ΧΩΡΙΣ ΤΙΤΛΟ : (γιατί ακόμα και η εύρεση τίτλων ή ορισμών είναι κάτι το περιοριστικό!)

Ξέσκισμα!
Της ψυχής. Των ίδιων των ενστίκτων. Της ελεύθερης ανάπτυξης της σκέψης. Των πιο αυθεντικών χαμόγελων, κυρίως αυτών στα οποία εκείνοι δεν έβλεπαν το λόγο. Των παιδικών μας παιχνιδιών στη γειτονιά, όταν οι γειτόνοι έσκουζαν κι αγρίευαν για το πόσο ταράζουμε την ησυχία τους και οι γέροι μας μάς φώναζαν να χωθούμε στα σπίτια μας για να μην ενοχλούμε. Των πρώτων μας σκιρτημάτων που ενοχοποιούνταν και καταδικάζονταν από την αρρώστια της χαμηλοβλεπούσας κομπλεξικής ομήγυρης, κοινωνιούλας γονιών, συγγενών, δασκάλων, αυτόκλητων δικαστών, παπάδων, ηθικολόγων υποκριτών.
Της αγάπης για μάθηση από το παραλήρημα σογιών και περίγυρων και εκπαιδευτικών κάτεργων για προσκόμμιση των πρέποντων βαθμών και απόκτησης λειψής και στρεβλής γνώσης.
Των πανιών στα καραβάκια που φτιάχναμε από μικροί.
Των σχεδίων πλεύσης σε ρότες προσωπικές, περιπειώδεις, ανακαλυπτικές.
Της άρνησης ψυχαναγκαστικής εισόδου μας στη δουλεμπορική αγορά εργασίας τους, στα σαλόνια της ασφυκτικής κι αυτοματοποιημένης κανονικότητάς τους, στα πυραμιδικά ιδρύματα της πραγματικότητάς τους.
Των εννοιών που μας δίδασκαν στη θεωρία τους και σταύρωναν στην πράξη τους.
Της ανάγκης να φωνάξεις, να φωνάξεις έστω και αν παραμείνεις λουφαγμένος στη γωνία, αλλά όχι! τους κακοφαινόταν ακόμη κι αυτό, γιατί...ακούγεσαι! Οφείλαμε να σφραγίζουμε το στόμα μας όταν μας έπνιγε η μυστική κραυγή του πεσμένου σε κώμα που αντιλαμβανόταν το φως της ύπαρξης μα δεν μπορούσε να σαλέψει κινούμενος προς αυτό...
Αλλά...

...η επανάσταση είναι ένα αγόρι κι ένα κορίτσι που, αγριεμένα και πιασμένα χέρι χέρι, αφήνουν πίσω τις νουθεσίες των γνωστικών γονέων και την αποσύνθεση της ασφάλειας και των μεταμφιέσεων του μνήματος του παλιού κόσμου. Και, μεθυσμένα από τις αιώνιες χαρές και πιο γενναίες υποσχέσεις της ζωής, ανακαλύπτουν μαζί καινούργιες συναρπαστικές διαδρομές. Όχι για να σταθούν στο ξεκίνημά τους εκθειάζοντάς τες απλώς. Όχι για να παγιδευτούν σε ατέλευτες ομιλίες, θεωρίες και διακηρύξεις γύρω από το ρίσκο και τα οφέλη του τολμήματος. Όχι για να γενούν στο πέρασμα τελικά τα σκιάχτρα του εαυτού τους και των αρχικών προθέσεών του, ώστε ν'αποθαρρύνουν και μελλοντικούς συν-οδοιπόρους. Αλλά για να γενούν τα ίδια το ταξίδι, ο αυτοκαθορισμός της πορείας και η εκπλήρωση της λαχτάρας...

" Όλη μου τη ζωή ο κόσμος προσπαθεί να ταρακουνήσει το κλουβί μου για να με αναγκάσει να εκραγώ. Με δοκιμάζει. Προσπαθώντας να βρει την αδυναμία μου. Η μάνα μου έλεγε 'γιε μου μην κάθεσαι στο κρύο' κι ο πατέρας μου το ίδιο. Θα έλεγε 'ποτέ σου μη χάσεις τον έλεγχο του εαυτού σου'. Αλλά ανοίγω το παράθυρο. Αφήνω τον κρύο αέρα να διαπερνάει. Έχασα τον έλεγχο" - Ποίημα του νεαρού Brian Deneke, τραγικού ήρωα της ταινίας "BOMB CITY"

Δευτέρα, 22 Ιουλίου 2013

Σκότωσε ή αποδέξου



Μη χάνεις χρόνο. Η ώρα είναι τώρα. Ξύπνα!

Σκότωσε ό,τι σε σκοτώνει.

Σκότωσε αυτό που σε ελαττώνει, αυτό που σε εμποδίζει να προχωρήσεις, να φτάσεις στον προορισμό σου.

Αν δε μπορείς, αποδέξου το ελάττωμα που δε μπορείς να σκοτώσεις.

Αν ακόμα δε μπορείς να το αποδεχτείς, αποδέξου ότι δε μπορείς να το αποδεχτείς.

Αν όμως δε μπορείς ούτε να αποδεχτείς ότι δε μπορείς να αποδεχτείς, αν η γνωστή φωνή μέσα σου ακόμη συνεχίζει να διαμαρτύρεται και να μην παραδίνεται, τότε τι μπορείς να κάνεις;

Αναγνώρισε ότι υπάρχει αυτή φωνή μέσα σου που διαμαρτύρεται. Και αποδέξου την ύπαρξή της! Αυτή η παρατήρηση και αναγνώριση της φωνής είναι αρκετή τις περισσότερες φορές γιατί δημιουργεί μια απόσταση ασφαλείας από την ίδια τη φωνή. Έτσι κατανοείς ότι δεν είσαι εσύ η φωνή που διαμαρτύρεται. Δημιουργώντας απόσταση αντιλαμβάνεσαι ότι είσαι πολύ περισσότερα από όλα αυτά τα επαναλαμβανόμενα νοητικά και συναισθηματικά πρότυπα που για τόσο καιρό καταφέρνουν να υποκρίνονται ότι είσαι εσύ.

Πάντα θα βρίσκεται εδώ, σε κάθε ζωντανό τώρα, σε κάθε στιγμούλα που θα κατορθώνεις να μη την συνθλίβεις ανάμεσα στις αναμνήσεις και τις προσδοκίες σου, η ευκαιρία να παρατηρείς την εσωτερική σου κατάσταση, να μεταμορφώνεις ότι δε σου αρέσει και έχεις τη δύναμη να αλλάξεις, ή να αποδέχεσαι ό,τι δε μπορείς να αλλάξεις.


Το διαβάσαμε ΕΔΩ

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου