ΧΩΡΙΣ ΤΙΤΛΟ : (γιατί ακόμα και η εύρεση τίτλων ή ορισμών είναι κάτι το περιοριστικό!)

Ξέσκισμα!
Της ψυχής. Των ίδιων των ενστίκτων. Της ελεύθερης ανάπτυξης της σκέψης. Των πιο αυθεντικών χαμόγελων, κυρίως αυτών στα οποία εκείνοι δεν έβλεπαν το λόγο. Των παιδικών μας παιχνιδιών στη γειτονιά, όταν οι γειτόνοι έσκουζαν κι αγρίευαν για το πόσο ταράζουμε την ησυχία τους και οι γέροι μας μάς φώναζαν να χωθούμε στα σπίτια μας για να μην ενοχλούμε. Των πρώτων μας σκιρτημάτων που ενοχοποιούνταν και καταδικάζονταν από την αρρώστια της χαμηλοβλεπούσας κομπλεξικής ομήγυρης, κοινωνιούλας γονιών, συγγενών, δασκάλων, αυτόκλητων δικαστών, παπάδων, ηθικολόγων υποκριτών.
Της αγάπης για μάθηση από το παραλήρημα σογιών και περίγυρων και εκπαιδευτικών κάτεργων για προσκόμμιση των πρέποντων βαθμών και απόκτησης λειψής και στρεβλής γνώσης.
Των πανιών στα καραβάκια που φτιάχναμε από μικροί.
Των σχεδίων πλεύσης σε ρότες προσωπικές, περιπειώδεις, ανακαλυπτικές.
Της άρνησης ψυχαναγκαστικής εισόδου μας στη δουλεμπορική αγορά εργασίας τους, στα σαλόνια της ασφυκτικής κι αυτοματοποιημένης κανονικότητάς τους, στα πυραμιδικά ιδρύματα της πραγματικότητάς τους.
Των εννοιών που μας δίδασκαν στη θεωρία τους και σταύρωναν στην πράξη τους.
Της ανάγκης να φωνάξεις, να φωνάξεις έστω και αν παραμείνεις λουφαγμένος στη γωνία, αλλά όχι! τους κακοφαινόταν ακόμη κι αυτό, γιατί...ακούγεσαι! Οφείλαμε να σφραγίζουμε το στόμα μας όταν μας έπνιγε η μυστική κραυγή του πεσμένου σε κώμα που αντιλαμβανόταν το φως της ύπαρξης μα δεν μπορούσε να σαλέψει κινούμενος προς αυτό...
Αλλά...

...η επανάσταση είναι ένα αγόρι κι ένα κορίτσι που, αγριεμένα και πιασμένα χέρι χέρι, αφήνουν πίσω τις νουθεσίες των γνωστικών γονέων και την αποσύνθεση της ασφάλειας και των μεταμφιέσεων του μνήματος του παλιού κόσμου. Και, μεθυσμένα από τις αιώνιες χαρές και πιο γενναίες υποσχέσεις της ζωής, ανακαλύπτουν μαζί καινούργιες συναρπαστικές διαδρομές. Όχι για να σταθούν στο ξεκίνημά τους εκθειάζοντάς τες απλώς. Όχι για να παγιδευτούν σε ατέλευτες ομιλίες, θεωρίες και διακηρύξεις γύρω από το ρίσκο και τα οφέλη του τολμήματος. Όχι για να γενούν στο πέρασμα τελικά τα σκιάχτρα του εαυτού τους και των αρχικών προθέσεών του, ώστε ν'αποθαρρύνουν και μελλοντικούς συν-οδοιπόρους. Αλλά για να γενούν τα ίδια το ταξίδι, ο αυτοκαθορισμός της πορείας και η εκπλήρωση της λαχτάρας...

" Όλη μου τη ζωή ο κόσμος προσπαθεί να ταρακουνήσει το κλουβί μου για να με αναγκάσει να εκραγώ. Με δοκιμάζει. Προσπαθώντας να βρει την αδυναμία μου. Η μάνα μου έλεγε 'γιε μου μην κάθεσαι στο κρύο' κι ο πατέρας μου το ίδιο. Θα έλεγε 'ποτέ σου μη χάσεις τον έλεγχο του εαυτού σου'. Αλλά ανοίγω το παράθυρο. Αφήνω τον κρύο αέρα να διαπερνάει. Έχασα τον έλεγχο" - Ποίημα του νεαρού Brian Deneke, τραγικού ήρωα της ταινίας "BOMB CITY"

Πέμπτη, 1 Μαΐου 2014

Όταν τα νεοναζιστικά πραξικοπήματα και οι προβοκάτσιες χαιρετίζονται και νομιμοποιούνται από τους "προστάτες της Δημοκρατίας"...



Η Δύση! Αυτή η σκοτεινή συμμαχία-όργανο του πλέον επιθετικού κερδοσκοπικού τουρμποκαπιταλισμού, που ενθαρρύνει συγκρούσεις, χρηματοδοτεί τρομοκρατικές ομάδες, υποκινεί "πορτοκαλί επαναστάσεις" κι ό,τι άλλο υπόγειο και κάθε άλλο παρά συμβατό και με την πιο στοιχειώδη έννοια διεθνούς δικαίου, προκειμένου να επιβάλλει τα ολοκληρωτικά και ληστρικά συμφέροντά της.

Αυτή η μαύρη και επικίνδυνη για την ανθρωπότητα "συντεχνία" απειλεί τώρα την Ρωσία με κυρώσεις λόγω των γεγονότων στην Ανατολική Ουκρανία. Την Ουκρανία. Μια χώρα που βίωσε ένα πραξικόπημα αμερικανοκίνητο, καθαρά ενθαρρυμμένο, χρηματοδοτούμενο κι εξοπλισμένο από τη Δύση. Το οποίο και ανέτρεψε μια νόμιμα εκλεγμένη κυβέρνηση που είχε στραφεί προς την Ρωσία, αγνοώντας την ουσιαστικά υποτελή στις ΗΠΑ Ε.Ε. και μετά από καταιγιστικά γεγονότα οδηγήθηκε, απ'το Φεβρουάριο του 2014, σε μια παράνομη κυβέρνηση-σφηκοφωλιά των υπερεθνικιστών και νεοναζί!

Κατά τις ρωσικές εκτιμήσεις και δημοσιεύματα της Pravda, οι χρηματοδότες ή "σπόνσορες" των "εξεγερμένων μαχητών" του Κιέβου σπατάλησαν γύρω στα 25 εκ. δολλάρια για να πετύχουν τους γεωπολιτικούς στόχους τους και ο "μισθός" για κάθε έναν έφτανε ως τα 50 ευρώ την ημέρα! Μια ένοπλη νεοναζιστική πολιτοφυλακή που έπαιξε καταλυτικό ρόλο στις εξελίξεις, ενώ οι "σπόνσορες" δεν είχαν πρόβλημα να  χρησιμοποιήσουν εκπαιδευμένους Ουκρανούς νεοναζιστές μισθοφόρους (που ιδιωτικές εταιρείες των ΗΠΑ και Μ.Βρετανίας είχαν μισθώσει και ήδη "αξιοποιήσει" ως αποσταθεροποιητικούς παράγοντες στη Συρία, Ιράκ κι αλλού) ως ελεύθερους σκοπευτές για να μακελεύουν τόσο αστυνομικούς όσο και διαδηλωτές και να προκαλούν το επιθυμητό χάος κι αλληλοσπαραγμό! Και μια νέα "κυβέρνηση", που πριν καν αναρριχηθεί κι επίσημα όσο και πραξικοπηματικά στην εξουσία, έσπευσαν να αναγνωρίσουν και να χαιρετίσουν την "επανάσταση" του "ουκρανικού λαού" οι πρωτοφανώς δουλοπρεπείς αξιωματούχοι της Αθήνας (πόσο άραγε διαφέρουν από τον Τσολάκογλου και τους επί γερμανικής Κατοχής κυβερνητικούς συνέταιρούς του;).

 Μάλιστα, πρόεδρος της κυβέρνησης ορίστηκε ο Γιατσενιούκ, που ανήκει στους Ουνίτες, οι οποίοι κι έπαιξαν πρωταγωνιστικό ρόλο στην "επανάσταση" (για την ακρίβεια αντεπανάσταση) και ήταν πολύτιμοι συνεργάτες των ναζιστικών δυνάμεων του Χίτλερ. Στο κυβερνητικό σχήμα που επιβλήθηκε στη Δυτική Ουκρανία  συμμετέχει ενεργά το γνήσια νεοναζιστικό και φανατικά αντισημιτικό κόμμα "Σβόμποντα" (που σημαίνει..."Ελευθερία"!), αποτελούμενο από απογόνους των Ουκρανών συνεργατών των SS και με ποσοστό 10% στις εκλογές του 2012 (και με θέσεις περί ουδεμίας ανοχής σε μη Ουκρανούς και προς κάθε εθνοτικά ή φυλετικά διαφορετικό), καθώς και άτομα που σχετίζονται με οργανώσεις και ισλαμικά δίκτυα συνδεόμενα με την Αλ Κάιντα και τους Τσετσένους Ισλαμιστές που δραστηριοποιούνται δυναμικά στη νότια Ρωσία. Και πόσο σημαντικό είναι το ότι ο ραβίνος του Κιέβου είχε παροτρύνει όλους τους Εβραίους της Ουκρανίας να φύγουν απ΄τη χώρα λόγω της πολιτικής ανόδου του κόμματος της..."Ελευθερίας"; Αυτούς που στην πλατεία Μεϊντάν κραύγαζαν "θάνατος στους Εβραίους" και πρωτοστάτησαν στο πραξικόπημα...

 Αυτό το νεοναζιστικό-ακραία εθνικιστικό συνονθύλευμα, ποιος εγγυάται στην τόσο "ευαίσθητη" για τα ανθρώπινα δικαιώματα και τη δημοκρατία Δύση, ότι με την πρώτη ευκαιρία δεν θα γίνει (αν δεν είναι ήδη) ανεξέλεγκτο και δεν θα προχωρήσει στη βίαιη ουκρανοποίηση των ρωσικών και ρωσόφωνων πληθυσμών της Ανατολικής Ουκρανίας, φτάνοντας μέχρι και σε φυλετικές εκκαθαρίσεις; Ήδη ο επίσημος ουκρανικός στρατός έχει "αναβαθμιστεί" με την ενσωμάτωση στις τάξεις του πολλών νεοναζιστικών στοιχείων, κι ας μη μιλήσουμε και για ανάλογες παραστρατιωτικές οργανώσεις και "μιλίτσιες" που αλωνίζουν και μετά το πραξικόπημα του Κιέβου.
Και κατά πόσο νομιμοποιούνται οι ρωσικοί και ρωσόφωνοι πληθυσμοί της Ανατολικής Ουκρανίας, λειτουργώντας και με το ένστικτο της αυτοσυντήρησης, να επιθυμούν (και να είναι πρόθυμοι να πολεμήσουν γι'αυτό) την ένωση με τη Ρωσία και απόσχιση από ένα τέτοιο καθεστώς που ενδίδει στα υποσχόμενα σχέδια "σωτηρίας" της Ε.Ε. και ΔΝΤ; Δηλ. αυτών που κυριολεκτικά ρήμαξαν τη Λετονία και το λαό της (Η «κόλαση της Λετονίας»: ιδού τι μας προτείνει το ΔΝΤ!) και φιλοδοξούν  να καταφέρουν τα ίδια (και χειρότερα) στην Ελλάδα...

 Και κατά πόσο θα έπρεπε, πέρα από τα οικονομικά και γεωστρατηγικά συμφέροντά της στην περιοχή (όπου και η εγκατάσταση μιας βάσης του ΝΑΤΟ εκεί μόνο αυτά δεν θα εξυπηρετούσε), οι δυνάμεις της Ρωσίας κι ο Πούτιν  να αφήσουν τους δικούς τους πληθυσμούς στην τύχη τους; Και στα νύχια της "δημοκρατικής" Δύσης και των νεοναζιστικών ορδών...

( Επίσης:  ΟΙ ΕΥΑΙΣΘΗΤΕΣ ΙΣΟΡΡΟΠΙΕΣ ΚΑΙ ΙΔΙΟΜΟΡΦΙΑ ΤΗΣ ΟΥΚΡΑΝΙΚΗΣ ΠΕΡΙΠΤΩΣΗΣ ΚΑΙ ΤΟ ΠΑΓΚΟΣΜΙΟ ΙΜΠΕΡΙΑΛΙΣΤΙΚΟ ΠΑΡΤΥ...)

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου