Eπιστρέφοντας σπίτι, "μέσα από τόσους πολλούς αυτοκινητόδρομους και τόσα πολλά δάκρυα"..

Πηγή του βίντεο  https://youtu.be/NK4k5eog_oQ?si=NdnHgjodvDRPcn54  Απολαύστε το κι εδώ: https://youtu.be/nDoYWWUw2T8?si=RIZZazheKSrppu-I 

Στο βίντεο από το 2012, ο Mark Lanegan ερμηνεύει με τη συνοδεία της κιθάρας του Duff McKagan -πρώην μέλος των Guns N' Roses- το "Carry Home" του θρυλικού συγκροτήματος των Gun Club.

Το τραγούδι, όπως το ακούμε εδώ, αποτελεί διασκευή του σπουδαίου Αμερικανού τραγουδιστή και τραγουδοποιού Mark Lanegan (1964-2022), στο "Carry Home", τραγούδι αρχικά της θρυλικής post-punk μπάντας των Gun Club, που γράφτηκε  από τον Jeffrey Lee Pierce για το κλασσικό πια άλμπουμ "Miami" του 1982. To τραγούδι όπως το ακούμε είχε ενταχθεί στο solo άλμπουμ του Lanegan "I' ll take care of you", ένα από τα 12 solo albums που κυκλοφόρησε. Μουσικός που εμείς γνωρίσαμε -και αγαπήσαμε- ως lead singer της grunge μπάντας των Screaming Trees..Στη συγκεκριμένη διασκευή, ο Lanegan δίνει το προσωπικό στοχαστικό του στίγμα. Το τέμπο επιβραδύνεται από την ατμοσφαιρική ερμηνεία του, αντικαθιστώντας με την ακουστική κιθάρα την ένρινη, θα λέγαμε μεταλλική ροκ χροιά του πρωτότυπου  με μια βαθιά ατμοσφαιρική, μελαγχολική ενορχήστρωση. Που συγχρόνως αναδύει αναθυμιάσεις καπνού και αλκοόλ.

Οι στίχοι, όπως εμείς τους εισπράττουμε, αναφέρονται στο ταξίδι απόκτησης αυτογνωσίας του "αφηγητή" με τον σκληρό τρόπο . Εξερευνά το συναισθηματικό κόστος μιας περιπλάνησης, μπορεί για την ξελογιάστρα γοητεία του ταξιδιού χωρίς συγκεκριμένο στόχο ή προορισμό,  μπορεί για την αναζήτηση λύτρωσης από τους προσωπικούς του δαίμονες, ή μπορεί για την αναζήτηση ευκαιριών προσωπικής ανάπτυξης.. Eνός χαρακτήρα με έντονα συναισθηματική αλλά ασταθή φύση -όπως και ο δημιουργός του τραγουδιού Jeffrey Lee Pierce που απεβίωσε το 1996- ο οποίος αφήνεται να εννοηθεί πως μπορεί και να παρασύρθηκε από έναν  στρόβιλο αυτοκαταστροφικής συμπεριφοράς και ανάλογων αλληλεπιδράσεων, για να συνειδητοποιήσει τελικά με πικρία ότι αν και ταξίδεψε μακριά από το "σπίτι" παρέμεινε ο ίδιος. Με τον ταραχώδη συναισθηματικό του κόσμο και τη "βίαιη καρδιά" του να υπονομεύουν αν όχι και να καταστρέφουν τους δεσμούς που άφησε πίσω του. Η ιστορία τελικά που αφηγείται το τραγούδι αποτυπώνει μία αίσθηση μελαγχολικής λαχτάρας του "αφηγητή", όπου όμως η επιστροφή αποπνέει απογοήτευση και άγχος και για το πώς θα τον υποδεχτούν τα πολύ οικεία πρόσωπα που άφησε πίσω του. Και που σε καμία περίπτωση αυτή η επιστροφή δεν αποπνέει αέρα θριάμβου, αλλά μια εξαντλημένη αποδοχή του ποιος ήταν πάντοτε. Γυρίζοντας κουρασμένος εκεί απ' όπου κάποτε ξεκίνησε την περιπλάνηση, "μέσα από τόσους πολλούς αυτοκινητόδρομους και τόσα πολλά δάκρυα"..

Ο Ένοικος... 

Come down to the willow garden with me
Come go with me
Come go and see

Although I've howled across fields
And my eyes turned grey
Are yours still the same?
Are you still the same?

Carry home
I have returned
Through so many highways
And so many tears

Your letter never survived the heat of my hand
My burning hand, my sweating hand
Your love never survived the heat of my heart
My violent heart in the dark

Carry home
I have returned
Through so many highways
And so many tears

Come down to the willow garden with me
Come go with me
Come go and see

Ο Jeffrey Lee Pierce σε live των Gun Club το 1985