ΧΩΡΙΣ ΤΙΤΛΟ : (γιατί ακόμα και η εύρεση τίτλων ή ορισμών είναι κάτι το περιοριστικό!)

Ξέσκισμα!
Της ψυχής. Των ίδιων των ενστίκτων. Της ελεύθερης ανάπτυξης της σκέψης. Των πιο αυθεντικών χαμόγελων, κυρίως αυτών στα οποία εκείνοι δεν έβλεπαν το λόγο. Των παιδικών μας παιχνιδιών στη γειτονιά, όταν οι γειτόνοι έσκουζαν κι αγρίευαν για το πόσο ταράζουμε την ησυχία τους και οι γέροι μας μάς φώναζαν να χωθούμε στα σπίτια μας για να μην ενοχλούμε. Των πρώτων μας σκιρτημάτων που ενοχοποιούνταν και καταδικάζονταν από την αρρώστια της χαμηλοβλεπούσας κομπλεξικής ομήγυρης, κοινωνιούλας γονιών, συγγενών, δασκάλων, αυτόκλητων δικαστών, παπάδων, ηθικολόγων υποκριτών.
Της αγάπης για μάθηση από το παραλήρημα σογιών και περίγυρων και εκπαιδευτικών κάτεργων για προσκόμμιση των πρέποντων βαθμών και απόκτησης λειψής και στρεβλής γνώσης.
Των πανιών στα καραβάκια που φτιάχναμε από μικροί.
Των σχεδίων πλεύσης σε ρότες προσωπικές, περιπειώδεις, ανακαλυπτικές.
Της άρνησης ψυχαναγκαστικής εισόδου μας στη δουλεμπορική αγορά εργασίας τους, στα σαλόνια της ασφυκτικής κι αυτοματοποιημένης κανονικότητάς τους, στα πυραμιδικά ιδρύματα της πραγματικότητάς τους.
Των εννοιών που μας δίδασκαν στη θεωρία τους και σταύρωναν στην πράξη τους.
Της ανάγκης να φωνάξεις, να φωνάξεις έστω και αν παραμείνεις λουφαγμένος στη γωνία, αλλά όχι! τους κακοφαινόταν ακόμη κι αυτό, γιατί...ακούγεσαι! Οφείλαμε να σφραγίζουμε το στόμα μας όταν μας έπνιγε η μυστική κραυγή του πεσμένου σε κώμα που αντιλαμβανόταν το φως της ύπαρξης μα δεν μπορούσε να σαλέψει κινούμενος προς αυτό...
Αλλά...

...η επανάσταση είναι ένα αγόρι κι ένα κορίτσι που, αγριεμένα και πιασμένα χέρι χέρι, αφήνουν πίσω τις νουθεσίες των γνωστικών γονέων και την αποσύνθεση της ασφάλειας και των μεταμφιέσεων του μνήματος του παλιού κόσμου. Και, μεθυσμένα από τις αιώνιες χαρές και πιο γενναίες υποσχέσεις της ζωής, ανακαλύπτουν μαζί καινούργιες συναρπαστικές διαδρομές. Όχι για να σταθούν στο ξεκίνημά τους εκθειάζοντάς τες απλώς. Όχι για να παγιδευτούν σε ατέλευτες ομιλίες, θεωρίες και διακηρύξεις γύρω από το ρίσκο και τα οφέλη του τολμήματος. Όχι για να γενούν στο πέρασμα τελικά τα σκιάχτρα του εαυτού τους και των αρχικών προθέσεών του, ώστε ν'αποθαρρύνουν και μελλοντικούς συν-οδοιπόρους. Αλλά για να γενούν τα ίδια το ταξίδι, ο αυτοκαθορισμός της πορείας και η εκπλήρωση της λαχτάρας...

" Όλη μου τη ζωή ο κόσμος προσπαθεί να ταρακουνήσει το κλουβί μου για να με αναγκάσει να εκραγώ. Με δοκιμάζει. Προσπαθώντας να βρει την αδυναμία μου. Η μάνα μου έλεγε 'γιε μου μην κάθεσαι στο κρύο' κι ο πατέρας μου το ίδιο. Θα έλεγε 'ποτέ σου μη χάσεις τον έλεγχο του εαυτού σου'. Αλλά ανοίγω το παράθυρο. Αφήνω τον κρύο αέρα να διαπερνάει. Έχασα τον έλεγχο" - Ποίημα του νεαρού Brian Deneke, τραγικού ήρωα της ταινίας "BOMB CITY"

Σάββατο, 8 Ιουνίου 2013

Ο νέος φόρος που απαιτείται για τη σωτηρία...


Aφού φορολογούν ό,τι κινείται κι ό,τι έχει σχέση με...ακίνητο.
Αφού σου παίρνουν ό,τι έχεις και δεν έχεις, ακόμα κι ό,τι έχεις (πχ σπίτι που σου άφησαν οι παππούδες και οι γονείς σου μετά από σκληρή δουλειά μιας ολόκερης ζωής!) ακόμα κι αν δεν έχεις λεφτά (λόγω παρατεταμένης ανεργίας που οι "σωτήρες" της χώρας επέβαλλαν για να σε...σώσουν)...
Αφού μόνο στον τοίχο του εκτελεστικού αποσπάσματος δεν σε έχουν στήσει ακόμα και σε λίγο δεν θα μείνει τίποτα που έχεις ή παράγεις και πληρώνεσαι (με ψιχουλάκια) για να σου πάρουν...

Τι άλλο φόρο μπορεί να απαιτήσουν; Η χώρα χρωστάει πολλά και κινδυνεύει πάντα να χρεωκοπήσει εντός της μεγάλης ευρωπαϊκής αγκαλιάς του ευρώ (τους)...

Χμ! Πόσα κυβικά εκατοστά αέρα αντιστοιχούν σε κάθε "πολίτη";

Οπότε, το βρήκαμε και το προτείνουμε για να σωθεί το κράτος μας που τόσο πασχίζει για εμάς:

Για τους κατοίκους των αστικών περιοχών, όπου ο αέρας είναι ιδιαίτερα επιβαρυμένος, το κάθε κυβικό εκατοστό να φορολογηθεί με 5 λεπτά και σε ημιαστικές περιοχές, με εξακριβωμένη καλύτερη ποιότητα αέρα, με 10 λεπτά του ευρώ. Όσο για τους κατοίκους της επαρχίας, όπου ο αέρας είναι σαφώς καλύτερος (κι αφού γίνουν λεπτομερείς μετρήσεις της ποιότητας του αέρα για να είναι πιο αντικειμενικό το κράτος απέναντι στους υπηκόους του), η τιμή του κυβικού εκατοστού να κυμαίνεται ανάμεσα στα 12 με 15 λεπτά! Καθώς "το καλό πράγμα κοστίζει", ιδιαίτερα σε αυτές τις δύσκολες μέρες για την πατρίδα μας...

ανιχνευτής

(Όλα για τους τοκογλύφους, που πλέον έχουν συστήσει ολόκληρη Διεθνή!)



2 σχόλια:

  1. Μη γραφετε "για την σωτηρια", αλλά "για την καταστροφη τών Ελλήνων".
    Μη πιπιλάτε την καραμελλα τού ΓΑΠ.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. H ουσία αλλάζει; Κολλάμε στις λέξεις; ή μήπως, τελικά, χρησιμοποιούμε τη λέξη "σωτηρία" με την αντίστροφη έννοιά της (γι'αυτό και τη βάζουμε σε εισαγωγικά), κάτι που πιστεύαμε ότι είναι ευνόητο;

    ΑπάντησηΔιαγραφή