της σφαλιάρας".
Είμαστε τα ευρω-πατίνια με τα ρουλεμάν στην πίστα της ανάπτυξης!
Οι "βελτιώσεις" σε πράξεις νομοθετικού περιεχομένου!
Είμαστε κι όσοι ψήφισαν "πρώτη φορά αριστερά"
για να βουτήξουν πιο βαθιά στα νεοφιλελεύθερα σκατά!

Κυρίες, κύριοι και καλά μας παιδιά:
ΜΕΝΟΥΜΕ ΕΥΡΩΠΗ!
Αυτή είναι η νέα σας πατρίδα και θρησκεία και οικογένεια.
Κι ετούτο δω το εθνικό, αξιακό έμβλημά της:

ανιχνευτής

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου