Τρίτη, 15 Ιουλίου 2014

Η ανεκτίμητη αξία της νέας ζωής και της Ελπίδας σαν όχημά της...

" Καληνύχτα μη φοβάσαι έχει αστέρια ο ουρανός
Πάντα εσύ στο τέλος θα'σαι ο από μηχανής θεός "




Mέσα από εικόνες ανυπόφορης πια βαρβαρότητας, φρίκης, οδύνης, σπαραγμού κι απελπισίας και μοναξιάς...Ωστόσο σαλεύει αυτή σαν μαγικό ραβδάκι που ξορκίζει την πτώση του κόσμου στις αβύσσους της τιποτοσύνης και της απώλειας. Σαν λαμπερός φάρος απ΄το πουθενά και το παντού που διαλύει το ζόφο της νύχτας...
Ξεπηδάει η ΕΛΠΙΔΑ και χαμογελάει, συνωμοτικά θαρρείς και περιπαιχτικά για όλους τους καταστροφολάγνους κι εσχατολόγους προφήτες...Η ελπίδα που μεταφέρεται μαζί με τη νέα ζωή, σαν μια νέα αρχή (Οι εποχές μιας νέας πρωτόγνωρης αρχής..!) σαν μια ακόμη ευκαιρία της ανθρωπότητας να τα βρει με τον εαυτό της και την ίδια την ψυχή του "στερεώματος". Η νέα ζωή, με ολάνθιστες νέες προοπτικές, με νοήματα που αφήνουν πίσω τις παλιές οπισθοδρομήσεις και αγκυλώσεις και γεμίζει με γλύκα όλη την πικρία και κατήφεια της ζωής. Και με μια υπόσχεση πολύτιμη: να πει και να πράξει, να δει και ν'αδράξει όλα όσα εμείς φοβηθήκαμε ή δεν καταφέραμε ή δεν προλάβαμε να πούμε, να πράξουμε, να ανοίξουμε τα μάτια μας για να δούμε και να αδράξουμε...για να γευτούμε τα απλόχερα και δωρεάν πάντα δώρα της ζωής στην ψυχή που ενσαρκώνεται. Κι έρχεται εδώ πέρα για να εξανθρωπιστεί κι όχι για να απο-ανθρωπιστεί...
 Eίμαστε ανθρώπινα όντα!


 Ας βάλουμε κι εμείς ένα χεράκι να διαλύσουμε εις τα εξ ων συνετέθη τη μεγάλη παράνοια (Τα ξόρκια δεν έχουν συμβόλαιο με την αιωνιότητα) και να διευκολύνουμε τη χάραξη των δρόμων και των πιο εμπνευσμένων πιθανοτήτων κι ανεξάρτητων κι ανεξάντλητων προοπτικών που ανοίγονται στη νέα ζωή. Ώστε αυτή τους δρόμους μπροστά της να τους μεταμορφώσει σε λεωφόρους γνώσης, κατανόησης, αγάπης και εξέλιξης...
Ας προστατέψουμε κι ας υπερασπιστούμε τη νέα ζωή! 
Το χρωστάμε και σε αυτήν και στους εαυτούς μας...και στην αιτία ίσως της παρουσίας μας σε τούτο τον ταλαίπωρο μικρό και γαλάζιο (τουλάχιστον ακόμα) πλανήτη, ταξιδιάρη και περιπλανώμενο μέσα στις φοβερές δίνες του κοσμικού  χάους. Κομμάτια του οποίου δεν παύουμε να είμαστε κι εμείς, δίνοντας μορφή και σχήματα στις κοχλάζουσες πιθανότητές του.

ανιχνευτής

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου