ΧΩΡΙΣ ΤΙΤΛΟ : (γιατί ακόμα και η εύρεση τίτλων ή ορισμών είναι κάτι το περιοριστικό!)

Ξέσκισμα!
Της ψυχής. Των ίδιων των ενστίκτων. Της ελεύθερης ανάπτυξης της σκέψης. Των πιο αυθεντικών χαμόγελων, κυρίως αυτών στα οποία εκείνοι δεν έβλεπαν το λόγο. Των παιδικών μας παιχνιδιών στη γειτονιά, όταν οι γειτόνοι έσκουζαν κι αγρίευαν για το πόσο ταράζουμε την ησυχία τους και οι γέροι μας μάς φώναζαν να χωθούμε στα σπίτια μας για να μην ενοχλούμε. Των πρώτων μας σκιρτημάτων που ενοχοποιούνταν και καταδικάζονταν από την αρρώστια της χαμηλοβλεπούσας κομπλεξικής ομήγυρης, κοινωνιούλας γονιών, συγγενών, δασκάλων, αυτόκλητων δικαστών, παπάδων, ηθικολόγων υποκριτών.
Της αγάπης για μάθηση από το παραλήρημα σογιών και περίγυρων και εκπαιδευτικών κάτεργων για προσκόμμιση των πρέποντων βαθμών και απόκτησης λειψής και στρεβλής γνώσης.
Των πανιών στα καραβάκια που φτιάχναμε από μικροί.
Των σχεδίων πλεύσης σε ρότες προσωπικές, περιπειώδεις, ανακαλυπτικές.
Της άρνησης ψυχαναγκαστικής εισόδου μας στη δουλεμπορική αγορά εργασίας τους, στα σαλόνια της ασφυκτικής κι αυτοματοποιημένης κανονικότητάς τους, στα πυραμιδικά ιδρύματα της πραγματικότητάς τους.
Των εννοιών που μας δίδασκαν στη θεωρία τους και σταύρωναν στην πράξη τους.
Της ανάγκης να φωνάξεις, να φωνάξεις έστω και αν παραμείνεις λουφαγμένος στη γωνία, αλλά όχι! τους κακοφαινόταν ακόμη κι αυτό, γιατί...ακούγεσαι! Οφείλαμε να σφραγίζουμε το στόμα μας όταν μας έπνιγε η μυστική κραυγή του πεσμένου σε κώμα που αντιλαμβανόταν το φως της ύπαρξης μα δεν μπορούσε να σαλέψει κινούμενος προς αυτό...
Αλλά...

...η επανάσταση είναι ένα αγόρι κι ένα κορίτσι που, αγριεμένα και πιασμένα χέρι χέρι, αφήνουν πίσω τις νουθεσίες των γνωστικών γονέων και την αποσύνθεση της ασφάλειας και των μεταμφιέσεων του μνήματος του παλιού κόσμου. Και, μεθυσμένα από τις αιώνιες χαρές και πιο γενναίες υποσχέσεις της ζωής, ανακαλύπτουν μαζί καινούργιες συναρπαστικές διαδρομές. Όχι για να σταθούν στο ξεκίνημά τους εκθειάζοντάς τες απλώς. Όχι για να παγιδευτούν σε ατέλευτες ομιλίες, θεωρίες και διακηρύξεις γύρω από το ρίσκο και τα οφέλη του τολμήματος. Όχι για να γενούν στο πέρασμα τελικά τα σκιάχτρα του εαυτού τους και των αρχικών προθέσεών του, ώστε ν'αποθαρρύνουν και μελλοντικούς συν-οδοιπόρους. Αλλά για να γενούν τα ίδια το ταξίδι, ο αυτοκαθορισμός της πορείας και η εκπλήρωση της λαχτάρας...

" Όλη μου τη ζωή ο κόσμος προσπαθεί να ταρακουνήσει το κλουβί μου για να με αναγκάσει να εκραγώ. Με δοκιμάζει. Προσπαθώντας να βρει την αδυναμία μου. Η μάνα μου έλεγε 'γιε μου μην κάθεσαι στο κρύο' κι ο πατέρας μου το ίδιο. Θα έλεγε 'ποτέ σου μη χάσεις τον έλεγχο του εαυτού σου'. Αλλά ανοίγω το παράθυρο. Αφήνω τον κρύο αέρα να διαπερνάει. Έχασα τον έλεγχο" - Ποίημα του νεαρού Brian Deneke, τραγικού ήρωα της ταινίας "BOMB CITY"

Σάββατο, 7 Σεπτεμβρίου 2013

Ναι, υπάρχουν κι αυτοί: Ο άνθρωπος που ζει χωρίς χρήματα από το 2008!


Για να μη φλυαρούμε με θεωρίες και μοντέλα εναλλακτικών τρόπων ζωής, καλό είναι να βλέπουμε και παραδείγματα ανθρώπων που έκαναν το άλμα μετάβασης στην πράξη. Γιατί πάντα υπάρχει η επιλογή: να ξεφορτωθείς τη βολή του άκριτου καταναλωτή και τις παλιές συνήθειες, χωρίς να αποποιηθείς και τα πλεονοκτήματα της τεχνολογίας, αλλά να τα χρησιμοποιείς κι αξιοποιείς με εναλλακτικούς τρόπους, σεβασμού προς το περιβάλλον, ως εργαλεία κι όχι ως αντικείμενα που σε κατέχουν. Ζώντας σε αρμονία με τη φύση, χωρίς να πάψεις να αλληλεπιδράς με τους άλλους ανθρώπους. Τουλάχιστον όσους συντονίζονται σε αυτή την "αιρετική" οπτική των πραγμάτων (και εξωπραγματική για τον ξεζουμισμένο "τρόφιμο" της μεγαλούπολης) ...

(Διαβάστε κι αυτά: Η απίστευτη Ιστορία του κυρίου Ραδίκι ,
"Ο μέχρι πρότινος άνθρωπος" (βίντεο)- Το κίνημα του guerilla gardening κι άλλα περί πλήρους αυτονομίας κι απεξάρτησης από το δηλητηριασμένο κι ελεγχόμενο τρόπο ζωής και... διατροφής,
 Τοπικοποίηση)

Perierga.gr - Ο άνθρωπος που ζει χωρίς χρήματα από το 2008! Perierga.gr - Ο άνθρωπος που ζει χωρίς χρήματα από το 2008!

Perierga.gr - Ο άνθρωπος που ζει χωρίς χρήματα από το 2008!

Ο Μαρκ Μπόιλ είναι ένας 30χρονος ιρλανδός που από το 2008 αποφάσισε να αφήσει τη δουλειά του, με μάστερ και πτυχία στη διοίκηση επιχειρήσεων και τα οικονομικά, ενώ ήταν και διευθυντής… σε εταιρεία με βιολογικά τρόφιμα και πήγε να ζήσει… στη φύση χωρίς χρήματα, φυτεύοντας πατάτες, βολβούς και φασόλια για να τρώει.

Κάνει μπάνιο στο ποτάμι, πλένει τα ρούχα του σε μία σκάφη και πάει οπουδήποτε με ένα ποδήλατο που έχει.
Στη φάρμα όπου έχει στήσει στην Αγγλία, ζει μαζί με άλλους ανθρώπους δίπλα του, ενώ πιστεύει πως η κοινωνία είναι πιό υγιής όταν ζει κάποιος χωρίς χρήματα.

Perierga.gr - Ο άνθρωπος που ζει χωρίς χρήματα από το 2008!
Το βιβλίο που έγραψε για την ζωή του εκεί, έχει τίτλο «Ο άνθρωπος χωρίς χρήματα».
Από τις πωλήσεις του βιβλίου, έχει σκοπό να αγοράσει μία τεράστια έκταση και να φτιάξει ένα κοινόβιο.
Ο άνθρωπος αυτός απέδειξε ότι μπορούμε να ζήσουμε χωρίς να έχουμε όλα αυτά που χρησιμοποιούμε στην καθημερινότητά μας.

Δήλωσε εθελοντής στη φάρμα για να του επιτρέπουν να παίρνει ξύλα, ενώ έψαξε μέσω ίντερνετ και βρήκε κάποιον που χάριζε το τροχόσπιτό του. Έφτιαξε τουαλέτα από ξύλο και έχει ένα ηλιακό κινητό και ένα ηλιακό λάπτοπ.
Ο Μαρκ Μπόιλ, έχει απαρνηθεί τη σύγχρονη ζωή και με τη βοήθεια των ανθρώπων που ζει σε αυτή τη φάρμα, έχει βρεί αυτό που τον εκράζει, όπως δηλώνει ο ίδιος.


Το είδαμε ΕΔΩ

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου