ΧΩΡΙΣ ΤΙΤΛΟ : (γιατί ακόμα και η εύρεση τίτλων ή ορισμών είναι κάτι το περιοριστικό!)

Ξέσκισμα!
Της ψυχής. Των ίδιων των ενστίκτων. Της ελεύθερης ανάπτυξης της σκέψης. Των πιο αυθεντικών χαμόγελων, κυρίως αυτών στα οποία εκείνοι δεν έβλεπαν το λόγο. Των παιδικών μας παιχνιδιών στη γειτονιά, όταν οι γειτόνοι έσκουζαν κι αγρίευαν για το πόσο ταράζουμε την ησυχία τους και οι γέροι μας μάς φώναζαν να χωθούμε στα σπίτια μας για να μην ενοχλούμε. Των πρώτων μας σκιρτημάτων που ενοχοποιούνταν και καταδικάζονταν από την αρρώστια της χαμηλοβλεπούσας κομπλεξικής ομήγυρης, κοινωνιούλας γονιών, συγγενών, δασκάλων, αυτόκλητων δικαστών, παπάδων, ηθικολόγων υποκριτών.
Της αγάπης για μάθηση από το παραλήρημα σογιών και περίγυρων και εκπαιδευτικών κάτεργων για προσκόμμιση των πρέποντων βαθμών και απόκτησης λειψής και στρεβλής γνώσης.
Των πανιών στα καραβάκια που φτιάχναμε από μικροί.
Των σχεδίων πλεύσης σε ρότες προσωπικές, περιπειώδεις, ανακαλυπτικές.
Της άρνησης ψυχαναγκαστικής εισόδου μας στη δουλεμπορική αγορά εργασίας τους, στα σαλόνια της ασφυκτικής κι αυτοματοποιημένης κανονικότητάς τους, στα πυραμιδικά ιδρύματα της πραγματικότητάς τους.
Των εννοιών που μας δίδασκαν στη θεωρία τους και σταύρωναν στην πράξη τους.
Της ανάγκης να φωνάξεις, να φωνάξεις έστω και αν παραμείνεις λουφαγμένος στη γωνία, αλλά όχι! τους κακοφαινόταν ακόμη κι αυτό, γιατί...ακούγεσαι! Οφείλαμε να σφραγίζουμε το στόμα μας όταν μας έπνιγε η μυστική κραυγή του πεσμένου σε κώμα που αντιλαμβανόταν το φως της ύπαρξης μα δεν μπορούσε να σαλέψει κινούμενος προς αυτό...
Αλλά...

...η επανάσταση είναι ένα αγόρι κι ένα κορίτσι που, αγριεμένα και πιασμένα χέρι χέρι, αφήνουν πίσω τις νουθεσίες των γνωστικών γονέων και την αποσύνθεση της ασφάλειας και των μεταμφιέσεων του μνήματος του παλιού κόσμου. Και, μεθυσμένα από τις αιώνιες χαρές και πιο γενναίες υποσχέσεις της ζωής, ανακαλύπτουν μαζί καινούργιες συναρπαστικές διαδρομές. Όχι για να σταθούν στο ξεκίνημά τους εκθειάζοντάς τες απλώς. Όχι για να παγιδευτούν σε ατέλευτες ομιλίες, θεωρίες και διακηρύξεις γύρω από το ρίσκο και τα οφέλη του τολμήματος. Όχι για να γενούν στο πέρασμα τελικά τα σκιάχτρα του εαυτού τους και των αρχικών προθέσεών του, ώστε ν'αποθαρρύνουν και μελλοντικούς συν-οδοιπόρους. Αλλά για να γενούν τα ίδια το ταξίδι, ο αυτοκαθορισμός της πορείας και η εκπλήρωση της λαχτάρας...

" Όλη μου τη ζωή ο κόσμος προσπαθεί να ταρακουνήσει το κλουβί μου για να με αναγκάσει να εκραγώ. Με δοκιμάζει. Προσπαθώντας να βρει την αδυναμία μου. Η μάνα μου έλεγε 'γιε μου μην κάθεσαι στο κρύο' κι ο πατέρας μου το ίδιο. Θα έλεγε 'ποτέ σου μη χάσεις τον έλεγχο του εαυτού σου'. Αλλά ανοίγω το παράθυρο. Αφήνω τον κρύο αέρα να διαπερνάει. Έχασα τον έλεγχο" - Ποίημα του νεαρού Brian Deneke, τραγικού ήρωα της ταινίας "BOMB CITY"

Τρίτη, 21 Μαΐου 2013

Θα μας πουν ναζί και όχι κλέφτες



Πως διπλασιάστηκε το ποσοστό της Χρυσής Αυγής και πλέον φιγουράρει τρίτη στην Βουλή, κατά την VPRC, με 14%; Όταν κάποιος αισθάνεται αδύναμος, σύμφωνα με την ψυχολογία, βρίσκει καταφύγιο σε κάποιον που – τουλάχιστον φαίνεται να – είναι δυνατός. Έτσι, η αδύναμη ελληνική κοινωνία βρίσκει καταφύγιο κάτω από την μασχάλη του Μιχαλολιάκου.

Σαν άλλος Ρομπέν των Δασών, ο ακροδεξιός θα διώξει τον κλέφτη του λαού, τον βρωμερό πολιτικό. Θα απελευθερώσει την γιαγιά από τον κακό – ληστή – μετανάστη. Θα διώξει τον κερδοσκόπο κατακτητή που απομυζά τις δουλειές από τα ελληνόπουλα ωθώντας τα στην κατάθλιψη, στην αυτοκτονία ή στην μετανάστευση, και θα κλείσει το βλάσφημο θέατρο, που σατυρίζει την Ορθοδοξία – το τελευταίο αποκούμπι του κακόμοιρου του Έλληνα.

Ο “φυρερίσκος” (όπως τον αποκάλεσε πρώην στέλεχός της Χρυσής Αυγής), ο οποίος αποτελεί πια πρότυπο ελληνικής μαγκιάς και τιμιότητας, είπε ενώπιον της νεολαίας του, ότι “ναζί μπορεί να μας λένε, κλέφτες όμως δεν μας είπαν ποτέ γιατί αυτό το χέρι που χαιρετά έτσι είναι καθαρό”, αναπαράγοντας ό,τι η κοινωνία θέλει να ακούσει: για όλα φταίνε οι κλέφτες, τα λαμόγια, οι πολιτικοί.

Κατά συνέπεια, μαγκιά και τιμιότητα είναι ο ναζισμός. Και ουκ ολίγοι νέοι θα πουν περήφανα, με το – καθαρό – χέρι ψηλά: “Ναι, ρε! Είμαι ναζί! Εγώ δεν έκλεψα την Πατρίδα!”

Τι θα γίνει στο τέλος;

Οι Ευρωπαίοι θα σταματήσουν να μας λένε κλέφτες και θα μας πουν ναζί.


Το ειδαμε ΕΔΩ

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου