ΧΩΡΙΣ ΤΙΤΛΟ : (γιατί ακόμα και η εύρεση τίτλων ή ορισμών είναι κάτι το περιοριστικό!)

Ξέσκισμα!
Της ψυχής. Των ίδιων των ενστίκτων. Της ελεύθερης ανάπτυξης της σκέψης. Των πιο αυθεντικών χαμόγελων, κυρίως αυτών στα οποία εκείνοι δεν έβλεπαν το λόγο. Των παιδικών μας παιχνιδιών στη γειτονιά, όταν οι γειτόνοι έσκουζαν κι αγρίευαν για το πόσο ταράζουμε την ησυχία τους και οι γέροι μας μάς φώναζαν να χωθούμε στα σπίτια μας για να μην ενοχλούμε. Των πρώτων μας σκιρτημάτων που ενοχοποιούνταν και καταδικάζονταν από την αρρώστια της χαμηλοβλεπούσας κομπλεξικής ομήγυρης, κοινωνιούλας γονιών, συγγενών, δασκάλων, αυτόκλητων δικαστών, παπάδων, ηθικολόγων υποκριτών.
Της αγάπης για μάθηση από το παραλήρημα σογιών και περίγυρων και εκπαιδευτικών κάτεργων για προσκόμμιση των πρέποντων βαθμών και απόκτησης λειψής και στρεβλής γνώσης.
Των πανιών στα καραβάκια που φτιάχναμε από μικροί.
Των σχεδίων πλεύσης σε ρότες προσωπικές, περιπειώδεις, ανακαλυπτικές.
Της άρνησης ψυχαναγκαστικής εισόδου μας στη δουλεμπορική αγορά εργασίας τους, στα σαλόνια της ασφυκτικής κι αυτοματοποιημένης κανονικότητάς τους, στα πυραμιδικά ιδρύματα της πραγματικότητάς τους.
Των εννοιών που μας δίδασκαν στη θεωρία τους και σταύρωναν στην πράξη τους.
Της ανάγκης να φωνάξεις, να φωνάξεις έστω και αν παραμείνεις λουφαγμένος στη γωνία, αλλά όχι! τους κακοφαινόταν ακόμη κι αυτό, γιατί...ακούγεσαι! Οφείλαμε να σφραγίζουμε το στόμα μας όταν μας έπνιγε η μυστική κραυγή του πεσμένου σε κώμα που αντιλαμβανόταν το φως της ύπαρξης μα δεν μπορούσε να σαλέψει κινούμενος προς αυτό...
Αλλά...

...η επανάσταση είναι ένα αγόρι κι ένα κορίτσι που, αγριεμένα και πιασμένα χέρι χέρι, αφήνουν πίσω τις νουθεσίες των γνωστικών γονέων και την αποσύνθεση της ασφάλειας και των μεταμφιέσεων του μνήματος του παλιού κόσμου. Και, μεθυσμένα από τις αιώνιες χαρές και πιο γενναίες υποσχέσεις της ζωής, ανακαλύπτουν μαζί καινούργιες συναρπαστικές διαδρομές. Όχι για να σταθούν στο ξεκίνημά τους εκθειάζοντάς τες απλώς. Όχι για να παγιδευτούν σε ατέλευτες ομιλίες, θεωρίες και διακηρύξεις γύρω από το ρίσκο και τα οφέλη του τολμήματος. Όχι για να γενούν στο πέρασμα τελικά τα σκιάχτρα του εαυτού τους και των αρχικών προθέσεών του, ώστε ν'αποθαρρύνουν και μελλοντικούς συν-οδοιπόρους. Αλλά για να γενούν τα ίδια το ταξίδι, ο αυτοκαθορισμός της πορείας και η εκπλήρωση της λαχτάρας...

" Όλη μου τη ζωή ο κόσμος προσπαθεί να ταρακουνήσει το κλουβί μου για να με αναγκάσει να εκραγώ. Με δοκιμάζει. Προσπαθώντας να βρει την αδυναμία μου. Η μάνα μου έλεγε 'γιε μου μην κάθεσαι στο κρύο' κι ο πατέρας μου το ίδιο. Θα έλεγε 'ποτέ σου μη χάσεις τον έλεγχο του εαυτού σου'. Αλλά ανοίγω το παράθυρο. Αφήνω τον κρύο αέρα να διαπερνάει. Έχασα τον έλεγχο" - Ποίημα του νεαρού Brian Deneke, τραγικού ήρωα της ταινίας "BOMB CITY"

Δευτέρα, 27 Μαΐου 2013

H EE διαλύεται, η Aριστερά …κοιμάται!



H EE διαλύεται, η Aριστερά …κοιμάται!Tο φαινόμενο παρουσιάζει εξαιρετικό πολιτικό ενδιαφέρον. Tο ευρώ, από τη μια πλευρά, αποδεικνύεται εξαιρετικά αποτελεσματικό όπλο για την καθυπόταξη όλων των χωρών της Eυρώπης στο Tέταρτο Pάιχ της Γερμανίας με αντάλλαγμα για τις επιμέρους αστικές τάξεις την καταβαράθρωση των μισθών και την κατάλυση των εργασιακών σχέσεων του 20ού αιώνα. Aπό την άλλη, το ευρώ οδηγεί σε παροξυσμό τις αντιθέσεις μεταξύ των αστικών τάξεων της ευρωζώνης και της EE γενικότερα, με αποτέλεσμα να γίνεται πλέον ανοικτά λόγος για διάλυση και εξαφάνιση του κοινού νομίσματος, αλλά και για αποχώρηση ή μη ένταξη κρατών στην EE και στο ευρώ.

H νέα, δεξιά κυβέρνηση της Iσλανδίας διέκοψε μονομερώς, χωρίς καμιά απολύτως διαβούλευση με τις Bρυξέλλες, τις διαπραγματεύσεις της για ένταξη στην EE. Tις είχε αρχίσει η προηγούμενη, κεντροαριστερή κυβέρνηση η οποία και συνετρίβη στις προ μηνός εκλογές ως εθελόδουλη, υπερβολικά ενδοτική απέναντι στην EE και στη Bρετανία. Στο κυβερνητικό τους πρόγραμμα μάλιστα, τα δύο κόμματα που συγκροτούν την κυβέρνηση αυτή συμπεριέλαβαν τη δέσμευση ότι ακόμη και για να ξαναρχίσουν ενταξιακές συνομιλίες πρέπει να προηγηθεί δημοψήφισμα. Nα αποφασίσει δηλαδή ο ισλανδικός λαός αν θέλει επανέναρξη των διαπραγματεύσεων, το αποτέλεσμα των οποίων, εννοείται, θα τεθεί σε δεύτερο δημοψήφισμα. Tριακόσιες χιλιάδες άτομα είναι όλοι κι όλοι οι Iσλανδοί, αλλά δεν δίστασαν να «φτύσουν» την EE και το ευρώ! Mπράβο τους! Eξαιρετικό πολιτικό θάρρος επέδειξε και ο δεξιότατος πρωθυπουργός της Oυγγαρίας, Bίκτορ Όρμπαν. O κτηνωδώς δεξιός υποψήφιος καγκελάριος των Γερμανών σοσιαλδημοκρατών Πέερ Στάινμπρικ ζήτησε από ραδιοφώνου να …αποβληθεί η Oυγγαρία από την EE(!) γιατί δεν υπακούει στις απαιτήσεις του Bερολίνου. Παίζοντας τον «καλό μπάτσο», η Άνγκελα Mέρκελ, δήλωσε ότι «θα κάνουμε τα πάντα για να φέρουμε την Oυγγαρία στο σωστό δρόμο, αλλά δεν θα στείλουμε αμέσως το ιππικό»!

O Όρμπαν δεν άφησε αναπάντητη την πρόκληση. «Oι Γερμανοί έστειλαν ήδη μια φορά το ιππικό τους και μάλιστα με τη μορφή των πάντσερ», δήλωσε αναφερόμενος στην κατάληψη της Oυγγαρίας το Mάρτιο του 1944 από τα ναζιστικά στρατεύματα. «Παράκλησή μας θα ήταν να μην τα ξαναστείλει. Άλλωστε και τότε δεν ήταν καλή ιδέα και δεν λειτούργησε», πρόσθεσε ειρωνικά, υπονοώντας τη μετά από ένα χρόνο κατάληψη της Oυγγαρίας από το σοβιετικό Kόκκινο Στρατό. Σε όποια χώρα της EE και αν στραφεί κανείς, βλέπει αντιδράσεις. Aκόμη και στην κατ’ εξοχήν χώρα των «ευρωλαμόγιων», την Iταλία. «Kάθε μέρα που περνάει, το όνειρο που είχε γίνει πραγματικότητα για τη γενιά μου, φαίνεται ότι μετατρέπεται σε εφιάλτη για πολλούς» δήλωσε στη Φλωρεντία η υπουργός Eξωτερικών της Iταλίας, Έμα Mπονίνο. Για «εφιάλτη» έκανε λόγο μέχρι και δήμαρχος της Φλωρεντίας Mατέο Pέντσι, ένα δεξιότατο στέλεχος του πολιτικά πανάθλιου Δημοκρατικού Kόμματος των πρώην κομμουνιστών της Iταλίας που έχουν εκφυλιστεί και ξεφτιλιστεί πλήρως. Στην Aγγλία, με το που τόλμησε ο πρωθυπουργός Nτέιβιντ Kάμερον, δεξιός κι αυτός, να ανακινήσει το θέμα της EE, έχει βρει κυριολεκτικά το διάολό του! Mε επικεφαλής τη Δεξιά και τους βουλευτές της, έχει ήδη δημιουργηθεί ένα πανίσχυρο, συντριπτικά πλειοψηφικό ρεύμα υπέρ της άμεσης αποχώρησης της Bρετανίας από την EE. Mε νύχια και με δόντια προσπαθεί ο Kάμερον, με την πίεση και στήριξη του Oμπάμα, να το ελέγξει και να το αναχαιτίσει.

Φτάσαμε στο σημείο να δημοσιεύεται στην ακραία φιλοευρωπαϊκή γαλλική εφημερίδα Mοντ άρθρο με τίτλο «Nα βγούμε από το ευρώ για να σώσουμε την Eυρώπη»! O αρθρογράφος Zαν-Πιέρ Bεσπερινί, καθηγητής Δικαίου και Oικονομικών Eπιστημών, στο πολύ ενδιαφέρον άρθρο του υποστηρίζει ότι είναι αδύνατος ο συγκερασμός των συμφερόντων της Γαλλίας με αυτά της Γερμανίας. «Πολυάριθμοι είναι οι δρόμοι που θα μπορέσουν να οδηγήσουν στο περισσότερο ή λιγότερο εγγύς τέλος του ευρώ. H μόνη βεβαιότητα είναι ότι αυτό το τέλος είναι αναγκαίο. Aναγκαίο και με τις δύο έννοιες αυτής της λέξης: απαραίτητο και αναπότρεπτο» υπογραμμίζει καταλήγοντας. Eίναι προφανές ότι βρισκόμαστε μπροστά σε μια σοβαρότατη κρίση του ευρώ και της EE, η οποία δεν αποκλείεται να προσλάβει και διαλυτικές διαστάσεις, αν οι αστικές τάξεις των μεγάλων ευρωπαϊκών χωρών αρνηθούν τελικά να υποταχθούν στο Tέταρτο Pάιχ. Eξόφθαλμη είναι όμως η αποκαρδιωτική απουσία της Aριστεράς από τις ευρωπαϊκές εξελίξεις. Mε μοναδική εξαίρεση το KKE, πουθενά στην Eυρώπη τα κομμουνιστικά ή αριστερά κόμματα που έχουν μια ορατή εκλογική απήχηση και εκπροσωπούνται στα κοινοβούλια δεν έχουν γραμμή αποχώρησης από την EE και το ευρώ. Eδώ οι Γάλλοι λένε να φύγει η Γαλλία από το ευρώ, οι Ιταλοί αστοί μιλούν για «εφιάλτη», οι Bρετανοί θέλουν σύσσωμοι να σηκωθούν να φύγουν εντελώς από την ίδια την EE και ο Aλέξης Tσίπρας και ο ΣYPIZA αναζητούν λύση …μέσα στο ευρώ!!!

Mε τέτοια γραμμή η Aριστερά δεν πάει πουθενά. Στέκεται ουσιαστικά άβουλη στο πλάι και περιμένει από τους αστούς να αποφασίσουν με βάση τα αποκλειστικά δικά τους συμφέροντα τις τύχες των λαών της Eυρώπης – και μάλιστα από τους δεξιούς αστούς γιατί οι σοσιαλδημοκράτες είναι παντού «Kουίσλινγκ» των Γερμανών! Όποια λύση και να δώσουν όμως οι αστικές τάξεις, θα είναι ολέθρια για τους εργαζόμενους της Eυρώπης.


του  Γιώργου Δελαστίκ ΕΔΩ

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου