ΧΩΡΙΣ ΤΙΤΛΟ : (γιατί ακόμα και η εύρεση τίτλων ή ορισμών είναι κάτι το περιοριστικό!)

Ξέσκισμα!
Της ψυχής. Των ίδιων των ενστίκτων. Της ελεύθερης ανάπτυξης της σκέψης. Των πιο αυθεντικών χαμόγελων, κυρίως αυτών στα οποία εκείνοι δεν έβλεπαν το λόγο. Των παιδικών μας παιχνιδιών στη γειτονιά, όταν οι γειτόνοι έσκουζαν κι αγρίευαν για το πόσο ταράζουμε την ησυχία τους και οι γέροι μας μάς φώναζαν να χωθούμε στα σπίτια μας για να μην ενοχλούμε. Των πρώτων μας σκιρτημάτων που ενοχοποιούνταν και καταδικάζονταν από την αρρώστια της χαμηλοβλεπούσας κομπλεξικής ομήγυρης, κοινωνιούλας γονιών, συγγενών, δασκάλων, αυτόκλητων δικαστών, παπάδων, ηθικολόγων υποκριτών.
Της αγάπης για μάθηση από το παραλήρημα σογιών και περίγυρων και εκπαιδευτικών κάτεργων για προσκόμμιση των πρέποντων βαθμών και απόκτησης λειψής και στρεβλής γνώσης.
Των πανιών στα καραβάκια που φτιάχναμε από μικροί.
Των σχεδίων πλεύσης σε ρότες προσωπικές, περιπειώδεις, ανακαλυπτικές.
Της άρνησης ψυχαναγκαστικής εισόδου μας στη δουλεμπορική αγορά εργασίας τους, στα σαλόνια της ασφυκτικής κι αυτοματοποιημένης κανονικότητάς τους, στα πυραμιδικά ιδρύματα της πραγματικότητάς τους.
Των εννοιών που μας δίδασκαν στη θεωρία τους και σταύρωναν στην πράξη τους.
Της ανάγκης να φωνάξεις, να φωνάξεις έστω και αν παραμείνεις λουφαγμένος στη γωνία, αλλά όχι! τους κακοφαινόταν ακόμη κι αυτό, γιατί...ακούγεσαι! Οφείλαμε να σφραγίζουμε το στόμα μας όταν μας έπνιγε η μυστική κραυγή του πεσμένου σε κώμα που αντιλαμβανόταν το φως της ύπαρξης μα δεν μπορούσε να σαλέψει κινούμενος προς αυτό...
Αλλά...

...η επανάσταση είναι ένα αγόρι κι ένα κορίτσι που, αγριεμένα και πιασμένα χέρι χέρι, αφήνουν πίσω τις νουθεσίες των γνωστικών γονέων και την αποσύνθεση της ασφάλειας και των μεταμφιέσεων του μνήματος του παλιού κόσμου. Και, μεθυσμένα από τις αιώνιες χαρές και πιο γενναίες υποσχέσεις της ζωής, ανακαλύπτουν μαζί καινούργιες συναρπαστικές διαδρομές. Όχι για να σταθούν στο ξεκίνημά τους εκθειάζοντάς τες απλώς. Όχι για να παγιδευτούν σε ατέλευτες ομιλίες, θεωρίες και διακηρύξεις γύρω από το ρίσκο και τα οφέλη του τολμήματος. Όχι για να γενούν στο πέρασμα τελικά τα σκιάχτρα του εαυτού τους και των αρχικών προθέσεών του, ώστε ν'αποθαρρύνουν και μελλοντικούς συν-οδοιπόρους. Αλλά για να γενούν τα ίδια το ταξίδι, ο αυτοκαθορισμός της πορείας και η εκπλήρωση της λαχτάρας...

Τρίτη, 17 Ιουλίου 2012

Μεγάλη διαδήλωση την Κυριακή 15/7 στην Μαδρίτη (καθώς η Αθήνα πάει όπου την παίρνει για διακοπές και απλώς περιμένει, στωικά ακόμη, τα χειρότερα...Eκτός κι αν στα ξαφνικά η καταιγίδα έρθει σαρωτική...)

Η διαδήλωση έγινε ενάντια στα νέα μέτρα και στις περικοπές που εξήγγειλε η κυβέρνηση. Η διαδήλωση οργανώθηκε μέσα από σελίδες κοινωνικής δικτύωσης

και ένα χαρακτηριστικό βίντεο:

http://www.dailymotion.com/video/xs6th7_sleeping-rough-in-spains-streets-in-protest-at-cuts_news#from=embediframe

 (επίσης στο παρακάτω βίντεο θα δούμε διαδηλώτρια στην μεγάλη διαδήλωση της προηγούμενης Τετάρτης στη Μαδρίτη (11/7) όπου και τραυματίζεται απο πλαστική σφαίρα, καθώς η ισπανική αστυνομία (θα τα βλέπει η ελληνική και θα ζηλεύει) και σε εκείνη την διαδήλωση έκανε εκτεταμένη χρήση πλαστικών σφαιρών! Η τραυματισμένη η διαδηλώτρια μέχρι και σήμερα 17/7 είναι σε κρίσιμη κατάσταση στην εντατική):



Φωτογραφίες από τη διαδήλωση χιλιάδων ανθρώπων στη Μαδρίτη , Κυριακή 15/7 (ενώ συνεχίζεται και ο μεγαλειώδης αγώνας των Ισπανών ανθρακωρύχων):






Πηγή: Indymedia Athens

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου