Κυριακή, 27 Σεπτεμβρίου 2015

Πυορροώντας μέσα στο αυγό



 η εικόνα πάρθηκε από εδώ



Απορία: Ποιος ή καλύτερα ποιοι θα σώσουν την Ελλάδα;
Από τον ίδιο τον γεμάτο ακαθαρσίες και ανοιχτές πληγές εαυτό της;
Ποιοι θα "αναμορφώσουν" το αμετανόητα υποκριτικό, από τις καταβολές του φαυλοκρατικό, μονίμως πελατειακό αυτό κράτος;
Μήπως η αριστερά των ευχολογίων, των "δεν μένουμε ΕΕ αλλά ίσως να το ξανασκεφτούμε μπας και τη "μεταρρυθμίσουμε", του καταψηφίζουμε το "ΝΑΙ", αλλά το στηρίζουμε μέχρι εκείνο να μας σουτάρει με εκλογικούς ελιγμούς, των εργατοπατέρων και ρητόρων, των τρισάθλιων νέων μνημονίων που μετονομάζονται "ανάπτυξη" στην άθλια πεπατημένη της προηγούμενης δεξιάς διαχείρισης, της εκκόλαψης μέσα στο "αυγό" και της βαθιάς ενσωμάτωσης μέσα στον "κρόκο" του, του "μόνο αν ψηφίσεις ΚΚΕ" θα δεις άσπρη κι αυστηρά καθοδηγούμενη σταλινική ημέρα;
Μήπως οι "Ελλάδα ανήκει στους Έλληνες", μεγαλο-επιχειρηματίες, βιομηχάνους κι εφοπλιστές, ασχέτως αν θησαυρίζουν χρησιμοποιώντας αδιάλειπτα νέες "παραλαβές" και καραβιές υποπρολετάριων αλλοδαπών;
Μήπως οι φερέλπιδες και σπουδαγμένοι νέοι της που μεταναστεύουν μαζικά, αηδιασμένοι από τις χιλιοειπωμένες αλλά ποτέ αποφασιστικά αντιμετωπίσιμες παθογένειες της χώρας, αυτής που "την αγαπάς όσο κι αν σε πληγώνει"; Κάτι σαν την άρρωστη σχέση εξάρτησης εκδιδόμενων γυναικών από τον αδίστακτο προαγωγό, μα ικανό στο να παραμυθιάζει ευχάριστα τα "περιουσιακά του στοιχεία".
Μήπως οι στρατιές των "ευέλικτων εργαζόμενων", ημιαπασχολούμενων και ημιαμοιβόμενων, που παρακαλάνε για μια θέση κάτω από τα μαύρα σύννεφα που έκρυψαν και την υποψία όποιου ήλιου, αυτών που μετατράπηκαν στα χέρια της εργοδοσίας και με τις ευλογίες της πολιτικής παρωδίας σε λάστιχα που κάνουν και τον Τιραμόλα να ζηλεύει;
Ποιοι;

Και γιατί θα πρέπει να σωθεί το νεοελληνικό κράτος; Για να ροκανίζει σαν ύπουλο τρωκτικό από την αρχή τις σάρκες και τις ψυχές των ενοίκων του, εφευρίσκοντας νέες τεχνικές, μεθόδους, δικαιολογίες και αποκτώντας νέους "προστάτες";

Εκτός και αν τα κοκόρια και τα κοτοπουλάκια αποκτήσουν κάποτε κοινωνική συνείδηση και, εκμεταλλευόμενα τις δύσκολες καταστάσεις και μαθαίνοντας από αυτές, εντρυφήσουν σε πραγματικές και υψηλές κοινωνικές αξίες, ταράζοντας τα λιμνάζοντα ύδατα και βάζοντας φωτιά στην "κλωσσομηχανή" και τους ιδιοκτήτες της..

Γίνονται θαύματα; Ειδικά όταν απουσιάζει τελείως εκείνη η μαγιά που πλάθει το υλικό των θαυμάτων και μετατρέπει το παραμύθι σε εισβολέα μέσα στην τρομερή πραγματικότητα;

Ο Ένοικος...


Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου