Τετάρτη, 10 Ιανουαρίου 2018

" H αιτία" (για την αλλοτρίωση του σύγχρονου ανθρώπου και τον αφύσικο κόσμο του)


" Η αιτία είναι ότι η ελίτ των κοινωνιών, επιστήμονες, πολιτικοί, καλλιτέχνες, δεν έχουν ήθος. Εκείνο το ποικιλόμορφο αηδονάκι, που ο Ηράκλειτος το'λεγε δαίμονα και θεό στον άνθρωπο,έπαψε να λαλεί και να πεταρίζει στις αυλές και στα περιβόλια. Και στο αντίπερα, ψοφιμολογούν και τρώνε στην Αγορά αραδαριές οι κουρούνες. Κανένας αρχοντόπουλος και κανένας ντελής δε βγαίνει πια να λαφοκυνηγήσει στα όρη τη γνώση, την τιμή, την ειλικρινεια στην πηγή και στη βάση της. Στην origo et fons.
 H αιτία είναι ότι τα παιδιά μας γεννιούνται λευκά σαν το νωπό χιόνι και οι ενήλικες εμείς τα βουτάμε στην κολυμπήθρα της παιδείας γιομάτη κατράμι και πίσσα. Κιόλας με τα έξι του χρόνια το γέννημα κατάντησε έκτρωμα.
 Η αιτία είναι ότι τις αναρίθμητες σειρές των ετών, τις innumerabiles annorum series των ευγενών στη γλώσσα του Οράτιου, τις εκάμαμε αναρίθμητα σήριαλ τελεβίζιου από σκηνοθέτες ηλίθιους για ηλίθιους θεατές.
 Η αιτία είναι ότι οι μάζες στέκονται αταλαίπωρες στη ζήτηση της αλήθειας, κι ορμούν να λαβαίνουν έτοιμη την κάλπικη γνώση, κατά τη γραφή του Θουκυδίδη. "

από το Γκέμμα, το υπέροχο βιβλίο του καθηγητή Λιαντίνη.
Να προσθέσω κι εγώ κάτι στοχασμούς που φλερτάρουν με την ποιητική έκφραση, μονίμως αλήτες και μεθύστακες απ'το πιοτί της λαχτάρας μας για ζωή πραγματική και γεμάτη με τη σοφία της έκστασης για κάθε μοναδική στιγμή.

Κάποτε υπήρξαμε παιδιά.
Δεν αμφιβάλλουμε και γι'αυτό!

Υπήρχαν εποχές που  το κουκί γυρεύαμε και τ' αδράχτι.
Τις αναπολούμε με θλίψη.
Συχνά και με νοσταλγία.
Γιατί η ενηλικίωση δεν μας ξεγέλασε.
Γευτήκαμε τα δώρα της:
συμβάσεις, αλυσίδες, τείχη.
Και στρέψαμε με σιχαμάρα το κεφάλι.
[...]
 Και διάβολε
ολόγυρά μας οι ανάσες βρωμοκοπάνε
απ'την κακοσμία της γούρνας με τα στάσιμα νερά,
απ'την μπόχα του βολέματος,
από εκατομμύρια ρεψίματα υποκρισίας.
(Καθόλου σπάνια και τα δικά μας!)

Φτωχέ Μπωντλέρ!
Δεν μάθαμε ακόμη όπως πρότεινες
να μεθάμε απτόητοι ως το τέλος
είτε από ποίηση,
είτε από αρετή,
είτε από κρασί.

 

από  το "Μεθύστε" - Ας μεθάμε αδιάκοπα από ξέχειλες δόσεις πάθους για ζωή, για να μην είμαστε οι βασανισμένοι σκλάβοι του χρόνου!

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου