ΧΩΡΙΣ ΤΙΤΛΟ : (γιατί ακόμα και η εύρεση τίτλων ή ορισμών είναι κάτι το περιοριστικό!)

Ξέσκισμα!
Της ψυχής. Των ίδιων των ενστίκτων. Της ελεύθερης ανάπτυξης της σκέψης. Των πιο αυθεντικών χαμόγελων, κυρίως αυτών στα οποία εκείνοι δεν έβλεπαν το λόγο. Των παιδικών μας παιχνιδιών στη γειτονιά, όταν οι γειτόνοι έσκουζαν κι αγρίευαν για το πόσο ταράζουμε την ησυχία τους και οι γέροι μας μάς φώναζαν να χωθούμε στα σπίτια μας για να μην ενοχλούμε. Των πρώτων μας σκιρτημάτων που ενοχοποιούνταν και καταδικάζονταν από την αρρώστια της χαμηλοβλεπούσας κομπλεξικής ομήγυρης, κοινωνιούλας γονιών, συγγενών, δασκάλων, αυτόκλητων δικαστών, παπάδων, ηθικολόγων υποκριτών.
Της αγάπης για μάθηση από το παραλήρημα σογιών και περίγυρων και εκπαιδευτικών κάτεργων για προσκόμμιση των πρέποντων βαθμών και απόκτησης λειψής και στρεβλής γνώσης.
Των πανιών στα καραβάκια που φτιάχναμε από μικροί.
Των σχεδίων πλεύσης σε ρότες προσωπικές, περιπειώδεις, ανακαλυπτικές.
Της άρνησης ψυχαναγκαστικής εισόδου μας στη δουλεμπορική αγορά εργασίας τους, στα σαλόνια της ασφυκτικής κι αυτοματοποιημένης κανονικότητάς τους, στα πυραμιδικά ιδρύματα της πραγματικότητάς τους.
Των εννοιών που μας δίδασκαν στη θεωρία τους και σταύρωναν στην πράξη τους.
Της ανάγκης να φωνάξεις, να φωνάξεις έστω και αν παραμείνεις λουφαγμένος στη γωνία, αλλά όχι! τους κακοφαινόταν ακόμη κι αυτό, γιατί...ακούγεσαι! Οφείλαμε να σφραγίζουμε το στόμα μας όταν μας έπνιγε η μυστική κραυγή του πεσμένου σε κώμα που αντιλαμβανόταν το φως της ύπαρξης μα δεν μπορούσε να σαλέψει κινούμενος προς αυτό...
Αλλά...

...η επανάσταση είναι ένα αγόρι κι ένα κορίτσι που, αγριεμένα και πιασμένα χέρι χέρι, αφήνουν πίσω τις νουθεσίες των γνωστικών γονέων και την αποσύνθεση της ασφάλειας και των μεταμφιέσεων του μνήματος του παλιού κόσμου. Και, μεθυσμένα από τις αιώνιες χαρές και πιο γενναίες υποσχέσεις της ζωής, ανακαλύπτουν μαζί καινούργιες συναρπαστικές διαδρομές. Όχι για να σταθούν στο ξεκίνημά τους εκθειάζοντάς τες απλώς. Όχι για να παγιδευτούν σε ατέλευτες ομιλίες, θεωρίες και διακηρύξεις γύρω από το ρίσκο και τα οφέλη του τολμήματος. Όχι για να γενούν στο πέρασμα τελικά τα σκιάχτρα του εαυτού τους και των αρχικών προθέσεών του, ώστε ν'αποθαρρύνουν και μελλοντικούς συν-οδοιπόρους. Αλλά για να γενούν τα ίδια το ταξίδι, ο αυτοκαθορισμός της πορείας και η εκπλήρωση της λαχτάρας...

" Όλη μου τη ζωή ο κόσμος προσπαθεί να ταρακουνήσει το κλουβί μου για να με αναγκάσει να εκραγώ. Με δοκιμάζει. Προσπαθώντας να βρει την αδυναμία μου. Η μάνα μου έλεγε 'γιε μου μην κάθεσαι στο κρύο' κι ο πατέρας μου το ίδιο. Θα έλεγε 'ποτέ σου μη χάσεις τον έλεγχο του εαυτού σου'. Αλλά ανοίγω το παράθυρο. Αφήνω τον κρύο αέρα να διαπερνάει. Έχασα τον έλεγχο" - Ποίημα του νεαρού Brian Deneke, τραγικού ήρωα της ταινίας "BOMB CITY"

Τρίτη, 21 Ιανουαρίου 2014

5 ημέρες εξέγερση στο Burgos, Ισπανία


Σε μια κοινωνία όπου οι μισοί από τους κάτω των 25 ετών είναι άνεργοι, όπου ένας στους τρεις συνολικά δεν μπορεί να βρει δουλειά γιατί δεν υπάρχει. Βλέποντας τα αποτελέσματα του καπιταλισμού όλο και πιο καθαρά, όπου οι πλούσιοι γίνονται πλουσιότεροι και την διαφθορά- αλαζονεία της εξουσίας καθημερινά να διαλύει ζωές. Αυτό το έργο ήταν η αφορμή για να ξεσπάσει η συσσωρευμένη οργή.







5 ημέρες εξέγερση στο Burgos,η οργή ξεχείλισε βλέποντας την τοπική εξουσία να δαπανά 8.000.000 € σκανδαλωδώς εξυπηρετώντας μια μεγαλοκαπιταλιστική εταιρία. Το έργο θα φέρει πολύ μεγάλα κέρδη στην εταιρία και για τον λόγο ότι θα γίνει μαζική ιδιωτικοποίηση των χώρων στάθμευσης. Η συγκεκριμένη εταιρεία (Diario de Burgos) όχι μόνο αναλαμβάνει έργα μεγάλης αξίας στα οποία οι κάτοικοι εναντιώνονται μονίμως, αλλά ευθύνεται και για τον θάνατο 10 εργατών από έκρηξη που προκλήθηκε σε αποθήκη φύλαξης χημικών προϊόντων η οποία δεν πληρούσε κανένα μέτρο ασφαλείας. Λόγω των κινητοποιήσεων των κατοίκων εναντίον της κατασκευής της λεωφόρου, η εταιρεία είχε προσπαθήσει να ξεκινήσει τα έργα σε άλλες περιοχές βράδυ και παρουσία των μπάτσων για ευνόητους λόγους. Επίσης ο μαφιόζος εργολάβος, ο Antonio Miguel Méndez Pozo έχει φυλακιστεί για διαφθορά και παράνομες κατασκευές (7 χρόνια το 90). Την ίδια στιγμή οι κοινωνικές δαπάνες μειώνονται με αλματώδη ρυθμό, κλείνουν σχολεία κτλ Ο δρόμος είναι δικός μας αναγράφεται στο πανό.Τα προβλήματα όμως είναι βαθύτερα. Σε μια κοινωνία όπου οι μισοί από τους κάτω των 25 ετών είναι άνεργοι, όπου ένας στους τρεις συνολικά δεν μπορεί να βρει δουλειά γιατί δεν υπάρχει. Βλέποντας τα αποτελέσματα του καπιταλισμού όλο και πιο καθαρά, όπου οι πλούσιοι γίνονται πλουσιότεροι και την διαφθορά- αλαζονεία της εξουσίας καθημερινά να διαλύει ζωές. Αυτό το έργο ήταν η αφορμή για να ξεσπάσει η συσσωρευμένη οργή. Η δήλωση του δημάρχου Javier Lacalle το Σαββατοκύριακο (11/12 Ιανουαρίου) ότι αγνοεί τις μαζικές διαμαρτυρίες και θα χρησιμοποιήσει τους μπάτσους για να εξυπηρετηθεί ο κολλητός του κατασκευαστής πάση θυσία ήταν η σπίθα που άναψε την φωτιά. Την Κυριακή το πρωί πάνω από 3.000 διαδήλωσαν και συγκρούστηκαν σφοδρά το βράδυ με τους πολυάριθμους μπάτσους. Το Σάββατο 41 διαδηλωτές συνελήφθησαν και 21 είναι τραυματισμένοι στο νοσοκομείο. Ο αγώνας των κατώτατων τάξεων στο Burgos συνεχίζεται…

To διαβάσαμε στο  https://athens.indymedia.org/front.php3?lang=el&article_id=1511217

ΕΠΙΣΗΣ, η συνέχεια των εξελίξεων εδώ:
5 ημέρες εξέγερση στο Burgos,Ισπανία,μέρος 2,βίντεο,φώτος-https://athens.indymedia.org/front.php3?lang=el&article_id=1511241
5 ημέρες εξέγερση στο Burgos,Ισπανία,μέρος 3,βίντεο,φώτος-https://athens.indymedia.org/front.php3?lang=el&article_id=1511260

Διαδηλώσεις αλληλεγγύης γίνονται σε πολλές πόλεις της Ισπανίας. Ακολουθούν φώτος πιο κάτω: δηλαδή ΕΔΩ
Kαι δυο βίντεο από σφοδρότατη επίθεση στο αστυνομικό τμήμα της Βαρκελώνης, κατά την διάρκεια διαλήλωσης αλληλεγγύης στους εξεγερμένους του Μπούργκoς ΕΔΩ 
κι ΕΔΩ

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου