Fuck! Το Euro-Freak Show είναι πάλι εδώ...

Ακόμα δεν το πήρες είδηση? Πού ζεις?  Έξω από το πλαίσιο του "πολιτισμού", κάπου ψηλά στα βουνά? Ο ετήσιος διαγωνισμός τραγουδιού της Eurovision ("shitvision" για κάποιους κακοήθεις) μπαίνει στην τελική ευθεία! Η αγωνία κορυφώνεται...Τα "ταλέντα" ετοιμάζονται να κατακτήσουν από τη σκηνή τους fans, που τσιρίζουν εκστασιασμένοι, λες και έχουν μαζικά "φτιαχτεί" ...

  Κι εσύ, απορείς με τον εαυτό σου και με το αν τελικά λειτουργούν ή όχι ομαλά τα αισθητηριακά σου όργανα...Γιατί πώς γίνεται να αναδεικνύεται από την τηλεόραση (αυτό το εργαλείο που προάγει την ανεξάρτητη αντίληψη και υψηλές αξίες ζωής) ως εξέχον "καλλιτεχνικό γεγονός" αυτό το πολύχρωμο "κλουβί με τις τρελές"? Μήπως τελικά δεν είσαι εσύ με τα καλά σου? 

  Που αυτά που κυρίως εισπράττεις (πολύ λίγες έως ελάχιστες οι εξαιρέσεις - αντίθετα με περασμένες δεκαετίες όπως εδώ), το λίγο που θα αντέξεις, έστω από περιέργεια, να παρακολουθήσεις αυτό το "show" είναι κακογουστιά και αποθέωση του κιτς, εδώ και αρκετά χρόνια και σε μεγάλο, αν όχι καθοριστικό, βαθμό... Κι ενίοτε την επιθυμητή από το "star system" έλλειψη δημιουργικότητας, ερμηνευτικής δεινότητας, ευμνημόνευτης μελωδίας, αυθεντικότητας αλλά και πραγματικής καινοτομίας...Κι όταν τα επισημαίνεις κάποιες φορές στον άλλον, να εισπράττεις, μετά το αρχικά σχεδόν εχθρικό βλέμμα, ατάκες όπως "έλα μωρέ, για την πλάκα μας το βλέπουμε" (συχνά με "παλμό" και "εθνική συγκίνηση" που συγκρίνεται με παρακολούθηση ποδοσφαιρικού ντέρμπυ μεταξύ εθνικών ομάδων)... 

Σωστά! Διότι τελικά όλα είναι ένα μεγάλο αστείο... Σε βάρος των ανθρώπων και της ίδιας της νοημοσύνης τους και της έννοιας που αποκτούν περί Αισθητικής (Αν η ΑΙΣΘΗΤΙΚΗ αποτελεί λέξη-κλειδί για την ποιότητα της "πραγματικότητας"...). Ένα διαρκές αστείο απ' τους "χαβαλαδιάρηδες", από τα πάνω, που συνθέτουν για ίδιον όφελος την..."ενορχήστρωση" κάθε "νότας" κι έκφανσης της κάθετης πτώσης του ανθρώπου και συνάμα γελάνε μέχρι δακρύων με την κατάντια του...