ΧΩΡΙΣ ΤΙΤΛΟ : (γιατί ακόμα και η εύρεση τίτλων ή ορισμών είναι κάτι το περιοριστικό!)

Ξέσκισμα!
Της ψυχής. Των ίδιων των ενστίκτων. Της ελεύθερης ανάπτυξης της σκέψης. Των πιο αυθεντικών χαμόγελων, κυρίως αυτών στα οποία εκείνοι δεν έβλεπαν το λόγο. Των παιδικών μας παιχνιδιών στη γειτονιά, όταν οι γειτόνοι έσκουζαν κι αγρίευαν για το πόσο ταράζουμε την ησυχία τους και οι γέροι μας μάς φώναζαν να χωθούμε στα σπίτια μας για να μην ενοχλούμε. Των πρώτων μας σκιρτημάτων που ενοχοποιούνταν και καταδικάζονταν από την αρρώστια της χαμηλοβλεπούσας κομπλεξικής ομήγυρης, κοινωνιούλας γονιών, συγγενών, δασκάλων, αυτόκλητων δικαστών, παπάδων, ηθικολόγων υποκριτών.
Της αγάπης για μάθηση από το παραλήρημα σογιών και περίγυρων και εκπαιδευτικών κάτεργων για προσκόμμιση των πρέποντων βαθμών και απόκτησης λειψής και στρεβλής γνώσης.
Των πανιών στα καραβάκια που φτιάχναμε από μικροί.
Των σχεδίων πλεύσης σε ρότες προσωπικές, περιπειώδεις, ανακαλυπτικές.
Της άρνησης ψυχαναγκαστικής εισόδου μας στη δουλεμπορική αγορά εργασίας τους, στα σαλόνια της ασφυκτικής κι αυτοματοποιημένης κανονικότητάς τους, στα πυραμιδικά ιδρύματα της πραγματικότητάς τους.
Των εννοιών που μας δίδασκαν στη θεωρία τους και σταύρωναν στην πράξη τους.
Της ανάγκης να φωνάξεις, να φωνάξεις έστω και αν παραμείνεις λουφαγμένος στη γωνία, αλλά όχι! τους κακοφαινόταν ακόμη κι αυτό, γιατί...ακούγεσαι! Οφείλαμε να σφραγίζουμε το στόμα μας όταν μας έπνιγε η μυστική κραυγή του πεσμένου σε κώμα που αντιλαμβανόταν το φως της ύπαρξης μα δεν μπορούσε να σαλέψει κινούμενος προς αυτό...
Αλλά...

...η επανάσταση είναι ένα αγόρι κι ένα κορίτσι που, αγριεμένα και πιασμένα χέρι χέρι, αφήνουν πίσω τις νουθεσίες των γνωστικών γονέων και την αποσύνθεση της ασφάλειας και των μεταμφιέσεων του μνήματος του παλιού κόσμου. Και, μεθυσμένα από τις αιώνιες χαρές και πιο γενναίες υποσχέσεις της ζωής, ανακαλύπτουν μαζί καινούργιες συναρπαστικές διαδρομές. Όχι για να σταθούν στο ξεκίνημά τους εκθειάζοντάς τες απλώς. Όχι για να παγιδευτούν σε ατέλευτες ομιλίες, θεωρίες και διακηρύξεις γύρω από το ρίσκο και τα οφέλη του τολμήματος. Όχι για να γενούν στο πέρασμα τελικά τα σκιάχτρα του εαυτού τους και των αρχικών προθέσεών του, ώστε ν'αποθαρρύνουν και μελλοντικούς συν-οδοιπόρους. Αλλά για να γενούν τα ίδια το ταξίδι, ο αυτοκαθορισμός της πορείας και η εκπλήρωση της λαχτάρας...

Πέμπτη, 1 Οκτωβρίου 2015

Ιt's a porn world, baby!




 Από αναρτήσεις στο διαδίκτυο:

" ...υπολογίζεται πως ένα site με ερωτικό περιεχόμενο μπορεί να εμφανίζει έως και 80 δισεκατομμύρια προβολές και πάνω από 18 δισεκατομμύρια επισκέψεις, νούμερα άπιαστα για οποιοδήποτε ενημερωτικό site."
" [ ...]μόνο στις ΗΠΑ σήμερα δραστηριοποιούνται πάνω από 200 με 220 στούντιο παραγωγής ταινιών πορνό"
Economist: Η παγκόσμια βιομηχανία πορνό σε βαθιά κρίση


 "Ολο και μεγαλύτερος αριθμός ανθρώπινων ζώων  -ανδρών και γυναικών, ενηλίκων αλλά και ανηλίκων- περνά τις νύχτες του καθηλωμένος μπροστά σε μια οθόνη υπολογιστή ή τηλεόρασης, παρακολουθώντας με ακόρεστη ηδονοβλεπτική βουλιμία ερωτικές σκηνές από πορνοταινίες ή «ζωντανό» διαδικτυακό σεξ.
 [...]Το γεγονός, πάντως, ότι ένας απίστευτα μεγάλος αριθμός σεξουαλικά απελευθερωμένων ανδρών, καθώς και ένας διόλου ευκαταφρόνητος αριθμός γυναικών, επιλέγουν ολοένα και συχνότερα σήμερα να είναι απλώς παθητικοί θεατές των ερωτικών πράξεων που βλέπουν σε μια οθόνη, κι όχι πρωταγωνιστές οι ίδιοι των ερωτικών περιπτύξεων στο κρεβάτι τους, αποτελεί ένα ιδιαίτερα ανησυχητικό κοινωνικό πρόβλημα, και συνεπώς ένα πρώτης τάξεως επιστημονικό ερώτημα που χρήζει επιτακτικά μιας πληρέστερης και κυρίως μη ιδεοληπτικής εξήγησης.
Ίσως εντέλει επιβεβαιωθεί η ρήση του μουσικού-ποιητή Μάνου Χατζιδάκι, ο οποίος στις αρχές της δεκαετίας του ’80 υποστήριζε ότι «πορνογραφία σημαίνει συνουσία»."
Η δύναμη του πορνό

" Ο υπερ-ερεθισμός όμως και η υπερδιέγερση που προκύπτουν από τη θέαση του πορνό και την απελευθέρωση ντοπαμίνης έχουν σαν αποτέλεσμα την ενεργοποίηση μιας λειτουργίας αυτοπροστασίας του εγκεφάλου, κατά την οποία μειώνεται η ευαισθησία στη ντοπαμίνη, καθώς και η ικανότητα του ατόμου να βιώσει την ευχαρίστηση. Για να ανακτήσει τη χαμένη ευχαρίστηση το άτομο στρέφεται στο πορνό με ολοένα και μεγαλύτερη συχνότητα κι ένταση. Το αποτέλεσμα είναι ολοένα λιγότερη ευαισθησία στην ντοπαμίνη, με αποτέλεσμα να υπάρχουν προβλήματα στη στυτική λειτουργία, στη διάθεση, καθώς και μια γενική πτώση στα επίπεδα αντιλαμβανόμενης ικανοποίησης. Με λίγα λόγια το άτομο πάσχει από σημαντική ανεπάρκεια ντοπαμίνης.
Το πορνό λοιπόν, το οποίο ευθύς εξαρχής χρησιμοποιήθηκε για την επίτευξη της ευχαρίστησης και της ικανοποίησης, είναι αυτό που κάνει το άτομο να μη μπορεί να νιώσει την ευχαρίστηση."
 SEXUALITY: Ο κίνδυνος εθισμού από το πορνό

 Και το δικό μου σχόλιο:

Αλλάζει εσώρουχα και σύνδρομα η θλίψη
και ιδρωμένη η μοναξιά την κουτουπώνει.
Η φαντασίωση και η διαστροφή η νέα νόρμα
και η σκληροπυρηνική υποκρισία 
έγινε της κοινής γνώμης το στάλαγκ.
Και η ζωή;
Κλειδώθηκε από καιρό μέσα σε οθόνη...


Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου