ΧΩΡΙΣ ΤΙΤΛΟ : (γιατί ακόμα και η εύρεση τίτλων ή ορισμών είναι κάτι το περιοριστικό!)

Ξέσκισμα!
Της ψυχής. Των ίδιων των ενστίκτων. Της ελεύθερης ανάπτυξης της σκέψης. Των πιο αυθεντικών χαμόγελων, κυρίως αυτών στα οποία εκείνοι δεν έβλεπαν το λόγο. Των παιδικών μας παιχνιδιών στη γειτονιά, όταν οι γειτόνοι έσκουζαν κι αγρίευαν για το πόσο ταράζουμε την ησυχία τους και οι γέροι μας μάς φώναζαν να χωθούμε στα σπίτια μας για να μην ενοχλούμε. Των πρώτων μας σκιρτημάτων που ενοχοποιούνταν και καταδικάζονταν από την αρρώστια της χαμηλοβλεπούσας κομπλεξικής ομήγυρης, κοινωνιούλας γονιών, συγγενών, δασκάλων, αυτόκλητων δικαστών, παπάδων, ηθικολόγων υποκριτών.
Της αγάπης για μάθηση από το παραλήρημα σογιών και περίγυρων και εκπαιδευτικών κάτεργων για προσκόμμιση των πρέποντων βαθμών και απόκτησης λειψής και στρεβλής γνώσης.
Των πανιών στα καραβάκια που φτιάχναμε από μικροί.
Των σχεδίων πλεύσης σε ρότες προσωπικές, περιπειώδεις, ανακαλυπτικές.
Της άρνησης ψυχαναγκαστικής εισόδου μας στη δουλεμπορική αγορά εργασίας τους, στα σαλόνια της ασφυκτικής κι αυτοματοποιημένης κανονικότητάς τους, στα πυραμιδικά ιδρύματα της πραγματικότητάς τους.
Των εννοιών που μας δίδασκαν στη θεωρία τους και σταύρωναν στην πράξη τους.
Της ανάγκης να φωνάξεις, να φωνάξεις έστω και αν παραμείνεις λουφαγμένος στη γωνία, αλλά όχι! τους κακοφαινόταν ακόμη κι αυτό, γιατί...ακούγεσαι! Οφείλαμε να σφραγίζουμε το στόμα μας όταν μας έπνιγε η μυστική κραυγή του πεσμένου σε κώμα που αντιλαμβανόταν το φως της ύπαρξης μα δεν μπορούσε να σαλέψει κινούμενος προς αυτό...
Αλλά...

...η επανάσταση είναι ένα αγόρι κι ένα κορίτσι που, αγριεμένα και πιασμένα χέρι χέρι, αφήνουν πίσω τις νουθεσίες των γνωστικών γονέων και την αποσύνθεση της ασφάλειας και των μεταμφιέσεων του μνήματος του παλιού κόσμου. Και, μεθυσμένα από τις αιώνιες χαρές και πιο γενναίες υποσχέσεις της ζωής, ανακαλύπτουν μαζί καινούργιες συναρπαστικές διαδρομές. Όχι για να σταθούν στο ξεκίνημά τους εκθειάζοντάς τες απλώς. Όχι για να παγιδευτούν σε ατέλευτες ομιλίες, θεωρίες και διακηρύξεις γύρω από το ρίσκο και τα οφέλη του τολμήματος. Όχι για να γενούν στο πέρασμα τελικά τα σκιάχτρα του εαυτού τους και των αρχικών προθέσεών του, ώστε ν'αποθαρρύνουν και μελλοντικούς συν-οδοιπόρους. Αλλά για να γενούν τα ίδια το ταξίδι, ο αυτοκαθορισμός της πορείας και η εκπλήρωση της λαχτάρας...

Κυριακή, 12 Φεβρουαρίου 2017

Σαν πας στην Ουκρανία, θυμήσου κάτι για τα λόγια τα μεγάλα...

 Ως εισαγωγή:
Όταν τα νεοναζιστικά πραξικοπήματα και οι προβοκάτσιες χαιρετίζονται και νομιμοποιούνται από τους "προστάτες της Δημοκρατίας"...(...για την ουκρανική αντεπανάσταση, με τη χρήση νεοναζιστικών κι ακραίων εθνικιστικών ομάδων ως "αγανακτισμένων διαδηλωτών", αλλά και την παρείσφρηση και διαβρωτική δράση πρακτόρων στρατολογημένων από κέντρα αποσταθεροποίησης Δυτικών συμφερόντων)

Tότε, στις 2 Μαρτίου 2014, ο νυν "καπετάνιος του Τιτανικού" ΣΥΡΙΖΑ, έλεγε για τον υπουργό Βενιζέλο και για την κυβέρνηση Σαμαρά:

Τώρα, λειτουργώντας ωσάν νέο "αριστερόστροφο" πλυντήριο της νεναζιστικών καταβολών και υπό της Δύσης εντολών και προκλητικής στήριξης κυβέρνησης αχυρανθρώπων στην Ουκρανία,  έρχεται με τον επικεφαλής του να αντιγράψει αυτά που τότε στηλίτευε.
Θυμηθείτε και αυτό το χαρακτηριστικό βίντεο: Α.Τσίπρας Ευρωdebate για Ουκρανία: "Δεν αναγνωρίζουμε τη ναζιστική κυβέρνηση!" 
Αλλά πλέον η κυβέρνηση του Ποροσένκο και των ακροδεξιών μιλιταριστικών ομάδων (που από την πρώτη στιγμή της Δυτικής νομιμοποίησης του πολιτικού αυτού μορφώματος, προχώρησαν σε άγριες διώξεις διαφωνούντων και ρωσόφωνων πληθυσμών της Αν. Ουκρανίας) εκδημοκρατίστηκε ως εκ θαύματος!

 Το κακό παράδειγμα της λαϊκής επιστράτευσης στην Ανατολική Ουκρανία, για τη φιλοσοφία των "εταίρων" και των "μητέρων"...
Μακελειό στο Ντονέτσκ! Οι Ουκρανοί βομβάρδισαν την αγορά – έγινε σφαγή!
Και η "αριστερά για πρώτη φορά", ακολουθώντας τα βήματα και άλλων εταίρων (Το "χοντρό παιχνίδι" στην Ουκρανία! ) γίνεται όλο και πιο νεοφιλελεύθερη και δεξιότερη κι από τους "σοσιαλιστές" του ΠΑΣΟΚ και δίνει διαρκώς διαπιστευτήρια φρονημάτων στα πλανητικά αφεντικά και σεμινάρια πολιτικής κωλοτούμπας δίχως ίχνος αιδούς. "Υψηλή διπλωματία προς όφελος της χώρας και της αξιοπρέπειάς της" (μην ξεγελιόμαστε κιόλας, ε;) . Και πλεόνασμα πολιτικού ήθους!
Οπότε και οι παρακάτω εικόνες από το ΒΑΣΙΛΑ ΤΗΣ ΜΟΝΑΞΙΑΣ είναι άκρως επιτυχημένες:


Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου