ΧΩΡΙΣ ΤΙΤΛΟ : (γιατί ακόμα και η εύρεση τίτλων ή ορισμών είναι κάτι το περιοριστικό!)

Ξέσκισμα!
Της ψυχής. Των ίδιων των ενστίκτων. Της ελεύθερης ανάπτυξης της σκέψης. Των πιο αυθεντικών χαμόγελων, κυρίως αυτών στα οποία εκείνοι δεν έβλεπαν το λόγο. Των παιδικών μας παιχνιδιών στη γειτονιά, όταν οι γειτόνοι έσκουζαν κι αγρίευαν για το πόσο ταράζουμε την ησυχία τους και οι γέροι μας μάς φώναζαν να χωθούμε στα σπίτια μας για να μην ενοχλούμε. Των πρώτων μας σκιρτημάτων που ενοχοποιούνταν και καταδικάζονταν από την αρρώστια της χαμηλοβλεπούσας κομπλεξικής ομήγυρης, κοινωνιούλας γονιών, συγγενών, δασκάλων, αυτόκλητων δικαστών, παπάδων, ηθικολόγων υποκριτών.
Της αγάπης για μάθηση από το παραλήρημα σογιών και περίγυρων και εκπαιδευτικών κάτεργων για προσκόμμιση των πρέποντων βαθμών και απόκτησης λειψής και στρεβλής γνώσης.
Των πανιών στα καραβάκια που φτιάχναμε από μικροί.
Των σχεδίων πλεύσης σε ρότες προσωπικές, περιπειώδεις, ανακαλυπτικές.
Της άρνησης ψυχαναγκαστικής εισόδου μας στη δουλεμπορική αγορά εργασίας τους, στα σαλόνια της ασφυκτικής κι αυτοματοποιημένης κανονικότητάς τους, στα πυραμιδικά ιδρύματα της πραγματικότητάς τους.
Των εννοιών που μας δίδασκαν στη θεωρία τους και σταύρωναν στην πράξη τους.
Της ανάγκης να φωνάξεις, να φωνάξεις έστω και αν παραμείνεις λουφαγμένος στη γωνία, αλλά όχι! τους κακοφαινόταν ακόμη κι αυτό, γιατί...ακούγεσαι! Οφείλαμε να σφραγίζουμε το στόμα μας όταν μας έπνιγε η μυστική κραυγή του πεσμένου σε κώμα που αντιλαμβανόταν το φως της ύπαρξης μα δεν μπορούσε να σαλέψει κινούμενος προς αυτό...
Αλλά...

...η επανάσταση είναι ένα αγόρι κι ένα κορίτσι που, αγριεμένα και πιασμένα χέρι χέρι, αφήνουν πίσω τις νουθεσίες των γνωστικών γονέων και την αποσύνθεση της ασφάλειας και των μεταμφιέσεων του μνήματος του παλιού κόσμου. Και, μεθυσμένα από τις αιώνιες χαρές και πιο γενναίες υποσχέσεις της ζωής, ανακαλύπτουν μαζί καινούργιες συναρπαστικές διαδρομές. Όχι για να σταθούν στο ξεκίνημά τους εκθειάζοντάς τες απλώς. Όχι για να παγιδευτούν σε ατέλευτες ομιλίες, θεωρίες και διακηρύξεις γύρω από το ρίσκο και τα οφέλη του τολμήματος. Όχι για να γενούν στο πέρασμα τελικά τα σκιάχτρα του εαυτού τους και των αρχικών προθέσεών του, ώστε ν'αποθαρρύνουν και μελλοντικούς συν-οδοιπόρους. Αλλά για να γενούν τα ίδια το ταξίδι, ο αυτοκαθορισμός της πορείας και η εκπλήρωση της λαχτάρας...

" Όλη μου τη ζωή ο κόσμος προσπαθεί να ταρακουνήσει το κλουβί μου για να με αναγκάσει να εκραγώ. Με δοκιμάζει. Προσπαθώντας να βρει την αδυναμία μου. Η μάνα μου έλεγε 'γιε μου μην κάθεσαι στο κρύο' κι ο πατέρας μου το ίδιο. Θα έλεγε 'ποτέ σου μη χάσεις τον έλεγχο του εαυτού σου'. Αλλά ανοίγω το παράθυρο. Αφήνω τον κρύο αέρα να διαπερνάει. Έχασα τον έλεγχο" - Ποίημα του νεαρού Brian Deneke, τραγικού ήρωα της ταινίας "BOMB CITY"

Πέμπτη, 21 Δεκεμβρίου 2017

Το "δίλημμα" του 21ου αιώνα...



(από το οποίο τελικά εξαρτάται ολόκληρη η συνέχεια της ύπαρξης στον πλανήτη):

Η "Δύση" ( made by USA, πρώην αυτοκρατορικό "βρετανικό δάκτυλο" και διεθνείς banksters και τις αρπαχτικές διαθέσεις του Δυτικού εταιρικού. πολυεθνικού ολοκληρωτισμού) ή αποδέχεται μια νέα παγκόσμια και πραγματικά πολυπολική, πολυκεντρική "ισορροπία" ...
{Βλέπε αλματώδη οικονομική ανάπτυξη και δυναμική ηγεμονική εμφάνιση παγκόσμιας κλίμακας, σε συνδυασμό με διαρκή στρατιωτική αναβάθμιση, της Κίνας. Και της συμμαχίας, τόσο σε οικονομικό (Κολοσσιαία συμφωνία Ρωσίας - Κίνας) όσο και σε στρατιωτικό πεδίο με κοινές  ασκήσειςτων δύο, με το "επιθετικό κράτος" της Ρωσίας. Στα δυτικά σύνορα του οποίου λαμβάνει χώρα εδώ και καιρό μια πάρα πολύ μεγάλη συγκέντρωση στρατιωτικών δυνάμεων του ΝΑΤΟ}
Ή  οδεύουμε ολοταχώς προς τον Γ' Παγκόσμιο Πόλεμο, όπου φυσικά τίποτα δεν αποκλείει (το αντίθετο μάλιστα) τη χρήση πυρηνικών όπλων!

Και ίσως τα πράγματα να βρίσκονται μια ανάσα πριν τη μη αναστρέψιμη πορεία. Γιατί η μυρωδιά από μπαρούτι είναι διάχυτη πλέον, τόσο στην Ανατολική Ευρώπη και τις Βαλτικές Δημοκρατίες, μέχρι τη Μέση Ανατολή και τη Σινική Θάλασσα.

Και για όσους δεν το γνωρίζουν: Ήδη από τις αρχές του Δεκέμβρη, η Βουλή των αντιπροσώπων στις ΗΠΑ, μέσω του νομοθετικού πλαισίου H. Res. 758, παραχωρεί στον (όποιο) πρόεδρο της Αμερικής και διοικητή των ενόπλων δυνάμεων την άδεια να ξεκινήσει διαδικασίες στρατιωτικής σύγκρουσης με τη Ρωσία, η οποία έχει χαρακτηριστεί "επιθετικό κράτος". Κι αυτό το δικαίωμα μπορεί να εφαρμοστεί στην πράξη χωρίς την οποιαδήποτε απαιτούμενη έγκριση του αμερικανικού Κογρέσου! Και στο "βάθος κήπος" φωτογραφίζεται φυσικά και ο "κινέζικος δράκος"...
Διαβάστε και αυτό, όσον αφορά τα προηγούμενα: Η Αμερικανική Βουλή «κηρύσσει πόλεμο» στη Ρωσία (και ανατρέξτε και στον πρώτο σύνδεσμο της παρακάτω λίστας)

Σχετικές αναρτήσεις με όλα όσα αναφέρθηκαν παραπάνω:

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου