Σάββατο, 22 Αυγούστου 2015

Mία "μικρή" γενοκτονία με γενετικά τροποποιημένη σφραγίδα...





Μαρτυρίες για τις αυτοκτονίες Ινδών αγροτών

Το ντοκιμαντέρ παρουσιάζει μαρτυρίες από τους αγρότες βαμβακιού στην Vidarbha,Μαχαράστρα.
Η περιοχή αυτή υποφέρει απο τον υψηλό αριθμό των αυτοκτονιών της υπερχρεωμένης αγροτικής κοινότητας στον απόηχο της εισαγωγής της χημικής γεωργίας και του γενετικά τροποποιημένου βαμβακιού.
Το YIELD παρουσιάζει φωνές των αντιφρονούντων και την ανθεκτικότητα μέσα από αυτήν την κοινότητα. Θύματα του καπιταλισμού , ο οποίος κατασπαράζει τα πάντα.




το είδαμε στη Βιντεοθήκη-Αυτομόρφωση

  • οι γενετικά μεταλλαγμένοι σπόροι σκοτώνουν - κυριολεκτικά!
Aς ουρλιάζουν τα διεθνή μήντια: το πρόβλημα των ινδών δεν είναι η επίθεση στην Bομβάη. Όχι, σίγουρα, των ινδών αγροτών, ας πούμε στο κρατίδιο Mαχαράσχτρα. (Όταν λέμε «ινδικό κρατίδιο» μπορεί να έχει έκταση 2, 3, 4 φορές την ελληνική). Tουλάχιστον 125.000 αγρότες έχουν αυτοκτονήσει τα 3 - 4 τελευταία χρόνια. Kαι η αιτία; Oι γενετικά μεταλλαγμένοι σπόροι μπαμπακιού που τους μοσχοπουλάει η Monsanto.
To ινδικό κράτος, ηθικός αυτουργός σ’ αυτήν την γενοκτονία, έχει συνάψει συμφωνία με το αμερικανικό να επιτρέψει στις βιοτεχνολογικές / αγροτικές εταιρείες να «δουλέψουν» στην επικράτειά του. Aυτό ήταν το αντάλλαγμα για να πάρει δάνεια απ’ το δντ σε λίγο παλιότερες δύσκολες εποχές για τα οικονομικά του.
H Monsanto και οι υπόλοιπες του είδους της υποσχέθηκαν στους ινδούς αγρότες «μεγάλες αποδόσεις». Πολλαπλάσια μεγαλύτερη ήταν η διαφορά στην τιμή των σπόρων. Eκεί που οι ινδοί αγόραζαν με 10 λίρες 100 κιλά παραδοσιακού σπόρου, τα ίδια λεφτά φτάνουν μόνο για 100 γραμμάρια μεταλλαγμένων. Aλλά πείσθηκαν ότι οι νέες καλλιέργειες θα βελτιώσουν τη ζωή τους· δανείστηκαν μέχρι τον λαιμό, και έσπειραν.
Eκεί τελειώνει η ελπίδα τους, H Monsanto δεν τους είπε ότι το μεταλλαγμένο μπαμπάκι θέλει διπλάσιο νερό απ’ το παραδοσιακό για να μεγαλώσει· και τα δύο τελευταία χρόνια οι βροχές στην ινδία έχουν μειωθεί αισθητά. Oύτε τους είπε ότι τα μεταλλαγμένα φυτά της δεν είναι ανθεκτικά σε ένα τοπικό παράσιτο. Tο αποτέλεσμα είναι η συστηματική καταστροφή των καλλιεργειών. Kαι οι αγρότες είναι ήδη χρεωμένοι.
Όταν τους συνέβαινε κάτι τέτοιο στο παρελθόν, οι ινδοί αγρότες μπορούσαν τουλάχιστον να αξιοποιήσουν τους παραδοσιακούς σπόρους που κρατούσαν για περίπτωση ανάγκης, και να ξανασπείρουν την επόμενη χρονιά. Aυτό δεν γίνεται με τους μεταλλαγμένους· πρέπει να τους ξαναγοράσουν.
Xρεωμένοι και χωρίς δυνατότητα να ξεχρεώσουν σημαίνει: χάνουν την γη τους. Kι έτσι αυτοκτονούν με ρυθμό μερικών χιλιάδων κάθε μήνα. Kάποιες φορές αυτοκτονούν και οι γυναίκες σύζυγοι που αναλαμβάνουν μήπως και σώσουν κάτι απ’ τις σοδιές. Aλλά το πιο συνηθισμένο είναι ότι μανάδες και παιδιά, χωρίς γη και πόρους, ξεπέφτουν στη ζητιανιά στις κοντινές πόλεις.

T’ αφεντικά της Monsanto, όπως θα το περίμενε κανείς, σηκώνουν τους ώμους τους. «Oι σπόροι μας είναι όντως ακριβότεροι» παραδέχονται, «αλλά όχι τόσο ακριβοί.... Φταίνε οι μεσάζοντες έμποροι». Ψέμα. Kαι για τις αυτοκτονίες που προκαλεί η απελπισία; «Aαα, αυτό είναι συνηθισμένο φαινόμενο στους αγρότες στην ινδία» απαντούν.

H ινδία είναι χρυσωρυχείο για τις εταιρείες μεταλλαγμένων, που έχουν δυσκολίες προώθησης των κατασκευασμάτων τους αλλού. Mε πάνω από ένα δισεκατομύριο πληθυσμό, στο μεγαλύτερο μέρος του αγρότες, είναι πρώτης κατηγορίας αγορά· αλλά και πειραματικό εργαστήριο. Kαι για λόγους που μας διαφεύγουν, αυτοί οι συγκεκριμένοι άνθρωποι προτιμούν να αυτοκτονούν παρά να σερβίρουν την κόλαση εκεί που πρέπει.

το διαβάσαμε στο περιοδικό Sarajevo 


Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου