ΧΩΡΙΣ ΤΙΤΛΟ : (γιατί ακόμα και η εύρεση τίτλων ή ορισμών είναι κάτι το περιοριστικό!)

Ξέσκισμα!
Της ψυχής. Των ίδιων των ενστίκτων. Της ελεύθερης ανάπτυξης της σκέψης. Των πιο αυθεντικών χαμόγελων, κυρίως αυτών στα οποία εκείνοι δεν έβλεπαν το λόγο. Των παιδικών μας παιχνιδιών στη γειτονιά, όταν οι γειτόνοι έσκουζαν κι αγρίευαν για το πόσο ταράζουμε την ησυχία τους και οι γέροι μας μάς φώναζαν να χωθούμε στα σπίτια μας για να μην ενοχλούμε. Των πρώτων μας σκιρτημάτων που ενοχοποιούνταν και καταδικάζονταν από την αρρώστια της χαμηλοβλεπούσας κομπλεξικής ομήγυρης, κοινωνιούλας γονιών, συγγενών, δασκάλων, αυτόκλητων δικαστών, παπάδων, ηθικολόγων κύναιδων.
Της αγάπης για μάθηση από το παραλήρημα σογιών και περίγυρων και εκπαιδευτικών κάτεργων για προσκόμμιση των πρέποντων βαθμών και απόκτησης λειψής και στρεβλής γνώσης.
Των πανιών στα καραβάκια που φτιάχναμε από μικροί.
Των σχεδίων πλεύσης σε ρότες προσωπικές, περιπειώδεις, ανακαλυπτικές.
Της άρνησης ψυχαναγκαστικής εισόδου μας στη δουλεμπορική αγορά εργασίας τους, στα σαλόνια της ασφυκτικής κι αυτοματοποιημένης κανονικότητάς τους, στα πυραμιδικά ιδρύματα της πραγματικότητάς τους.
Των εννοιών που μας δίδασκαν στη θεωρία τους και σταύρωναν στην πράξη τους.
Της ανάγκης να φωνάξεις, να φωνάξεις έστω και αν παραμείνεις λουφαγμένος στη γωνία, αλλά όχι! τους κακοφαινόταν ακόμη κι αυτό, γιατί...ακούγεσαι! Οφείλαμε να σφραγίζουμε το στόμα μας όταν μας έπνιγε η μυστική κραυγή του πεσμένου σε κώμα που αντιλαμβανόταν το φως της ύπαρξης μα δεν μπορούσε να σαλέψει κινούμενος προς αυτό...
Αλλά...

...η επανάσταση είναι ένα αγόρι κι ένα κορίτσι που, αγριεμένα και πιασμένα χέρι χέρι, αφήνουν πίσω τις νουθεσίες των γνωστικών γονέων και την αποσύνθεση της ασφάλειας και των μεταμφιέσεων του μνήματος του παλιού κόσμου. Και, μεθυσμένα από τις αιώνιες χαρές και πιο γενναίες υποσχέσεις της ζωής, ανακαλύπτουν μαζί καινούργιες συναρπαστικές διαδρομές. Όχι για να σταθούν στο ξεκίνημά τους εκθειάζοντάς τες απλώς. Όχι για να παγιδευτούν σε ατέλευτες ομιλίες, θεωρίες και διακηρύξεις γύρω από το ρίσκο και τα οφέλη του τολμήματος. Όχι για να γενούν στο πέρασμα τελικά τα σκιάχτρα του εαυτού τους και των αρχικών προθέσεών του, ώστε ν'αποθαρρύνουν και μελλοντικούς συν-οδοιπόρους. Αλλά για να γενούν τα ίδια το ταξίδι, ο αυτοκαθορισμός της πορείας και η εκπλήρωση της λαχτάρας...

Παρασκευή, 31 Ιουλίου 2015

RISE UP - ΞΕΣΗΚΩΣΟΥ!





"Δεν είναι μέτρο υγείας το να είσαι καλά προσαρμοσμένος σ'ένα βαθύτατα νοσηρό κόσμο" ΚΡΙΣΝΑΜΟΥΡΤΙ

Ως πότε ο έλλογος, ο έμψυχος άνθρωπος θα αποδέχεται με τη σιωπή, με την απραξία του ως συμφωνημένη νόρμα, την κυριαρχία της παράνοιας; την υπουλία της εξουσίας; τη βαρβαρότητα, προπαγάνδα και στρεψοδικία των θεοποιημένων θαρρείς ελίτ; Και των ιδεολογικών τους μηχανισμών χειραγώγησης των πληθυσμών και διαμόρφωσης πραγματικότητας.

 "αυτή η κολοσσιαίων διαστάσεων ιλαροτραγωδία: ΤΟ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΟ ΜΟΝΤΕΛΟ (πιο σωστά σκιάχτρο!) ΠΟΥ ΚΥΡΙΑΡΧΕΙ ΣΤΟΝ ΠΛΑΝΗΤΗ ΚΙ ΕΧΕΙ ΑΠΟΤΥΧΕΙ ΠΑΤΑΓΩΔΩΣ! Ή πιο σωστά έχει να κάνει με ολοκληρωτικά ανώμαλες καταστάσεις που ξεφτιλίζουν την ορθή λογική, κουρελιάζουν την ανθρώπινη αξιοπρέπεια και αφοδεύουν καθημερινά πάνω στο ζητούμενο της επιβίωσης εκατομμυρίων ανθρώπων! Και μεγάλη ευθύνη δεν έχουν μόνο οι επικίνδυνοι ψυχοπαθείς που κινούν τα νήματα ολόκληρου του πλανήτη αλλά και οι ανθρώπινοι πληθυσμοί που τους παίρνουν(αν είναι δυνατόν!) στα σοβαρά και προσφέρουν τη συναίνεσή τους σε ό,τι τους λένε και τους κάνουν! Σε αυτή την συλλογική παράνοια, τη διαπλανητική παραίσθηση, τύφλα να'χει το κινηματογραφικό "ΜΑΤΡΙΞ"! "
από την ανάρτηση του ανιχνευτή Η διαπλανητική ανωμαλία του παγκόσμιου οικονομικού μοντέλου!

Χρήσιμη συμπλήρωση: 
Πως η οικονομική ανάπτυξη έχει καταστεί Κατά της Ζωής
Οι εργαζόμενοι σε συνθήκες ημισκλαβιάς στην καρδιά της Ευρώπης.
Το Πανοπτικόν Σύστημα
Η υπνωτισμένη "ελεύθερη βούληση" του πολίτη-πελάτη και μόνιμα θύματος
Βιντεάκι: "Το κουδούνι" (ή ο ήχος των αλυσίδων της αιχμαλωσίας)
Βίντεο: Γιατί χρειαζόμαστε Άμεση Δημοκρατία εδώ και τώρα!

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου