ΧΩΡΙΣ ΤΙΤΛΟ : (γιατί ακόμα και η εύρεση τίτλων ή ορισμών είναι κάτι το περιοριστικό!)

Ξέσκισμα!
Της ψυχής. Των ίδιων των ενστίκτων. Της ελεύθερης ανάπτυξης της σκέψης. Των πιο αυθεντικών χαμόγελων, κυρίως αυτών στα οποία εκείνοι δεν έβλεπαν το λόγο. Των παιδικών μας παιχνιδιών στη γειτονιά, όταν οι γειτόνοι έσκουζαν κι αγρίευαν για το πόσο ταράζουμε την ησυχία τους και οι γέροι μας μάς φώναζαν να χωθούμε στα σπίτια μας για να μην ενοχλούμε. Των πρώτων μας σκιρτημάτων που ενοχοποιούνταν και καταδικάζονταν από την αρρώστια της χαμηλοβλεπούσας κομπλεξικής ομήγυρης, κοινωνιούλας γονιών, συγγενών, δασκάλων, αυτόκλητων δικαστών, παπάδων, ηθικολόγων υποκριτών.
Της αγάπης για μάθηση από το παραλήρημα σογιών και περίγυρων και εκπαιδευτικών κάτεργων για προσκόμμιση των πρέποντων βαθμών και απόκτησης λειψής και στρεβλής γνώσης.
Των πανιών στα καραβάκια που φτιάχναμε από μικροί.
Των σχεδίων πλεύσης σε ρότες προσωπικές, περιπειώδεις, ανακαλυπτικές.
Της άρνησης ψυχαναγκαστικής εισόδου μας στη δουλεμπορική αγορά εργασίας τους, στα σαλόνια της ασφυκτικής κι αυτοματοποιημένης κανονικότητάς τους, στα πυραμιδικά ιδρύματα της πραγματικότητάς τους.
Των εννοιών που μας δίδασκαν στη θεωρία τους και σταύρωναν στην πράξη τους.
Της ανάγκης να φωνάξεις, να φωνάξεις έστω και αν παραμείνεις λουφαγμένος στη γωνία, αλλά όχι! τους κακοφαινόταν ακόμη κι αυτό, γιατί...ακούγεσαι! Οφείλαμε να σφραγίζουμε το στόμα μας όταν μας έπνιγε η μυστική κραυγή του πεσμένου σε κώμα που αντιλαμβανόταν το φως της ύπαρξης μα δεν μπορούσε να σαλέψει κινούμενος προς αυτό...
Αλλά...

...η επανάσταση είναι ένα αγόρι κι ένα κορίτσι που, αγριεμένα και πιασμένα χέρι χέρι, αφήνουν πίσω τις νουθεσίες των γνωστικών γονέων και την αποσύνθεση της ασφάλειας και των μεταμφιέσεων του μνήματος του παλιού κόσμου. Και, μεθυσμένα από τις αιώνιες χαρές και πιο γενναίες υποσχέσεις της ζωής, ανακαλύπτουν μαζί καινούργιες συναρπαστικές διαδρομές. Όχι για να σταθούν στο ξεκίνημά τους εκθειάζοντάς τες απλώς. Όχι για να παγιδευτούν σε ατέλευτες ομιλίες, θεωρίες και διακηρύξεις γύρω από το ρίσκο και τα οφέλη του τολμήματος. Όχι για να γενούν στο πέρασμα τελικά τα σκιάχτρα του εαυτού τους και των αρχικών προθέσεών του, ώστε ν'αποθαρρύνουν και μελλοντικούς συν-οδοιπόρους. Αλλά για να γενούν τα ίδια το ταξίδι, ο αυτοκαθορισμός της πορείας και η εκπλήρωση της λαχτάρας...

Παρασκευή, 5 Οκτωβρίου 2012

"no pasaran": Μάθημα αλληλεγγύης από την Ισπανία

Αυτό είναι Αλληλεγγύη !!!

Ισπανός μαγαζάτορας προστατεύει διαδηλωτές, από τα Ισπανικά ΜΑΤ, που κατέφυγαν στον μαγαζί του κατα τη διάρκεια των χθεσινών τεράστιων ισπανικών διαδηλώσεων ενάντια στα μέτρα λιτότητας του μνημονίου τους.

Μάθημα αλληλεγγύης για όλους μας!



Ενας ανώνυμος εστιάτορας έχει γίνει ένας από τους «ήρωες» της μεγάλης όσο και επεισοδιακής διαδήλωσης που έγινε το βράδυ της Τρίτης 2/10/2012 στο κέντρο της Μαδρίτης, όπου χιλιάδες Ισπανοί διαμαρτυρήθηκαν για τα μέτρα λιτότητας που επιβάλλει η κυβέρνηση Ραχόι. Ο εστιάτορας εμφανίζεται να στέκεται μόνος απέναντι σε αστυνομικούς προκειμένου να προστατεύσει διαδηλωτές.

Αρχικά οι φωτογραφίες του ιδιοκτήτη του εστιατορίου στο Paseo del Prado, αρχικά αναμεταδόθηκαν - κυρίως σε αμερικανικά και βρετανικά δίκτυα - με τη λεζάντα ότι «φωνάζει σε διαδηλωτές ώστε να πάψουν να πετούν πέτρες προς το κατάστημά του».

Ωστόσο η El Pais, προχώρησε σε διόρθωση και ανέφερε αργότερα στην ηλεκτρονική της έκδοση ότι ο εστιάτορας πρωτίστως προσπαθούσε να προστατεύσει τους διαδηλωτές που είχαν αναζητήσει καταφύγιο στο μαγαζί του όταν τους κατεδίωξαν αστυνομικές δυνάμεις.

«Κανείς δεν θα μπει εδώ μέσα γιατί εδώ είναι όλοι αθώοι πολίτες!» φώναξε στους αστυνομικούς ο εστιάτορας, σύμφωνα με ισπανικά μέσα ενημέρωσης. Οι αστυνομικοί απαίτησαν να μπουν στο εστιατόριο για να προχωρήσουν σε συλλήψεις.

Ο ίδιος, σχεδόν με δάκρυα στα μάτια φώναξε έπειτα σε διαδηλωτές να σταματήσουν να πετούν πέτρες προς τους αστυνομικούς που επιχειρούσαν να μπουν στο μαγαζί του.

...και βίντεο:
Συγκινητικές στιγμές με τον κόσμο να ευχαριστεί τον ισπανό μαγαζάτορα που στάθηκε μπροστά στα ΜΑΤ που ήθελαν να συλλάβουν διαδηλωτές και τον ίδιο να λέει πως o ήρωας δεν ήταν ο ίδιος, αλλά οι διαδηλωτές. Εκείνος μόνο στάθηκε στην είσοδο....


Πλήθος κόσμου ευχαριστεί τον Alberto Casillas από Newscaster


Πηγές: left.gr, Εσύ που ήσουν; - Facebook και Periodiko Ypovrixio


Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου