ΧΩΡΙΣ ΤΙΤΛΟ : (γιατί ακόμα και η εύρεση τίτλων ή ορισμών είναι κάτι το περιοριστικό!)

Ξέσκισμα!
Της ψυχής. Των ίδιων των ενστίκτων. Της ελεύθερης ανάπτυξης της σκέψης. Των πιο αυθεντικών χαμόγελων, κυρίως αυτών στα οποία εκείνοι δεν έβλεπαν το λόγο. Των παιδικών μας παιχνιδιών στη γειτονιά, όταν οι γειτόνοι έσκουζαν κι αγρίευαν για το πόσο ταράζουμε την ησυχία τους και οι γέροι μας μάς φώναζαν να χωθούμε στα σπίτια μας για να μην ενοχλούμε. Των πρώτων μας σκιρτημάτων που ενοχοποιούνταν και καταδικάζονταν από την αρρώστια της χαμηλοβλεπούσας κομπλεξικής ομήγυρης, κοινωνιούλας γονιών, συγγενών, δασκάλων, αυτόκλητων δικαστών, παπάδων, ηθικολόγων υποκριτών.
Της αγάπης για μάθηση από το παραλήρημα σογιών και περίγυρων και εκπαιδευτικών κάτεργων για προσκόμμιση των πρέποντων βαθμών και απόκτησης λειψής και στρεβλής γνώσης.
Των πανιών στα καραβάκια που φτιάχναμε από μικροί.
Των σχεδίων πλεύσης σε ρότες προσωπικές, περιπειώδεις, ανακαλυπτικές.
Της άρνησης ψυχαναγκαστικής εισόδου μας στη δουλεμπορική αγορά εργασίας τους, στα σαλόνια της ασφυκτικής κι αυτοματοποιημένης κανονικότητάς τους, στα πυραμιδικά ιδρύματα της πραγματικότητάς τους.
Των εννοιών που μας δίδασκαν στη θεωρία τους και σταύρωναν στην πράξη τους.
Της ανάγκης να φωνάξεις, να φωνάξεις έστω και αν παραμείνεις λουφαγμένος στη γωνία, αλλά όχι! τους κακοφαινόταν ακόμη κι αυτό, γιατί...ακούγεσαι! Οφείλαμε να σφραγίζουμε το στόμα μας όταν μας έπνιγε η μυστική κραυγή του πεσμένου σε κώμα που αντιλαμβανόταν το φως της ύπαρξης μα δεν μπορούσε να σαλέψει κινούμενος προς αυτό...
Αλλά...

...η επανάσταση είναι ένα αγόρι κι ένα κορίτσι που, αγριεμένα και πιασμένα χέρι χέρι, αφήνουν πίσω τις νουθεσίες των γνωστικών γονέων και την αποσύνθεση της ασφάλειας και των μεταμφιέσεων του μνήματος του παλιού κόσμου. Και, μεθυσμένα από τις αιώνιες χαρές και πιο γενναίες υποσχέσεις της ζωής, ανακαλύπτουν μαζί καινούργιες συναρπαστικές διαδρομές. Όχι για να σταθούν στο ξεκίνημά τους εκθειάζοντάς τες απλώς. Όχι για να παγιδευτούν σε ατέλευτες ομιλίες, θεωρίες και διακηρύξεις γύρω από το ρίσκο και τα οφέλη του τολμήματος. Όχι για να γενούν στο πέρασμα τελικά τα σκιάχτρα του εαυτού τους και των αρχικών προθέσεών του, ώστε ν'αποθαρρύνουν και μελλοντικούς συν-οδοιπόρους. Αλλά για να γενούν τα ίδια το ταξίδι, ο αυτοκαθορισμός της πορείας και η εκπλήρωση της λαχτάρας...

" Όλη μου τη ζωή ο κόσμος προσπαθεί να ταρακουνήσει το κλουβί μου για να με αναγκάσει να εκραγώ. Με δοκιμάζει. Προσπαθώντας να βρει την αδυναμία μου. Η μάνα μου έλεγε 'γιε μου μην κάθεσαι στο κρύο' κι ο πατέρας μου το ίδιο. Θα έλεγε 'ποτέ σου μη χάσεις τον έλεγχο του εαυτού σου'. Αλλά ανοίγω το παράθυρο. Αφήνω τον κρύο αέρα να διαπερνάει. Έχασα τον έλεγχο" - Ποίημα του νεαρού Brian Deneke, τραγικού ήρωα της ταινίας "BOMB CITY"

Παρασκευή, 6 Απριλίου 2018

Ζητάνε την καταδίκη του Ρουβίκωνα αυτοί που συναινούν στις σφαγές Τουρκίας, Ισραήλ

Του Βασίλη Βασιλειάδη

Παρακολουθώ ειδήσεις και επί πολλή ώρα γίνεται προσπάθεια σε όλα τα κανάλια να θεωρηθεί τρομοκρατία ο ακτιβισμός των μελών του Ρουβίκωνα με τρικάκια και μπογιές εναντίον του
προξενείου του δολοφόνου Ερντογάν, εναντίον της πρεσβείας του κράτους δολοφόνου Ισραήλ και εναντίον της πρεσβείας της Σαουδικής Αραβίας που δολοφονεί αμάχους στην Υεμένη.

Βγαίνει εκπρόσωπος της Ένωσης αστυνομικών υπαλλήλων και παραπονιέται για ασυλία στο Ρουβίκωνα. βέβαια και αυτός και τα κανάλια δεν παραπονιούνται για το πώς κυκλοφορεί ελεύθερος εδώ και τόσα χρόνια εφοπλιστής σε καράβι του οποίου βρέθηκαν 2,1 τόνοι ηρωίνης.

Για την αστυνομία το να πετάς χαρτάκια είναι τρομοκρατία.

Ενώ το να πουλάς ηρωίνη, να δέρνεις εργαζομένους, να δολοφονείς αντιφασίστες και μετανάστες, κα είναι πταίσματα.

Για τα κανάλια και τη ΝΔ τι να πεις. αρκεί να μην πειραχτεί η ηρωίνη, η siemens, η novartis, οι τράπεζες, οι offshore, κα.

Κυβέρνηση, αντιπολίτευση και οικουμενικός πατριάρχης δεν ενδιαφέρονται για τη σφαγή της αφρίν, (ο τελευταίος μέσα στη σαρακοστή ευλόγησε τη σφαγή των Κούρδων).


Κυβέρνηση και αντιπολίτευση συμμαχούν με τους σιωνιστές δολοφόνους των Παλαιστινίων

Κυβέρνηση και αντιπολίτευση συμφωνούν με τη σφαγή στην Υεμένη (πουλήσαμε και όπλα), διαφωνούν μόνο στο αν υπήρξε μίζα. 

(σημείωση από εμάς: θυμηθείτε και την ανάρτησή μας επί τούτου, με τίτλο  Βραβεύσεων συνέχεια)

Και αφού συμφωνούν στις σφαγές και στις επιθέσεις, καθοδηγούν τα ΜΜΕ ώστε να μην γίνεται η παραμικρή κουβέντα για την ουσία.

Και να βγαίνουν κάθε λογής λαμόγια και πικραμμένοι και να ζητούν την καταδίκη κάποιων νέων παιδιών που πετάνε τρικάκια, μόνο και μόνο επειδή είναι αναρχικοί.
(σχόλιο από εμάς: κι εκτός από αναρχικοί και πάρα πολύ ενοχλητικοί και "αυθάδεις" απέναντι στις μικρές και μεγάλες δοκούς στήριξης του αστικού χαμαιτυπείου, όπως έχουν αποδείξει με την πληθώρα των δράσεων θορυβώδους διαμαρτυριας τους, ρισκάροντας να βρεθούν μέσα στα μπουντρούμια του "σωφρονισμού" και της "ενσωμάτωσης". Ενοχλητικοί και "βάρβαροι" απέναντι στο ίδιο το σύμβολο της "Βούλησης" του λαού ερήμην της πραγματικής θέλησης και των ανάλογων αναγκών του λαού, σε δημοσιογραφικές σφηκοφωλιές με "εκκρεμότητες" ποινικού ενδιαφέροντος, σε εργοδότες που απολύουν υπαλλήλους επειδή τόλμησαν να μείνουν έγκυος, σε άντρα πλειστηριασμού κατοικιών- οι "θυσίες του λαού" για να βγούμε στις "αγορές", απέναντι σε κυβερνήσεις τραγελαφικής θητείας και τόσα άλλα παραδείγματα "αλήτικης συμπεριφοράς"...)

το δανειστήκαμε από τον Άνεμο Ανατροπής
 Δείτε το βίντεο εδώ από την δράση του Ρουβίκωνα στο τουρκικό προξενείο της Αθήνας

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου