Παρασκευή, 31 Μαρτίου 2017

Εκτροπή...


Mετάφραση: Μεγαλώνεις θέλοντας να γίνεις ο Luke Skywalker και μετά διαπιστώνεις ότι έχεις γίνει στρατιώτης ("stormtrooper") της "Αυτοκρατορίας".
Ότι έχεις μετατραπεί σε συνειδητό ή ασυνείδητο χρήσιμο γρανάζι (ή σε χρήσιμο ηλίθιο), αναλώσιμο κομμάτι, στρατευμένο τμήμα της με τον ένα ή άλλο τρόπο, υποτελή της αιώνιας και δίχως τέλος "Αυτοκρατορίας". Αυτής που μπορεί να αλλάζει μορφή, μέσα στη ροή του χρόνου, αλλά με την ουσία της να παραμένει αναλλοίωτη. Και, όπως έγραφε ο ευφυής Φίλιπ Ντικ, "η Αυτοκρατορία ποτέ δεν τελείωσε".
 Κι αν οι "Jedi" είναι (φαινομενικά;) από ελάχιστοι έως ανύπαρκτοι, αυτό δεν συμβαίνει γιατί  η "Σκοτεινή Πλευρά" είναι πιο ελκυστική. Αλλά διότι για να επιβληθεί μέσω των χειριστών της στο μυαλό των αέναων στρατιών κι αγέλων, είτε των επιστατών είτε των θυμάτων, χρησιμοποιεί δύο πανίσχυρα όπλα: τον αυτοματισμό της συνήθειας και την  κυριαρχία του μύθου και των συμβόλων (πρώτιστα στο πεδίο του υποσυνείδητου)...

(Η εικόνα αλιεύτηκε από ΕΔΩ και η λεζάντα της αποτελούσε τον τίτλο αυτού του άρθρου


Lost in the world - "survivor"...




Είμαι "survivor".
Kάθε μέρα σκέφτομαι (πού σθένος να αφιερώσω μία σκέψη και για τους ΤΟΣΟΥΣ άλλους που είναι σαν εμένα..!) πώς θα βγάλω την επόμενη κι αν θα υποφέρουν τα παιδιά μου ή "οι δικοί μου" άνθρωποι περισσότερο απ'όσο ήδη κακοπερνάνε.
Κάθε μέρα σκέφτομαι αν και για πόσο θα'χω μια "δουλίτσα", έστω ό,τι λάχει κι ας μην είναι αυτό που σπούδασα ή έστω ονειρεύτηκα, έστω κι αν πληρώνομαι με υποσχέσεις ή με δείγμα μισθού που με κάνει να νιώθω ότι είμαι χρονοταξιδιώτης. Που γύρισε πίσω στις "εργασιακές σχέσεις" αίματος και αθλιότητας της μεσαιωνικής φεουδαρχίας.
 Κάθε μέρα βρίσκω μια δικαιολογία για την απραξία μου, τη σιωπή μου, την παράδοσή μου στο "θαυμαστό νέο κόσμο" που εμπνέεται από αριστουργήματα της λογοτεχνίας ή ποίησης:

Πέμπτη, 30 Μαρτίου 2017

Ευχαριστήρια επιστολή ταπεινού εξουσιαζομένου

Αγαπητοί εξουσιαστές κάθε είδους

Με την παρούσα επιστολή θέλω να σας εκφράσω τις θερμές μου ευχαριστίες.

Απο μικρός ζούσα μέσα στον φόβο. Η ζωή μου όσο μεγάλωνα γινόταν αφόρητη μέρα με την ημέρα. Κάθε φορά που αισθανόμουν οτι είχα αποκτήσει κάτι ένας νέος φόβος γεννιόταν στην άρρωστη και φοβική ψυχή μου. 

Έτσι έφτασα στην ηλικία που η δημιουργική εποχή μου αρχίζει να είναι περισσότερο  πίσω μου παρά μπροστά μου. Η ηλικία στην οποία ταιριάζει καλύτερα αυτό που λένε οι "φίλοι" μας οι Βρετανοί "To have and to hold"

Το πρώτο κομμάτι το είχα καταφέρει κάπως. Το δεύτερο; Πως να κρατήσω αυτά που έχω; Οι φόβοι μου έφτασαν στο ζενίθ . Άρχισα να κλείνομαι στον εαυτό μου και να βλέπω με καχυποψία τον κάθε συνάνθρωπο . Όλοι ήταν ζηλόφθονοι και ήθελαν με κάθε τρόπο να μου κλέψουν ό,τι κέρδισα με κόπο ή μου δόθηκε σε κάποια φάση της ζωής μου δικαιωματικά. 

Τώρα θα σκεφτείτε "Τι λέει ο παράφρονας; Πώς τον ευεργετήσαμε εμείς;" Θα φτάσω σύντομα σε αυτό.

Πραγματικά έφτασα στην παραφροσύνη. Έψαχνα τις απαντήσεις σε βιβλία και θεωρίες συνωμοσίας αλλά δεν έβρισκα πειστικές απαντήσεις. Υπήρχε όμως πάντα κάτι κοινό. Η άσβεστη και αέναη δίψα για δύναμη του ανθρώπου . Σας είδα. Σας είδα παντού. Στην πολιτική, στον στρατό, στην εργασία, στο σχολείο κλπ κλπ. ΠΑΝΤΟΥ. Και τότε καθε φόβος έσβησε και για αυτό σας ευχαριστώ.


Γιατί συνειδητοποίησα ότι έκανα λάθος τόσα χρόνια. Δεν είχα ποτέ τίποτα. 

Στο σχολείο νόμιζα οτι είχα μόρφωση αλλά έκανα λάθος. Ήταν απλά η δική σας εκπαίδευση να γίνω χρήσιμο πιόνι που δεν θα μου την στερούσατε ποτέ.

Μου κλέψατε δυο χρόνια απο την ζωή μου στον στρατό προσπαθώντας εκτός απο πιόνι που με κάνατε στο σχολείο να με κάνετε και δολοφόνο.

Με βάλατε στην παραγωγική διαδικασία και μου δίνετε ένα για κάθε χίλια που σας παράγω.

Κυριακή, 26 Μαρτίου 2017

αφροδισιακά νοσήματα


αφροδισιακά νοσήματα


Φαντάσου να ήσουν αόρατος. Θα γινόμουν κι εγώ τυφλή. Όχι, δε θα έβγαζα τα μάτια μου με τις πόρπες της ρόμπας του μπαμπά ή τίποτα τέτοιο αιματηρό ούτε θα στεκόμουν στη μέση του δρόμου να με χτυπήσει αυτοκίνητο για να τυφλωθώ όπως γίνεται στις ελληνικές ταινίες. Απλώς θα τυφλωνόμουν, απλώς θα το’ παιρνα απόφαση και θα συνέβαινε, περίπου όπως αποφασίζει κανείς να κόψει τα νύχια του ή τα μαλλιά του. Ως κάτι περιττό, κάτι που εμποδίζει. Φαντάσου τώρα να δίναμε ραντεβού σ’ ένα μπαρ. Ή σε μια πλατεία. Χωρίς να ξέρουμε πώς μοιάζει ο καθένας. Άγνωστοι μεταξύ αγνώστων. Η μόνη διαφορά μας από τους υπόλοιπους αγνώστους θα ήταν ότι εμείς θα είχαμε ραντεβού. Ανάμεσα σε αγνώστους τόσο γνώριμους που δυσκολεύομαι ακόμα και να τους φανταστώ.

" Να περιφέρεσαι στην τρέλα...και παραπέρα! "



Οι άσχημες μέρες κι οι άσχημες νύχτες
εναλλάσσονται τώρα
υπερβολικά συχνά.
Το παλιό όνειρο των λιγοστών
εύκολων χρόνων
πριν από το θάνατο
έσβησε κι αυτό όπως τ' άλλα.
κρίμα, κρίμα, κρίμα.

θέλαμε περισσότερα απ' όσα
θα μπορούσαμε να έχουμε πότε:
γυναίκες όλο έρωτα
και γέλια,
νύχτες αρκούντως άγριες
για την τίγρη,
θέλαμε μέρες
που θα τριγύρναγαν μες στην ζωή
με κάποια χάρη, λίγο νόημα,
όχι κάτι
για τα σκουπίδια,
άλλα κάτι
που ν' αξίζει να το θυμάσαι,
κάτι που θα το 'χωνες σαν λάμα
κατευθείαν στου θανάτου την κοιλιά.

Κρίμα, κρίμα...
Φυσικά στο τέλος
η ασήμαντη οδύνη μας
είναι αστεία και μάταιη...
Υπάρχουν κι άλλοι που αισθάνονται την ίδια
αταξία να τους καίει.

Σάββατο, 25 Μαρτίου 2017

Όταν η κοπελιά με τη μαντίλα ύψωσε τη σημαία στο "λίκνο της Ορθοδοξίας"...



Και ω! Τόλμησε Αφγανή μαθήτρια με μαντίλα να κρατήσει ως σημαιοφόρος το έμβλημα του τρίπτυχου "πατρίς-θρησκεία-οικογένεια"! ΑΙΣΧΟΣ χριστιανοί και φαρισαίοι ρασοφόροι τσελιγκάδες μου! Ω! Ω! τι βλασφημία για τα "όσια και ιερά" της χώρας! Εδώ όπου αλώθηκε και δαιμονοποιήθηκε απ'τους ναζωραίους ένας ολόκληρος φιλοσοφικός στοχασμός και κατεδαφίστηκαν, κάηκαν και συλλήθηκαν τα έργα τέχνης του (κάποιοι γραφικοί απολογητές γράφουν ότι οι χριστιανοί του Βυζαντίου προτιμουσαν τα μάρμαρα και υλικά των αρχαιοελληνικών ναών για να χτίζουν τις εκκλησίες τους επειδή...εκτιμούσαν την αρχιτεκτονική και ανθεκτικότητά τους...άρα τους αγαπούσαν κατά βάθος!). Και επί αιώνες στο άκρως ανθελληνικό, θεοκρατικό και δεσποτικό-κάτι που πήρε από τους Πέρσες Βυζάντιο (Κάτι που δεν θα το βρείτε σε σχολικά βιβλία: " Το Βυζάντιο αποδεκάτισε τους Ελληνες" και Το Βυζάντιο δεν υπήρξε ποτέ ελληνικό ούτε φιλελληνικό. και ΟΥΤΕ ΕΝΑΣ ΕΛΛΗΝΑΣ ΒΥΖΑΝΤΙΝΟΣ ΑΥΤΟΚΡΑΤΟΡΑΣ ) απαγορευόταν με ποινή θανάτου ο προσδιορισμός "Έλληνας".
Η mainstream ονομασία ήταν "Ρωμιός" (απ'όπου μας προέκυψε και η περίφημη χιλιοτραγουδισμένη "ρωμιοσύνη"), το Βυζάντιο ονομαζόταν Ανατολικη Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία και ο όρος ¨"Βυζάντιο" είναι επινόηση των ιστορικών του 17ου περίπου αιώνα.
Ιδού κι ένα μικρό και χρήσιμο μάθημα Ιστορίας για τους ναζωραίους θεματοφύλακες της "πίστης" του έθνους:ΣΚΥΘΟΠΟΛΗ - ΝΑ ΠΩΣ ΕΠΙΒΛΗΘΗΚΕ Ο ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΣΜΟΣ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ( «Εἰς τὴν Σκυθόπολιν ὅπου εἶχε στηθὴ τὸ χριστιανικὸ κρεουργίον….Ἐκεῖ συνεδρίαζαν εὐσεβεῖς δικασταὶ (χριστιανοὶ εὐσεβεῖς) ἀμιλλώμενοι τὶς πλοίονας εἰδωλολάτρας (Ἕλληνες Ἐθνικοὺς) νὰ ὀπτήση ἐπὶ σχάρας , νὰ βράση ἐντὸς ζέοντος ἐλαίου , ἢ νὰ κατακόψη μεληδόν».)

> " Είμαι χριστιανός, ως εκ τούτου δεν δύναμαι να είμαι Έλλην!" Γεννάδιος Σχολάριος, το πρώτο πατριαρχικό κουμάσι μετά την άλωση του 1453 και με την αβάντα του Μωάμεθ του Β΄
>"Αδελφοί μου, έμαθα πως με την χάριν του Θεού, δεν είσθε Έλληνες, δεν είσθε ασεβείς, αιρετικοί, άθεοι, αλλ'είσθε ορθόδοξοι χριστιανοί"..."Άγιος" Κοσμάς ο Αιτωλός στους αμόρφωτους ραγιάδες επί τουρκοκρατίας...

Το νόημα...

 Αν γυρεύεις το νόημα της κάθε στιγμής σαν το πιο σημαντικό όλων...

Αν θες να είσαι παρών στην κάθε μοναδική στιγμή και δεν ξέρεις πώς να το καταφέρεις
και μία πλημμύρα από "συνηθισμένες έγνοιες" σου στερούν τη δυνατότητα της γαλήνης...

Αν δεν μπορείς να βρεις έστω και κάποια λίγα λεπτά εσωτερικής ησυχίας...

Τότε ρώτα κάποιον που φαίνεται να γνωρίζει καλύτερα από σένα:


 (βρήκαμε την εικόνα ΕΔΩ )

Σοκ από κρυφή κάμερα μέσα στο Eurogroup!



Αποκλειστικές εικόνες από ανεξάρτητο ρεπόρτερ που με προσωπικό ρίσκο κατάφερε να τρυπώσει μέσα στο άδυτο, για το ανήξερο κοινό, των Eurogroup! Μεταμφιεσμένος σε διπλωματικό ακόλουθο και με κρυφή κάμερα κατέγραψε όσα πραγματικά συμβαίνουν στις δήθεν διαπραγματεύσεις με τους "χαβαλεδιάρηδες" εκπροσώπους των θεσμών και το γενικότερο σκυλολόι και κρίνουν τις τύχες των ευρωπαϊκών κοινών θνητών! Το σημαντικότερο και τρομακτικότερο όλων είναι ότι αποκάλυψε τόσο την πραγματική φύση όσο και τις προκλητικές συνήθειες εκείνων που έχουν στα χέρια τους..μάλλον στα γαμψά νύχια τους τις τύχες της ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης και τη συνέχεια του ευρωπαϊκού πολιτισμού. Εικόνες που σοκάρουν!
https://www.youtube.com/watch?v=DYvr4k06Wkg

(ευχαριστούμε τον φίλο μας "rohala" που μας έστειλε τα παραπάνω αποκαλυπτικά στοιχεία!)

Παρασκευή, 24 Μαρτίου 2017

Σύνδρομο Facebook Blues


Σχόλιο: Έχουμε τη γνώμη, ότι μια από τις μεγαλύτερες αιτίες για να στενοχωρεθεί πραγματικά κάποιος, είναι το χάσιμο ή άκριτο ξόδεμα του πιο πολύτιμου πόρου που έχει ο άνθρωπος σήμερα: του ελεύθερου χρόνου και της προσοχής του, αυτής που καλείται να διαχειριστεί μέσα σε αυτόν, όσο γίνεται πιο σοφά και εποικοδομητικά.  Κάτι που προσπαθούν να του αποσπάσουν και να αλώσουν (προς ίδιον όφελος) οι κάθε λογής "έμποροι" ή δυνάστες ή τυραννίσκοι, κυφήνες και "σειρήνες" της καθημερινότητας...
 Όχι, η ζωή δεν έχει να κάνει με "like" σε ψηφιακές πλατφόρμες! Αυτό είναι καθήλωση σοβαρή, ένα είδος αναπηρίας. Ο χρόνος αξιοποιείται και ο εαυτός οδηγείται στον πλουτισμό και την πραγμάτωσή του μέσω της Κίνησης, Αυτό δεν είναι μόνο η αίσθηση ελευθερίας και περιπέτειας που προκύπτει από τη "γύρα" έξω στον πραγματικό κόσμο, δεν είναι απλά η πραγματική επαφή με τον Άλλο και η αλληλεπίδραση που προκύπτει. Είναι και το να  βρίσκεσαι σπίτι μόνος/η και να ξεφυλλίζεις τις σελίδες ενός συναρπαστικού βιβλίου ή να ανοίγεις μια ενδιαφέρουσα "σπιτική συζήτηση" με το συντροφό σου ή τους φίλους σου (πιθανώς και με αφορμή πάλι ένα βιβλίο ή μια ταινία ή κάποιες ενδιαφέρουσες μουσικές ή μια ιδέα ή την τρέχουσα επικαιρότητα).
Kι άσε το clicktivism για τους click-minded....
Άλλωστε, όπως είχε πει και ο Σαρτρ: " Αν νιώθεις μοναξιά όταν είσαι μόνος, δεν έχεις καλή παρέα..."

Σύνδρομο Facebook Blues



της Δήμητρας Νικολαϊδου

Το έχετε πάθει όλοι: μπαίνεις πέντε λεπτά στο facebook για να δεις αν έχεις κάποιο μήνυμα, και όταν σηκώσεις τα μάτια σου από την οθόνη ανακαλύπτεις πως έχουν περάσει δυο ώρες. Η μια σελίδα οδηγούσε στην άλλη, μια ενδιαφέρουσα συζήτηση ικέτευε τη συμμετοχή σας, ένα καινούριο link άνοιγε σε ένα πολύ ενδιαφέρον μαγκαζίνο... Για πολλούς από εμάς, το facebook μοιάζει ιδανικός τρόπος να αποφορτιστείς μετά τη δουλειά ή να κάνεις διάλειμμα εν μέσω μιας δύσκολης ημέρας. Είναι άλλωστε πολύ καλύτερο από την τηλεόραση που εν πολλοίς έχει αντικαταστήσει: εδώ επικοινωνείς με φίλους και γνωστούς, μοιράζεσαι μαζί τους μου ενδιαφέροντες ανθρώπους από όλο τον κόσμο, έχεις στείλει ευχές, έχεις μάθει τα νέα τους. Γιατί λοιπόν ολοένα και περισσότερος κόσμος σηκώνεται από την καρέκλα του θλιμμένος μετά από μερικά κλικ στο facebook;

FACEBOK BLUES

Το σύνδρομο είναι καινούριο και οι επιστήμονες το ονομάζουν -όχι επίσημα φυσικά- TheFacebook Blues. Έρευνες στα πανεπιστήμια τόσο του Stanford όσο και του Michigan, αλλά και στατιστικά στοιχεία της εταιρείας ερευνών Expion, απέδειξαν πως όντως, ένα νέο είδος θλίψης καραδοκεί στις οθόνες μας:

Αν και "πολιτισμένος", έχασα το μέτρημα: Ποιο καρτέλ με απαύτωσε σήμερα;


Αυτό δεν είναι ανθρώπινος πολιτισμός! Είναι ανθρώπινος εγκλεισμός σ'ένα τεράστιο κλουβί, όπου οι κρατούμενοι είναι αλυσοδεμένοι από την κορφή μέχρι τα νύχια και συγχρόνως εμβολιασμένοι με τον ιό της μόνιμης ύπνωσης. Ενώ κοιμούνται σε αυτή την τραγική και καθηλωτική κατάσταση, την ίδια στιγνή ονειρεύονται ότι είναι ελεύθεροι κι απολαμβάνουν τα οφέλη μιας εξελιγμένης τεχνολογίας που κάνει τη διαφορά στην (σε καταστολή) μίζερη και εξαπατημένη κατά συρροή ζωή τους. Και οι δεσμοφύλακες να έχουν δημιουργήσει ολόκληρες κατηγορίες και υποκατηγορίες καρτέλ, που εκμεταλλεύονται, ξεζουμίζουν τα θύματά τους και αντλούν υπερκέρδη από αυτή τη συνθήκη τεράστιας απάτης και αρρωστημένης εξάρτησης θυτών και θυμάτων.

Τι να πρωτοθίξεις; Ας πιάσουμε τα "καραμπινάτα":
(για το χρηματοπιστωτικό καρτέλ παραπέμπουμε σε αυτά τα δυο λινκ: Η μεγάλη "ομοσπονδιακή απάτη" εναντίον της ίδιας της ζωής και  Ποιος και πώς; - " Είναι πολύ καλό που ο λαός δεν καταλαβαίνει πώς λειτουργεί το τραπεζικό και το νομισματικό μας σύστημα, γιατί αν το καταλάβαινε, θα γινόταν επανάσταση αύριο το πρωί ")
> Ιατροφαρμακευτικό καρτέλ, δημιουργία ιών και επιδημιών σε εργαστήρια μετά "σωτήριων" εμβολίων και θεραπείες που σκοτώνουν ή απλώς επιβαρύνουν τους ασθενείς αντί να τους θεραπεύουν, με δαιμονοποίηση των φυσικών μεθόδων θεραπείας κι ανελέητη εξόντωση ή περιθωριοποίηση των πρωτοπόρων επιστημόνων που κατανοούν και θεραπεύουν με εντυπωσιακή επιτυχία "μη αναστρέψιμες παθήσεις" ή λεγόμενα "ανίατα" νοσήματα.  "Ο σιδηρούς κανόνας του καρκίνου" (και η επιβαλλόμενη "ομερτά" από αυτούς που δεν επιθυμούν την εξάλειψή του!) - βίντεο και  πόσο βολικό για τους "νεκροθάφτες": οι "τυχαίοι" πρόσφατοι περίεργοι θάνατοι ολιστικών γιατρών...
> Το μέγα καρτέλ της παγκόσμιας διατροφής, από κάποιες ψυχοπαθητικές εταιρικές οντότητες (πρόσφατα το τέρας της αμερικανικής Μonsanto αγοράστηκε από τον Μεγάλο Ευρωπαίο φρανκενστάιν με το ναζιστικό παρελθόν που λέγεται Βαyer), που επιβάλλουν τα γενετικά τροποποιημένα δηλητήρια ως "λύση" στο επισιτιστικό πρόβλημα, κάνοντας ακόμα πιο ικανοποιημένες τις φαρμακευτικές εταιρείες και τη "βιομηχανία του ανίατου πόνου", με την ακόμα μεγαλύτερη αύξηση των πελατών που εκδηλώνουν καρκινογενέσεις ή πρόκειται να εκδηλώσουν μαζί και με όποια άλλα "καλούδια":Καλή μας όρεξη! - Καταβροχθίζοντας τις "μπουκιές" που μας σερβίρουν...
> Καρτέλ των "Επτά Αδελφών Εταιρειών του Πετρελαίου", που ελέγχουν πολιτικές και πολιτευτές και κρατούν αιχμάλωτη την ανθρωότητα στην καταστροφική για το περιβάλλον και απαρχαιωμένη "λύση" των ορυκτών καυσίμων, ελέω υπερκερδών και άσκησης παγκόσμιου ελέγχου. Εμποδίζοντας τη διάχυση σε  όλο τον πλανήτη και εφαρμογή τεχνολογιών που εκμεταλλεύονται την δωρεάν Ελεύθερη Ενέργεια μέσα στην οποία κολυμπάνε όλοι και όλα , καθώς και άλλες πραγματικά επαναστατικές εναλλακτικές τεχνολογίες Ενέργειας. Ο "δαμαστής των κεραυνών" και "προφήτης" Νίκολα Τέσλα (19ος-20ος αιώνας) πλήρωσε ακριβά την θέλησή του να απελευθερώσει ενεργειακά την ανθρωπότητα μια για πάντα!  Ένα ακόμη πισώπλατο χτύπημα κατά της ανθρωπότητας: "ΟΙ ΕΧΘΡΟΙ ΤΗΣ ΕΛΕΥΘΕΡΗΣ ΕΝΕΡΓΕΙΑΣ ΚΑΙ Ο ΠΟΛΕΜΟΣ ΤΩΝ ΛΟΜΠΙ" και Η ΜΕΓΑΛΗ ΕΝΕΡΓΕΙΑΚΗ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ! Για έναν κόσμο δίχως καλωδίωση, λογαριασμούς ρεύματος, "αδελφές του πετρελαίου" και θανατηφόρες ακτινοβολίες...

 Και μία από τις πολλές υποκατηγορίες "καρτέλ" , η οποία υπάγεται στην Ενέργεια, είναι και αυτή των... λαμπτήρων! Που συνδέεται και με τα νέα "εξωτικά κόλπα"(που με τη σειρά τους καθόλου απίθανο να σχετίζονται και με τη λέξη-κλειδί: ΕΛΕΓΧΟΣ!) : It's a "Li-Fi world" !
Και ξεκίνησε με την παγκόσμια απόσυρση και κατάργηση των παλιών και με πολύ καλή απόδοση λαμπών πυρακτώσεως (οι ενισχυμένες μάλιστα ήταν ίσως και καλύτερες από τις σημερινές παπαριές),για να αντικατασταθούν με κάτι τέτοια σκουπίδια που κυριαρχούν σήμερα στην αγορά κι αποδεκνύονται επικίνδυνα:  "Το ύποπτο ξύπνημα τού Ισραήλ για την τοξικότητα των λαμπτήρων “οικονομίας” - Συλλογή στοιχείων: οι "οικολογικές" λάμπες οικονομίας, όπως και οι LED, αποτελούν ΣΟΒΑΡΟ ΚΙΝΔΥΝΟ για την υγεία του ανθρώπου!! 

Αλλά διαβάζοντας το παρακάτω άρθρο, καταλαβαίνει(;) εύκολα κάποιος (εκτός αν το μυαλό του φτάνει μόνο μέχρι τις ίντριγκες στα τηλεριάλιτυ, στην εφαρμογή που καίγεται να κατεβάσει στο smart phone* και στην πορεία της ομαδάρας στο πρωτάθλημα) ότι η πραγματική τεχνολογία, οι δυνατότητες και οι εφαρμογές της ΔΕΝ έχουν καμία σχέση με ό,τι διοχετεύεται στην "πλέμπα" ή τα "δίποδα πειραματόζωα", ως "πρωτοποριακό" και "βελτιωμένο"! Και ότι αν το ήθελαν πραγματικά οι ιθύνοντες νόες ίσως να είχαν λύσει ΟΛΑ, ή έστω τα σημαντικότερα, θέματα της ανθρωπότητας (που σχετίζονται με τις πραγματικές ανάγκες των ανθρώπων και τους πιο γενναίους οραματισμούς για μια τελείως διαφoρετική κατάσταση και ποιότητα ύπαρξης), εδώ και πολλά-μα πολλά χρόνια.

Πέμπτη, 23 Μαρτίου 2017

ΓΕΩΠΟΛΙΤΙΚΗ: "Σε αναζήτηση μιας νέας Παγκόσμιας Βεστφαλίας"

- Όλα όσα γράφονται παρακάτω καλό είναι να συσχετιστούν με τα στοιχεία και αυτής της ανάρτησης Η ανθρωπότητα θα συρθεί σε άλλο ένα σφαγείο; -


Σε αναζήτηση μιας νέας “Παγκόσμιας Βεστφαλίας”

του Λεωνίδα Χ. Αποσκίτη

Προς τα πού οδεύει ο κόσμος; Η παρακμιακή πορεία της Ευρωπαϊκής Ένωσης, η άνοδος του Ευρωσκεπτικισμού σε όλη την ήπειρο, το Brexit και η νίκη του Ντόναλντ Τραμπ, που έθεσε υπό αμφισβήτηση τις βασικές αρχές της αμερικανοκρατούμενης παγκόσμιας τάξης, είναι απτές αποδείξεις ότι η ιστορία είναι στην καμπή μιας μεγάλης στροφής. Πολλοί είναι οι αναλυτές και συγγραφείς -συστημικοί και μη- που εκτιμούν ότι ο κόσμος μας βρίσκεται σε προπολεμική κατάσταση, στο κατώφλι ενός παγκόσμιου, αυτή την φορά, “Τριακονταετούς Πολέμου”, σαν αυτόν που κατέστρεψε ολοκληρωτικά την κεντρική Ευρώπη από το 1618 έως το 1648.

Σε μια ανάλογη, ταραγμένη εποχή, τον 16ο και 17ο αιώνα η κατεστημένη ρωμαιοκαθολική τάξη και η παποσύνη κλονίστηκαν συθέμελα και η Ευρώπη βυθίστηκε στην καχυποψία και τις αντιπαραθέσεις. Η ατμόσφαιρα ήταν τόσο εκρηκτική ώστε μια σπίθα και μόνο αρκούσε για να τιναχτούν όλα στον αέρα. Και αυτή τελικά ήρθε, βυθίζοντας την Ευρώπη σε μια ανελέητη σύγκρουση και μια ατελείωτη κτηνωδία. Μια ολόκληρη γενιά μεγάλωσε μη γνωρίζοντας τίποτα άλλο εκτός από πόλεμο, λεηλασίες, σφαγές και ασθένειες.

Ο αλληλοσκοτωμός, που ξεκίνησε για θρησκευτικές αιτίες, μετατράπηκε γρήγορα σε έναν αγώνα ζωής και θανάτου για την πολιτική υπεροχή στην Ευρώπη. Μέχρι που οι διάφοροι πόλοι ισχύος κατάλαβαν ότι δεν μπορούν να υπερισχύσουν ολοκληρωτικά, οι άνθρωποι κουράστηκαν από το θανατικό και η λαχτάρα για την Ειρήνη μεγάλωσε, επιβάλλοντας στις εμπόλεμες πλευρές να έρθουν σε συνεννόηση και να θέσουν τέρμα στον πόλεμο. Κι αν σκεφθούμε ότι η Ευρώπη σώθηκε στο παρά πέντε από έναν πόλεμο που διεξαγόταν με πιστόλια, μουσκέτα και κανόνια, αντιλαμβάνεται κανείς τι θα συμβεί σήμερα με τα όπλα μαζικής καταστροφής που υπάρχουν κατά χιλιάδες.

Η Συνθήκη της Βεστφαλίας που ακολούθησε μετά από μια σειρά διαπραγματεύσεων, οι οποίες έλαβαν χώρα το 1648 στην γερμανική επαρχία της Βεστφαλίας, έθεσε τέρμα στις εχθροπραξίες και έγινε το εφαλτήριο μιας νέας δυναμικής στην ευρωπαϊκή πολιτική σκηνή με κεντρικό πυλώνα την ιδέα του κυρίαρχου κράτους και την συνύπαρξη των κυρίαρχων κρατών στα πλαίσια ενός διεθνούς δικαίου.*

Το ζητούμενο τώρα είναι αν οι Δυτικές δυνάμεις, που είναι υπεύθυνες για τα σημερινά αδιέξοδα και τις ανισορροπίες ισχύος, θα θυμηθούν εγκαίρως τα βεστφαλιανά ιδεώδη προκειμένου να αποφευχθεί ένας νέος τριακονταετής πόλεμος. 

Θα μπορέσουν οι ΗΠΑ να αποδεχθούν την ήττα τους ως ηγέτιδας δύναμης τής “φιλελεύθερης” παγκοσμιοποίησης και η Γερμανία την αποτυχία τής κατά συρροήν εγκληματικής τάσης της να ηγεμονεύσει στην Ευρώπη και να συμβιβαστούν με τους άλλους βασικούς παίκτες που συνθέτουν το σημερινό ιστορικό ψηφιδωτό;

Αυτό είναι που θεωρείται αναγκαίο και η λύση που προτείνεται, όπως φαίνεται, από τον Ρώσσο πρόεδρο Βλαντιμίρ Πούτιν και σημαντικά ρωσσικά θινκ-τανκς, στα πλαίσια ενός νέου πολυ-πολικού κόσμου.

Τι ειπώθηκε στην Σύνοδο της Λέσχης Valdai; 

Ζούμε όλοι μας μέσα σε μια προσομείωση;


" Ο αστρονόμος Τζέιμς Τζινς (James Jeans), ακολουθώντας το παράδειγμα του Παράκελσου, υποστήριζε ότι το σύμπαν είναι μία μεγάλη σκέψη μάλλον, παρά μία μεγάλη μηχανή και ο συνάδελφός του Άρθουρ Έντιγτον (Arthur Eddigton) τον συμπλήρωσε λέγοντας πως το «υλικό του σύμπαντος είναι νοητικό υλικό», κάτι που οι βουδιστές υποστήριζαν εδώ και αιώνες.
Η ολογραφική θεώρηση της πραγματικότητας υποστηρίζει ότι οι εγκέφαλοί μας οικοδομούν μαθηματικά τη «συμπαγή» πραγματικότητα ερμηνεύοντας τη συχνότητα μιας διάστασης που υπερβαίνει το χωρόχρονο. Ο εγκέφαλος είναι ένα ολόγραμμα που ερμηνεύει ένα ολογραφικό σύμπαν. Σ’ ένα ολογραφικό σύμπαν όλα υπάρχουν μέσα σ’ όλα.
Το 17ο αιώνα ο μαθηματικός και φιλόσοφος Λάιμπνιτς (Leibniz) διατύπωσε κάτι παρόμοιο στο φιλοσοφικό του σύστημα, τη μοναδολογία. Σ’ αυτό υποστήριζε ότι στο σύμπαν υπάρχουν οι μονάδες και η καθεμία ενσωματώνει τις πληροφορίες του συνόλου.
Δεν είναι καθόλου περίεργο, βέβαια, ότι ο Λάιμπνιτς ήταν αυτός που ανακάλυψε και τον απειροστικό λογισμό, δηλαδή το θεμέλιο του ολογράμματος."
από το εξαιρετικό άρθρο ΟΙ ΣΚΕΨΕΙΣ ΜΑΣ ΔΗΜΙΟΥΡΓΟΥΝ ΤΗΝ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ ΜΑΣ


Απίστευτη έκθεση της Bank of America αναφέρει, πλέον, ότι υπάρχουν 50% πιθανότητες να ζούμε μέσα σε μια προσομείωση της πραγματικότητας! Κάτι σαν "ρεαλιστικοί χαρακτήρες"-ήρωες ενός πολύ εξελιγμένου video game, και επιστήμονες από τους χώρους της Φυσικής και Κοσμολογίας, αλλά και φιλόσοφοι σπεύδουν να συμφωνήσουν!
-"ένα νέο μοντέλο απόλυτα σύμφωνο και με τα δεδομένα της σύγχρονης προωθημένης έρευνας αλλά και της πολύ ισχυρής..λογικής που προκύπτει από αυτήν! Σχετικά με την "ολογραφική φύση" της πραγματικότητας που ζούμε, το ίδιο το σύμπαν που αποτελεί ένα ολόγραμμα!! και το αμέσως επόμενο ερώτημα είναι τι είδους υπερπολιτισμός ή ποιες υπερεξελιγμένες οντότητες το έχουν κατασκευάσει(!!)" - από την παλιότερη ανάρτησή μας  Η νέα πραγματικότητα που καταρρίπτει όλα τα παλιά μηχανιστικά παρωχημένα μοντέλα: ΤΟ ΣΥΜΠΑΝ ΕΙΝΑΙ ΕΝΑ ΟΛΟΓΡΑΜΜΑ!! -1ο μέρος-)
Μάλιστα, ο γενικός διευθυντής της εταιρείας Τesla Motors, πάνω σε τεχνολογία του πολύ πιο μπροστά από την εποχή του μεγάλου Σερβο-αμερικανού επιστήμονα Νίκολα Τέσλα και υπερφιλόδοξος πολυεκατομμυριούχος "μπίζνεσμαν" και εφευρέτης Έλον Μασκ, ο οποίος στοχεύει να προσφέρει και τη δυνατότητα για "προσιτά" διαστημικά ταξίδια στον "κόκκινο πλανήτη" μέσω των ιδιωτικών spacecrafts της εταιρείας του Space X, δήλωσε σε συνέντευξη ότι θεωρεί διόλου απίθανο ένας μελλοντικός πολιτισμός των απογόνων μας να μπορεί να διαχειρίζεται με ευκολία ζητήματα "ταμπού" για τη σημερινή επιστήμη. Όπως η τηλεμεταφορά και τα ταξίδια στο χρόνο αλλά και η δημιουργία τεχνητών συμπάντων. Μην αποκλείοντας την επίσης διόλου απίθανη περίπτωση να ζούμε ήδη μέσα σε μια τέτοια "virtual reality"..
- Να θυμηθούμε εδώ και τα λόγια του Τσαρλς Φορτ: "Η επιστήμη του μέλλοντος είναι η δεισιδαιμονία του παρόντος και η επιστήμη του παρόντος είναι η δεισιδαιμονία του μέλλοντος"-
Τελικά με όλα αυτά επιβεβαιώνεται τόσο η σύλληψη της ιδέας και η κινηματογραφική εφαρμογή της με τον περίφημο πια τίτλο "Matrix", αλλά και το σενάριο της ταινίας "13o Πάτωμα". Που αναφέρεται σε μια πραγματικότητα όπου ένας ευφυής επιστήμονας κατασκευάζει ένα ολόκληρο τεχνητό σύμπαν το οποίο και επισκέπτεται, αγνοώντας ότι και ο δικός του κόσμος αποτελεί προσομείωση ενός ακόμα πιο τεχνολογικά εξελιγμένου πολιτισμού!

Για να δούμε και τα σχετικά σχόλια του BBC, μέσω του αρθογράφου του Philip Ball, αλλά και τα περί της αναπάντεχης έκθεσης της Merril Lynch για λογαριασμό της Bank of America, όπως τα παραθέτει και το παρακάτω άρθρο.

" Mετά την την απίστευτη έκθεση της Merril Lynch με βάση την οποία υπάρχει μεγάλη πιθανότητα να ζούμε σε Matrix έρχεται το BBC με μια δημοσίευση στηριγμένη σε δηλώσεις φυσικών να επαναφέρει ξανά το θέμα στην επικαιρότητα με τίτλο «μπορεί να ζούμε μέσα σε ένα κομπιούτερ» δηλαδή είμαστε «ηθοποιοί» σε μια προσομοιωτική παράσταση εν αγνοία μας και όπου δεν έχουμε επιλέξει ούτε καν τους ρόλους.
Όσο κι αν αυτό ακούγεται προβληματικο για τον εγκεφαλό μας έχει πλέον βάσιμες επιστημονικές βάσεις και όλα οφείλονται στην ρημάδα την Κβανική Φυσική η οποία «γκρέμισε» την Νευτώνεια και ουσιαστικά άνοιξε τον δρόμο για να εισχωρήσει στην Ζωή αυτό που οι αρχαίοι αποκαλούσαν «Μαγεία». *

Η σφαίρα...


" Ο καλύτερος καιρός να κάνεις λεφτά, είναι όταν το αίμα τρέχει στους δρόμους"


Σφυρίζοντας άγρια και θριαμβευτικά
τρύπωσε ανάμεσα στους μισοπεθαμένους φαντάρους
τα σωθικά για να γευτεί του μικροκαμωμένου οπλίτη
που σήμερα γινόταν άντρας: ολόκληρα δεκαοχτώ.
Και το κρανίο για να διαλύσει του σημαιοφόρου
και  της πατρίδας το ένδοξο πανί άδοξα να σωριάσει
κάτω στην ποτισμένη από σάρκες κι αίμα γη.
Μα κανείς απ΄τους εναπομείναντες συντρόφους του
δεν γύρεψε να το υψώσει πάλι.


Κι έφυγε κι από κει φουριόζα
για να χυθεί σε άλλα μέρη βολικά.

Πέρασε πάνω από λουλουδιασμένους κάμπους
κι από χιονοσκέπαστα  δάση πυκνά,
καθώς όμως ανθρώπινη τροφή δεν απαντούσε πουθενά
αρκέστηκε να ξαπλώσει χάμω το ελαφάκι μαζί με τη μάνα.

Ώσπου συνάντησε μεγάλες πολιτείες με δίκαια ξεχειλωμένα
που δονούνταν από ιαχές, μπουμπουνητά, κλαγγές:
ο Αίολος είχε ανοίξει τους ασκούς της επανάστασης.
 Και τότε ήξερε πως έκανε στο στόχο της διάνα!
 Κι εδώ λοιπόν θα πέρναγε καλά!

Κι αφού στη σκόνη με μανία σώριασε
πλήθος από πιότερο νεανικά κορμιά
(ήταν πάντα η αγαπημένη της προτίμηση)
αφού έκαψε στήθη, τρύπησε κεφάλια,
έκοψε χέρια και πόδια, χάραξε σημάδια,
αφού ξέσκισε πανό, σημάδεψε συνθήματα
και στο έδαφος έριξε μέχρι και γυναίκες με παιδιά..

πέταξε πάντα πεινασμένη στον ορίζοντα ψηλά.


Πού τραβάει τώρα; για πού το'βαλε;
Οι πιθανότητες μονίμως αφθονες.
Όσο υπάρχουνε διαταγές πίσω από διαταγές,
που απ'το φως του ήλιου τρέμουνε μην αποτεφρωθούν.
Μα και τα όπλα δεν είναι  άδεια ποτέ.
Για να φυλάνε όπως λένε την ειρήνη...



ανιχνευτής

Τετάρτη, 22 Μαρτίου 2017

Ένας κόσμος γεμάτος τρομαχτικούς κλόουν!


Δεν είναι καθόλου τυχαίο ότι η φιγούρα του κλόουν αποτελεί μια πηγή τρόμου για πάρα πολλούς ανθρώπους στον κόσμο. Κάτι που δικαιολογείται αφενός από τη μη δυνατότητα διάκρισης εκφράσεων του προσώπου, καθώς κρύβονται κάτω από το πολύ έντονο μακιγιάζ του κλόουν, κι άρα δεν μπορούνε να χαρακτηριστούν φιλικές ή εχθρικές ή έστω ουδέτερες. Αφετέρου αρκετοί ψυχολόγοι κατατάσσουν τη μορφή του κλόουν, παρά το ότι αυτός έχει τον ρόλο του διασκεδαστή, σε ένα είδος αρχετυπικού φόβου!
 Και βέβαια, δεν είναι τυχαίο ότι σε πολλές περιπτώσεις ένοπλων ληστειών οι ληστές φορούσαν στολές κλόουν, προκαλώντας έναν επιπρόσθετο φόβο σε όσους βρίσκονταν στο δρόμο τους. Επίσης, μεγάλο ενδιαφέρον παρουσιάζει και αυτή η είδηση, από μια "επιδημία" παρουσίας κακόγουστων και αινιγματικών έως κακόβουλων κλόουν στους δρόμους των ΗΠΑ, γεγονός που τρομοκράτησε τους κατοίκους αρκετών πολιτειών: Οι Κλόουν της Αμερικής :Κακόγουστοι Φαρσέρ ή Επικίνδυνοι εγκληματίες ? 

 Μεταφέροντας όλα τα παραπάνω στον παλμό της εγχώριας και παγκόσμιας κοινωνικοπολιτικής πραγματικότητας, μπορούμε να διακρίνουμε αμέσως τα γλοιώδη καμώματα έως κι επικίνδυνα (κι εν δυνάμει θανατηφόρα) παιχνίδια των κλόουν που κυριαρχούν σε όλες τις πτυχές στη ζωή και τη διανόηση των σύγχρονων κοινωνιών. Όπου η έννοια "ορθή λογική" μοιάζει να βρίσκεται σε κώμα λόγω ενός παρατεταμένου οβερντόουζ από υπερβολική διάχυση τοξικής υποκρισίας και μοχθηρίας μέσα στις φλέβες του οργανισμού της.

Παραδείγματα;

H αμερικανική "Ακαδημία Στημένου κινηματογράφου" έδωσε το "Όσκαρ" καλύτερου ντοκυμανταίρ στο δημιούργημα του γνωστού "ανθρωπιστικού" οργανισμού των White Helmets, που παρουσιάζει τον πόλεμο στην εξέλιξή του με υλικό από την ομώνυμη ΜΚΟ η οποία και εδρεύει στη νοτιοανατολική Τουρκία. Τον εμφύλιο πόλεμο όπως ξεκίνησε κι εκτυλίσσεται στη Συρία, εκεί όπου άλλα λένε τα καθεστωτικά δυτικά ΜΜΕ ότι ισχύουν κι άλλα, φυσικά, συμβαίνουν! Όσα τελικά ξεφεύγουν από τον καθεστωτικό μιντιακό κλοιό και ξεσκεπάζουν τον ελεινό και τρισάθλο και προβοκατόρικο ρόλο των δυτικών μυστικών υπηρεσιών και την παροιμιώδη βλακεία των κάθε λογής "αλληλέγγυων": ΣΥΡΙΑ: το μεγάλο ξεβράκωμα! volume 2 Οι βραβευμένοι πλέον και με αγαλματάκι τέχνης White  Helmets (και με εκατομμύρια δολάρια ως δωρεές από Υπουργεία Εξωτερικών των ΗΠΑ, Ηνωμένου Βασιλείου κι όχι μόνο), έχοντας επιφορτιστεί με διασωστικό ανθρωπιστικό έργο και ιδρυθεί από έναν τέως αξιωματικό (James Le Mesurier) των βρετανικών μυστικών υπηρεσιών το 2012, δεν παύουν να διαδίδουν ψευδείς ειδήσεις για επιθέσεις με χημικά από συριακά και ρωσικά στρατεύματα, με υλικό παρμένο από περιοχές που ελέγχουν οι ένοπλες ομάδες της συριακής Αλ Κάιντα. Σε διάφορες φωτογραφίες τα μέλη της οργάνωσης εθελοντών φαίνονται να πανηγυρίζουν αγκαλιασμένοι με "αντάρτες" (Το αληθινό κτηνώδες πρόσωπο των αντικαθεστωτικών "ανταρτών" που θα "απελευθέρωναν" το συριακό λαό! - εικόνες που σοκάρουν! ) κατακτήσεις εδαφών από τους δεύτερους, ενώ έχει ανακαλυφθεί και φωτογραφικό υλικό με μέλη των Helmets να κραδαίνουν όπλα, να φορτώνουν πτώματα στρατιωτών του συριακού στρατού σε καρότσες οχημάτων, κάνοντας το σήμα της νίκης ή...να κρατούν κομμένα κεφάλια αντιπάλων των ένοπλων ομάδων του συνονθυλεύματος της συριακής Αλ Κάιντα!  Διαβάστε και στο globalresearch: The REAL Syria Civil Defence Exposes NATO’s ‘White Helmets’ as Terrorist-Linked Imposters
 Με άλλα λόγια το βαρύτιμο όσκαρ απονεμήθηκε από τους κλόουν της "Ακαδημίας" στους δημοσιοσχεσίτες των κανιβάλων της Al Quaida της Συρίας!
Μα... συγγνώμη! κάτι δεν κολλάει εδώ: Η Al Quaida δεν μας είχαν πει ότι έριξε τους Δίδυμους Πύργους;;; (Άσχετα αν έχει πια αποδειχτεί και με επιστημονική βούλα και πέρα κάθε αμφισβήτησης ότι η κατάρρευση οφειλόταν σε εκρήξεις κατεδάφισης κτηρίων: http://www.europhysicsnews.org/articles/epn/pdf/2016/04/epn2016474p21.pdf )

Δευτέρα, 13 Μαρτίου 2017

" Το Δίκτυο: Η Ζωντανή Οντότητα των 50 Πολυεθνικών που Κυβερνάει τον Κόσμο "

του Χρήστου Ελμάζη



Καθώς οι διαδηλώσεις και οι αντιδράσεις  εναντίον των μεγάλων οικονομικών συμφερόντων εξαπλώνονται στον κόσμο το τελευταίο διάστημα, η επιστήμη έρχεται τώρα να επιβεβαιώσει τους χειρότερους φόβους μας.
Μια πρόσφατη έρευνα για τις διασυνδέσεις 43.000 πολυεθνικών εταιρειών, εντόπισε μια σχετικά μικρή ομάδα επιχειρήσεων (στην πλειοψηφία τους τράπεζες) με δυσανάλογα μεγάλη δύναμη και επιρροή στην παγκόσμια οικονομία.
Τα συμπεράσματα της εν λόγω μελέτης έχουν προκαλέσει ήδη έντονες κριτικές, ωστόσο αναλυτές πολύπλοκων συστημάτων σε άρθρο τους που δημοσιεύτηκε στο περιοδικό NewScientist τονίζουν πως είναι μια μοναδική ευκαιρία να ξετυλίξουμε το νήμα του ποιος ελέγχει την παγκόσμια οικονομία. Προχωρώντας μάλιστα ένα βήμα παραπέρα, λένε ότι τα στοιχεία θα μπορούσαν να μας βοηθήσουν ώστε το παγκόσμιο οικονομικό σύστημα να γίνει πιο σταθερό. 

ΤΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ ΤΗΣ ΟΜΑΔΑΣ ΤΗΣ ΖΥΡΙΧΗΣ

Η ιδέα ότι μια ομάδα τραπεζιτών ελέγχει ένα πολύ μεγάλο κομμάτι της παγκόσμιας οικονομίας, σίγουρα δεν θεωρείται είδηση για τα μέλη του κινήματος Occupy WallStreet στη Νέα Υόρκη, αλλά και για τους Αγανακτισμένους στις διάφορες πόλεις της Ευρώπης.

Ωστόσο η έρευνα, που πραγματοποιήθηκε από τρεις κορυφαίους θεωρητικούς πολύπλοκων συστημάτων του Ελβετικού Ινστιτούτου Τεχνολογίας στη Ζυρίχη, είναι η πρώτη στα χρονικά που δεν στέκεται σε σενάρια και ιδεοληψίες αλλά ταυτοποιεί εμπειρικά ένα τέτοιο δίκτυο ελέγχου και εξουσίας.

Συνδυάζοντας μαθηματικά, που εδώ και καιρό χρησιμοποιούνται για τη μοντελοποίηση φυσικών συστημάτων, με εταιρικά δεδομένα, οι επιστήμονες χαρτογράφησαν τη δύναμη των μεγάλων εταιρειών του πλανήτη.

" Resist or Die " - Aντιστάσου ή πέθανε!




" Straight talk by journalist Dahr Jamail on the dire state of the planet, Naomi Klein’s “solutions” and the climate movements that inspire him. "

Σταράτα λόγια του Αμερικανού δημοσιογράφου Dahr Jamail για τη δεινή κατάσταση του πλανήτη, τις "λύσεις" που προτείνει η Καναδή δημοσιογράφος, συγγραφέας και ακτιβίστρια Ναόμι Κλάιν και για τα περιβαλλοντικά κινήματα ενάντια στις κλιματολογικές αλλαγές, τα οποία τον εμπνέουν.

από submedia tv
 

O Aρτώ και το Θέατρο της Σκληρότητας



" Το Θέατρο της Σκληρότητας προτείνει να καταφύγουμε σε ένα μαζικό θέαμα. Να αναζητήσουμε στην αναταραχή των τεράστιων μαζών που κονταροχτυπιούνται, λίγη από την ποίηση εκείνη των γιορτών και των συνωστισμών τότε που, πράγμα σπάνιο στις μέρες μας, ο κόσμος ξεχύνεται στους δρόμους. Το θέατρο πρέπει να μας προσφέρει οτιδήποτε έχει να κάνει με το έγκλημα, την αγάπη, τον πόλεμο, την τρέλα, αν θέλει να ανακτήσει την αναγκαιότητά του. Θέλουμε να δημιουργήσουμε μια πιστευτή πραγματικότητα που να δίνει στην καρδιά και τις αισθήσεις, εκείνη τη συγκεκριμένη δαγκωματιά που όλα τα αληθινά συναισθήματα απαιτούν. Θέλουμε να διευθύνουμε τον όλο οργανισμό, διά μέσου μιας έντονης κινητοποίησης από αντικείμενα, χειρονομίες και νοήματα, χρησιμοποιημένα με νέο πνεύμα. Το Θέατρο της Σκληρότητας έχει δημιουργηθεί με σκοπό να αποκαταστήσει μια ευερέθιστη και σπασμωδική αντίληψη για τη ζωή και έχει μια τέτοια αίσθηση βίαιης σκληρότητας και άκρας συμπύκνωσης των σκηνικών στοιχείων, ώστε η σκληρότητα πάνω στην οποία έχει βασιστεί πρέπει να γίνει κατανοητή. Αυτή η σκληρότητα η οποία θα είναι αιματηρή εξ'ανάγκης αλλά όχι εκ συστήματος, μπορεί να χαρακτηριστεί από ένα είδος αυστηρής ηθικής αγνότητας, που δεν φοβάται να πληρώσει στη ζωή, την τιμή που πρέπει να πληρωθεί "
ΑΝΤΟΝΕΝ ΑΡΤΩ, "Το θέατρο και το είδωλό του"

Περί Αντονέν Αρτώ: Με λένε Αντονέν Αρτώ, 1ο μέρος { Συνώνυμο της λέξης «πρωτοπορία», ο Αρτό τράβηξε κυριολεκτικά την τέχνη από τα μαλλιά, την οδήγησε στον έσχατο βωμό της άρνησης κάθε προσδιορισμού, κάθε ταυτότητας και συγκατάβασης. }
 Με λένε Αντονέν Αρτώ, 2ο μέρος

 Kι ένα βίντεο για τον Αρτώ:



Το αρχικό απόσπασμα προέρχεται από το mind-blowing βιβλίο του Abbie Hoffman - εκδόσεις "Διεθνής Βιβλιοθήκη"- "Revolution For The Hell Of It ". Ενός αληθινού ποιητή της επανάστασης -ένα καλό βίντεο γι'αυτόν: Abbie Hoffman: Leading the 60's Counter Culture Revolution - ο οποίος και πίστευε στην αναγκαιότητα χρησιμοποίησης του θεάτρου για την προώθηση επαναστατικών και ανατρεπτικών σκοπών, πάνω στη μεγάλη σκηνή της σκληρότητας που λέγεται κοινωνική πραγματικότητα.  Για τον Abbie Hoffman έχει μεριμνήσει αρκετά ο ανιχνευτής:
  Μαθήματα "ανορθόδοξης επαναστατικότητας" (ή "επαναστατικής γιορτής")
Ένας επαναστάτης που τον καύλωνε η επανάσταση! 
 Πρόβλημα με τη γλώσσα των Αρχών...
 

Κυριακή, 12 Μαρτίου 2017

" Φιλόσοφοι στη βροχή "



- O σκεπτικιστής: ποιος μπορεί να αποδείξει ότι βρέχει πραγματικά;
- Ο περιπατητικός: Tέλεια μέρα για μια βόλτα!
- Ο κυνικός: μόνο ένας ανόητος κουβαλάει μαζί του ομπρέλα.
- Ο εκλεκτικός ("εκλεκτικισμός"): τείνω στην επιλογή του καπέλου.
- Ο στωικός : Αλίμονο, δεν μπορώ να αλλάξω τον καιρό!
- Ο επικούρειος: Λιμνούλες!

Αλιεύτηκε από το incidental comics

Για να κλείσουμε εμείς με το χαρακτηριστικό εκείνο τύπο "φιλόσοφου", που κυριαρχεί σήμερα στο "λίκνο της φιλοσοφίας", κι απουσιάζει από το παραπάνω σκίτσο:

Ο νεοέλληνας: "Γαμήθηκε πάλι ο καιρός !"

"Λέξεις που Θεραπεύουν "


 της Χαράς Αστεριάδου

Σας ζήτησε ποτέ ο γιατρός σας να γράψετε για τη χειρότερη μέρα της ζωής σας; Κατά πάσα πιθανότητα, όχι.  Κι όμως, το Journal of the American Medical Association δημοσίευσε πρόσφατα μια κλινική μελέτη, η οποία αποδεικνύει πως το γράψιμο μπορεί να έχει μεγάλη επίδραση στα σωματικά συμπτώματα. Στη μελέτη αυτή, ζητήθηκε από ασθενείς που υπέφεραν από άσθμα ή ρευματοειδή αρθρίτιδα, να περιγράψουν τη δυσκολότερη στιγμή τη ζωής τους ή απλά να καταγράψουν τα σχέδιά τους για την ημέρα. Τέσσερις μήνες αργότερα, οι ασθενείς που αφιέρωσαν είκοσι μόλις λεπτά επί τρεις μέρες κάθε εβδομάδα γράφοντας για τα προβλήματά τους, ένιωθαν καλύτερα, έπαιρναν λιγότερα φάρμακα και έκαναν λιγότερες επισκέψεις στο γιατρό τους. Αν κάποιο χάπι είχε τέτοια αποτελέσματα μετά από τρεις μόλις λήψεις, κανένας γιατρός δεν θα δίσταζε να το συνταγογραφήσει στους ασθενείς του. Τα εκπληκτικά αυτά ευρήματα δεν έχουν ακόμα επιβεβαιωθεί, αλλά οι συγγραφείς από πάντα εξυμνούσαν τις θεραπευτικές αξίες του γραψίματος. «Το γράψιμο είναι μια μορφή θεραπείας», έγραφε ο Βρετανός συγγραφέας  Γκράχαμ Γκριν στην αυτοβιογραφία του Μέθοδοι Απόδρασης. «Μερικές φορές αναρωτιέμαι, πώς όλοι όσοι δεν γράφουν, δεν ζωγραφίζουν και δεν συνθέτουν, καταφέρνουν να ξεφύγουν από την τρέλα, τη μελαγχολία, το φόβο και τον πανικό, που είναι ενδημικά της ανθρώπινης κατάστασης».

Δεν χρειάζεται βέβαια κανείς να γράψει ένα μυθιστόρημα για να θεραπευτεί, και ούτε αυτό που έγραψε να διαβαστεί δημόσια. Αυτό όμως που γνωρίζουμε με βεβαιότητα και εδώ και καιρό εφαρμόζεται σε πολλές ψυχοθεραπείες, είναι ότι η συγγραφή είναι ένας δοκιμασμένος τρόπος για την αντιμετώπιση σοβαρών διαταραχών όπως το μετατραυματικό στρες και η κατάθλιψη.

Σάββατο, 11 Μαρτίου 2017

"Η ΕΛΛΑΔΑ ΕΙΝΑΙ ΗΔΗ ΕΚΤΟΣ ΕΕ"


Για όσους κόπτονται για την παραμονή της Ελλάδας στην ΕΕ και τρομοκρατούν τους Έλληνες για το ενδεχόμενο της εξόδου της Ελλάδας από την ΕΕ, θα πρέπει να γνωρίζουν ότι από τη στιγμή που η Ελλάδα μπήκε στα μνημόνια, δεν ισχύει το ευρωπαϊκό δίκαιο για την Ελλάδα στη σημαντικότερη έκτασή του. Στην ουσία, η Ελλάδα είναι οιονεί εκτός ΕΕ. Και από τη στιγμή που έχουμε υπογράψει στο τρίτο μνημόνιο ότι η ελληνική Βουλή θα νομοθετεί μόνο ό,τι θέλει η τρόϊκα, η Ελλάδα δεν έχει στην ουσία ούτε εσωτερικό Σύνταγμα.

Ειδικότερα, σε ερώτηση δύο ξένων ευρωβουλευτών προς τον κ. Γιουνκέρ, για το αν ισχύει το ευρωπαϊκό δίκαιο για την Ελλάδα, ο κατ’ εξοχήν αρμόδιος να απαντήσει, πρόεδρος της ΕΕ απάντησε ως εξής:

«Το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο έχει επιβεβαιώσει πως τα μνημόνια είναι δράσεις του Ευρωπαϊκού Μηχανισμού Σταθερότητας, οι οποίες βρίσκονται εκτός της έννομης τάξης της ΕΕ. Επομένως, όταν υιοθετούνται εθνικά μέτρα που έχουν συμφωνηθεί στο πλαίσιο του Μνημονίου, η Ελλάδα δεν εφαρμόζει την ευρωπαϊκή νομοθεσία και ως εκ τούτου ο Χάρτης των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων δεν ισχύει ως έχει για την Ελλάδα».

Με άλλα λόγια, η Ελλάδα είναι τυπικά μόνο μέλος της ΕΕ χωρίς να υπάγεται πλέον στο ευρωπαϊκό δίκαιο και παράλληλα με καταργημένο defacto και το εσωτερικό της Σύνταγμα, δηλαδή με καταργημένο και το εσωτερικό της δίκαιο.

Αντιλαμβάνεστε λοιπόν ότι η νομιμοποίηση των Ελλήνων πολιτικών αυτή τη στιγμή είναι έωλη και η μεταξύ τους θεατρική αντιπαράθεση είναι μόνο για αποκοίμιση του λαού προκειμένου να διατηρούν τις καρέκλες τους.

Πέτρος Χασάπης


το διαβάσαμε στον ΑΝΕΜΟ ΑΛΛΑΓΗΣ
 Μιλάμε δηλαδή γι'αυτή την Ε.Ε. (για τους εγχώριους "πολιτικούς φωστήρες", επαγγελματίες της σεσημασμένης απάτης, τα'χουμε πει πολλές φορές):
 Μαθήματα δημοκρατίας εις τας πολιτισμένας Ευρώπας!
 ΠΟΙΟΙ "ΚΑΝΟΝΕΣ" ΠΟΙΑΣ Ε.Ε. ΒΡΕ ΛΑΜΟΓΙΑ; " Άκυρα τα δάνεια αν παραβιάζονται ανθρώπινα δικαιώματα "
 "Οι ιδρυτές και χρηματοδότες της ΕΕ ήταν Ναζί" (Ω! Τι έκπληξις!)
κι ένα απόσπασμα από παλιότερη επίσης ανάρτηση:
 Ντόναλντ Τουσκ ( προέδρος του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου): "η δεοντολογία επιβάλλει την αποπληρωμή των δανείων, οι πιστωτές δεν είναι κακοί και ανήθικοι και οι δανειολήπτες τα αθώα θύματα "
Μάλλον ο mr Τουσκ έχει τις δικές του "ευρωενωτικές" αντιλήψεις περί "ηθικής". Διότι οι δανειστές  (που σέβονται τον εαυτό τους και τις τσέπες των μετόχων των ιδιωτικών οργανισμών που στην ουσία υπηρετούν και κυρίως των φορολογούμενων υπηκόων τους) οφείλουν να γνωρίζουν κάτω από ποιες συνθήκες και μεθοδεύσεις διακινούνται και πώς διοχετεύονται εκεί που καταλήγουνε τα χρήματα που δανείζουν και αποτελούνε περιουσιακό τους στοιχείο. Σωστά; Και αν το μεταφέρουμε σε καθαρά ιδιωτικό επίπεδο, ποια σοβαρή επιχείρηση εξακολουθεί να δανείζει κάποιον που αντιμετωπίζει πρόβλημα υπερδανεισμού και επαπειλούμενου οικονομικού κραχ; Κι άρα με πασιφανή την πλήρη αδυναμία της αποπληρωμής συσσωρευμένων νέων δανείων πάνω στα ήδη υπάρχοντα και με επαχθή τοκοχρεολύσια κάθε φορά; Η απάντηση είναι ότι μόνο η μαφία λειτουργεί με τέτοιους όρους παντελούς ανηθικότητας (έστω και με επιχειρηματικούς κώδικες) και υποδούλωσης ψυχής τε και σώματι των οφειλετών της!

Mία φωτο-χίλιες λέξεις...



Μία φωτογραφία από το παρελθόν που κλείνει συνθηματικά το μάτι στο παρόν.
Τόσο στις "συμμορφωμένες μάζες" του όσο και στους κύκλους των επικυρίαρχων ελίτ του.
Αυτών δηλαδή που πασχίζουν να ελέγξουν ακόμα και το ίδιο το παρελθόν.
Αγνοώντας το προκλητικά, σπιλώνοντάς το, ερμηνεύοντάς το μέσω ειδώλων παραμορφωτικών καθρεφτών, ακόμη και διαγράφοντάς το ώστε να είναι σαν να μην υπήρξε ποτέ.
Πίσω όμως έχει η αχλάδα την ουρά.
Ενίοτε κουβαλάει και την "τρέλα", τις κουμπούρες και το θράσος του "τσαμπουκά".

(η εικόνα έχει παρθεί από ένα παλιό τεύχος του περιοδικού strange)

Παρασκευή, 10 Μαρτίου 2017

"Παραμιλητό" των άπιστων και απροσάρμοστων




Όταν συγχρωτίζεσαι επανειλημμένως με άτομα της ίδιας πίστης, ιδεολογίας, συλλογικής φαντασίωσης, τότε η ομοφωνία τους γίνεται επικίνδυνη να επισκιάσει και να κλονίσει την ευθυκρισία σου...

Μην φοβάσαι την αλλαγή, την αναθεώρηση, την επαναξιολόγηση, τον επανακαθορισμό. Την Κίνηση.
Μην θεωρείς τίποτα δεδομένο και μην επενδύεις σε καμία βεβαιότητα, σε κανένα συναίσθημα, σε κανέναν σωτήρα, σε κανένα ομόλογο. 
Τα πάντα ρέουν, είναι ρευστά, αβέβαια, σκόνες και στάχτες τη στιγμή που έμοιαζαν ακλόνητοι θεμέλιοι λίθοι.

Μην έχεις το θάρρος της γνώμης σου αλλά το θάρρος να επιτίθεσαι στην ίδια τη γνώμη σου.

Γύρεψε εικόνες πίσω από εικόνες, την σιωπή μέσα στη δημοφιλή φλυαρία, τα μονοπάτια που διακλαδίζονται προς άγνωστες κατευθύνσεις και χαρτογράφησέ τες. Γύρεψε το άγνωστο & μην καταδέχεσαι τη νοσηρή οικειότητα του γνωστού. Γύρεψε τα "ξόρκια"  που σπάνε την κατάρα του αυτοματισμού. 

Σκέψου το ανείδωτο και δες το ασύλληπτο...

Οι συνοδοιπόροι βρίσκονται συχνά εκεί που δεν το περιμένεις.

Γίνε ο προσωπικός σου δάσκαλος και απελευθέρωσε τον εαυτό σου.
Γίνε η άρνηση όχι για την άρνηση αλλά για την επιλογή.
Γίνε αυτό που απεχθάνονται όλα τα ολοκληρωτικά καθεστώτα, οι ύπουλοι σχεδιασμοί, οι καταπιεστικές συνθήκες, τα απολυταρχικά συστήματα, οι ευχάριστες παρεούλες, η στείρα φιλοσοφία: ο φορέας μιας ελεύθερης σκέψης και έκφρασης.

Ή πιο απλά, γιατί να μην γίνεις ο ιπτάμενος προσωπικός σου δίσκος που σε παίρνει απ'τα σκατά των λιμνάζοντων υδάτων και σε υψώνει στους αιθέρες; Εκεί "όπου είναι η πιο αψηλή λευτεριά κι όπου ο άνθρωπος δύσκολα αναπνέει". Για να μεταμορφωθεί σε Άνθρωπο..

ανιχνευτής 

Τρίτη, 7 Μαρτίου 2017

Συγκέντρωση-πορεία Σάββατο 11 Μάρτη 2017 Μοναστηράκι 12µµ - M.M.M. και ελεύθερη μετακίνηση στην εποχή της μεγάλης ύφεσης



Τα μέσα μαζικής μεταφοράς δεν είναι εμπόρευμα, αποτελούν βασική κοινωνική ανάγκη.

Ελεύθερη μετακίνηση για όλους/ες!

Η χρονιά που πέρασε είδαμε να εντείνεται ακόμα περισσότερο η επίθεση των κυρίαρχων στους εκμεταλλευόμενους αυτού του κόσμου. Το νέο ασφαλιστικό, οι πλειστηριασμοί της πρώτης κατοικίας, η αύξηση του Φ.Π.Α. σε βασικά είδη αλλά και τα επερχόμενα νέα μέτρα  αποσκοπούν στη λεηλάτηση κάθε πτυχής της ζωής μας. Καταργώντας τα κεκτημένα αγώνων του παρελθόντος (κυριακάτικη αργία, οκτάωρο, σύνταξη, δωρεάν και δημόσια υγεία και εκπαίδευση) επιχειρούν να συνθλίψουν το παρόν και το μέλλον μας.
Μέσα σε αυτές τις συνθήκες που επιχειρούνται να επιβληθούν στην κοινωνία εντάσσεται και ο «εκσυγχρονισμός» και η ιδιωτικοποίηση των Μέσων Μαζικής Μεταφοράς. Τα τελευταία χρόνια όπου η φτώχεια και η εξαθλίωση αγγίζει όλο και μεγαλύτερα κοινωνικά κομμάτια, το ποσοστό των επιβατών που χρησιμοποιούν τα μέσα μαζικής μεταφοράς χωρίς εισιτήριο αυξήθηκε. Η απάντηση σε αυτό από πλευράς κράτους και εταιριών που διαχειρίζονται τα ΜΜΜ ήταν η όξυνση του ελέγχου από τη μία με διαρκείς ελέγχους εισιτηρίων, την εφαρμογή του ηλεκτρονικού εισιτηρίου, τις μπάρες σε λεωφορεία και σταθμούς και από την άλλη η στοχοποίηση και η καταστολή όσων δεν ακυρώνουν εισιτήριο.

Παρασκευή, 3 Μαρτίου 2017

έχεις κλείσει ή ακόμα ανοιχτός;



Οι κύκλοι που άνοιξαν,
Οι κύκλοι που έκλεισαν
Κι εκείνοι που έμειναν
Για πάντα ανοιχτοί.

Η ζωή σου σαν άλλο
Τρελό ηλιακό σύστημα
Και στο κέντρο εσύ
Ήλιος, που δεσπόζει στη μέση.

Κουκίδα που ορίζει
Το όλον εκείνον αυτό
Τα πριν, τα τώρα,
Τα αύριο και τα κενά.

Με μια έκρηξη
Σαρώνεις το σύμπαν
Ή βάζεις τελεία
Στον τέλειο σου μικρόκοσμο.

Κι εσύ ένας κύκλος ακόμα
Στων άλλων τον χάρτη
Κύκλος μεγάλος ή ίσως μικρός
έχεις κλείσει ή ακόμα ανοιχτός;

" σελήνη "


το διαβάσαμε στο φανζίν chimeres, το οποίο ανακαλύψαμε τελευταία και μας έχει τραβήξει την προσοχή!

Προσδόκιμα Αριστεράς


" Προσδόκιμα Αριστεράς " 


του Γιάννη Ιωάννου

(Όταν, όχι πριν πολύ καιρό, τα πράγματα έβαιναν σχετικά...καλώς και πάντοτε, βεβαίως, στο πνεύμα των σωτήριων και αναπτυξιακών μνημονίων:  Η "ευταξία" στο ζωτικό χώρο του βασικότατου αγαθού της "δημόσιας" "δωρεάν" "Υγείας")

ένα όμορφο τραγούδι ως πύλη εισόδου σε δονήσεις από "αλλού"



{ Oι Narsillion είναι μια πανέμορφη στα ακούσματά της dark wave μπάντα από την Καταλονία (που δεν έχει μόνο την Μπαρτσελόνα να προβάλλει). Από το 2002 που υφίστανται με αυτή την ονομασία, συνδυάζουν στις συνθέσεις τους στοιχεία κλασσικής μουσικής, χορωδίες με κρουστά, έγχορδα και κιθάρες, ακόμη και όργανα παραδοσιακής γιαπωνέζικης μουσικής } 


ΤΟ ΤΡΑΓΟΥΔΙ ΤΩΝ "ΑΛΛΩΝ"
                                    (...και του ανιχνευτή)


Είμαστε η πρωινή αύρα που πάνω στα νερά του ποταμού γλιστράει.

Πέμπτη, 2 Μαρτίου 2017

Ε.Τ. Ε.Ε. - ή extraterrestrial European Union -



Καλοκαίρι που μας πέρασε, κάπου στην γραφειοκρατική καρδιά της Ευρωπαϊκής Δήθεν Ένωσης.
Ο πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Υποτροπής Ζαν Κλοντ Γιούνκερ -κάποιοι πλέον τον αποκαλούν και Ε.Τ. 2- προβαίνει δημόσια στις παρακάτω δηλώσεις, ελέω Brexit:
«Θα πρέπει να ξέρετε ότι αυτοί που μας παρατηρούν από μακριά, ανησυχούν. Έχω δει και ακούσει και ακούσει αρκετούς ηγέτες άλλων πλανητών. Είναι πολύ ανήσυχοι, διότι αμφισβητούν τον τρόπο με τον οποίον η Ευρωπαϊκή Ένωση θα συνεχίσει. Έτσι πρέπει να καθησυχάσουμε και τους Ευρωπαίους και όσους μας παρατηρούν από μακρύτερα». - Βίντεο: https://www.youtube.com/watch?v=2TnLjVMfIEE

Κι επειδή εκτός από το ύποπτο παρελθόν του -Γιούνκερ: Κανένα σχόλιο για τη φοροδιαφυγή του Λουξεμβούργου- έχουν κυκλοφορήσει και κάποιες κακοήθειες για το ότι του αρέσει να τα τσούζει και λίγο παραπάνω από το πολιτικά ορθό ενός δημόσιου ανδρός σε τόσο υψηλό αξίωμα, τού έγιναν και ερωτήσεις για το αν αστειεύεται ή εννοούσε ό,τι είπε κι αυτός απάντησε σοβαρός πως "ξέρει πολύ καλά τι λέει". Αλήθεια!

Άρα εδώ, ως ψαγμένοι και πάντα στοχαστικοί Ευρωπαίοι, οφείλουμε να εξετάσουμε όλα τα πιθανά σενάρια.

ΣΕΝΑΡΙΟ 1ο - το σοβαρό και πλήρως ανατρεπτικό:

Enneagram. (Μυθιστορηματική αφήγηση στον καθρέφτη με επικίνδυνα πραγματικές αντανακλάσεις )

Ο ήρωας της ιστορίας μας είναι ένα προβατάκι. Ένα μικρό άσχημο μαύρο προβατάκι.

Από μικρό το προβατάκι μας είχε αντιληφθεί την διαφορετικότητά του μέσα στην στάνη με τα άσπρα προβατάκια. Για αυτό τον λόγο ζούσε φορώντας μια άσπρη προβιά ώστε να είναι αποδεκτό μέσα στο μαντρί. Βέβαια που και που το έσκαγε απο το μαντρί και έκοβε βόλτες στο δάσος χωρίς την άσπρη προβιά του. Μπορούσε να είναι ο εαυτός του και να αναπνέει τον ελεύθερο αέρα έστω και για λίγο.

Οι μικρές αυτές αποδράσεις του είχαν όμως και έναν σκοπό. Εξερευνούσε το δάσος και σχεδίαζε την μέρα της τελικής απόδρασης η οποία δεν θα είχε επιστροφή. Έπρεπε όμως να μάθει να ζει σε αυτόν τον κόσμο ο οποίος ήταν γεμάτος κινδύνους πριν το κάνει.

Κάποια προβατάκια που είχαν καταλάβει τι κάνει το νουθετούσαν : "Τι κάνεις; Θα σε φάει ο λύκος . Μείνε μέσα στο μαντρί στην ασφάλεια και την προστασία του βοσκού". Το προβατάκι μας απαντούσε : " Εμένα ίσως με φάει ο λύκος αλλά εσάς σίγουρα θα σας πάει ο βοσκός μια ημέρα στον χασάπη για σφάξιμο" . Τα προβατάκια αντιδρούσαν έντονα : " Είσαι καταστροφολόγος και συνωμοσιολόγος. Ο βοσκός μας αγαπάει , για αυτό κάθε Πάσχα παίρνει τους καλύτερους απο εμάς σαν ανταμοιβή και μας πάει με ένα μεγάλο αυτοκίνητο σε ενα καλύτερο μέρος να ζήσουμε. Εσύ δεν θα το κερδίσεις ποτέ αυτό"

Το προβατάκι μας χαμογελούσε και δεν απαντούσε . Ήξερε πόσο λάθος ήταν να ξυπνάς με το ζόρι κάποιον που θέλει να κοιμηθεί . Είχε δει μια ημέρα τον βοσκό να κοιμάται κάτω απο ένα δέντρο. Κάποια στιγμή η γυναίκα του πήγε και τον ξύπνησε για να κάνει κάποια δουλειά και αυτός αντέδρασε πολύ άσχημα. Πρέπει ο άλλος να θέλει να ξυπνήσει ,

Μια ημέρα σε μια απο τις αποδράσεις του το προβατάκι μας είχε μια δυσάρεστη συνάντηση. Ανάμεσα στα δέντρα είδε εναν λύκο. Το προβατάκι πάγωσε. Ήξερε οτι δεν είχε καμία ελπίδα και έτσι κάθισε και κοίταγε  τον άγριο θηρευτή περιμένοντας το τέλος . Και τότε έγινε το ποιο παράξενο πράγμα. Ο λύκος αφού το παρατήρησε για λίγη ώρα γύρισε την πλάτη του και έφυγε.

Το μαύρο προβατάκι μας φόρεσε την άσπρη προβιά του και γύρισε στο μαντρί τρομαγμένο. Η άσπρη προβιά έγινε δεύτερο δέρμα του.

Τα χρόνια πέρασαν. Το προβατάκι μας εργάζεται σε ενα μεγάλο μαντρί φτιαγμένο απο γυαλί με ωραία γραφεία.  Οι ημέρες του κυλάνε ήσυχα και η ρουτίνα το έχει κάνει να ξεχάσει οτι φοράει άσπρη προβιά ενώ στην πραγματικότητα είναι μαύρο και άσχημο.

Ώσπου μια ημέρα το προβατάκι βρήκε ενα mail στον υπολογιστή του απο τον βοσκό.

Ενημέρωνε  όλα τα προβατάκια στο γυάλινο μαντρί οτι θα ερχόταν ένας φιλος του που είναι κτηνίατρος για να μιλήσει με τα προβατάκια και να τα βοηθήσει να καταλάβουν τον εαυτό τους και τους γύρω τους καλύτερα μέσω μιας μεθόδου που λέγεται Enneagram.

Το προβατάκι φοβήθηκε. Είχε έρθει η ώρα να αποκαλυφθεί η πραγματική του ταυτότητα; Άρχισε να ψάχνει στο internet περισσότερες πληροφορίες για αυτή την μέθοδο.

enneagraminstitute.com



 Αφού διάβασε αρκετά ένιωσε καλύτερα. Ήταν μια υπεραπλουστευμένη μέθοδος που θα την ξεγελούσε εύκολα και θα συνέχιζε την ρουτίνα του.

Οι ημέρες πέρασαν και το προβατάκι μας πήγε στο μαντρί για να συζητήσει με τον κτηνίατρο μαζί με τα άλλα προβατάκια και να μάθει επιτέλους απο πρώτο χέρι τι ήταν αυτό το enneagram.

Τα προβατάκια μαζεύτηκαν σε μια μεγάλη αίθουσα και ο κτηνίατρος φορώντας ενα πλατύ χαμόγελο άρχισε να τους εξηγεί την διαδικασία. Θα γνώριζαν τους εννέα τύπους του enneagram και στην συνέχεια θα έκαναν κάποιες ασκήσεις ώστε να μπορέσουν να κατατάσσουν τους συναδέλφους  τους σε κάποιον απο τους τύπους.


Οι εννέα τύποι προσωπικότητας και οι εννέα κυρίαρχες τάσεις
Ο Τελειομανής
Ένα
Θυμός
Ο Δοτικός
Δύο
Έπαρση
Ο Ερμηνευτής
Τρία
Δόλος
Ο Ρομαντικός
Τέσσερα
Ζήλια
Ο Παρατηρητής   
Πέντε
Πλεονεξία
Ο Στρατιώτης
Έξι
Φόβος
Ο Επίκουρος
Επτά
Λαιμαργία
Το Αφεντικό
Οκτώ
Πόθος
Ο Μεσάζοντας
Εννέα
Νωθρότητα

Σε μια παρουσίαση ο κτηνίατρος εξηγούσε τα κυριότερα χαρακτηριστικά του κάθε τύπου και είχε και παραδείγματα απο κάποιους διάσημους ανθρώπους. Το προβατάκι μας αναγνώρισε στα χαρακτηριστικά 4άρια όλους τους καλλιτέχνες και λογοτέχνες που θαύμαζε.

"Ιt's only rock'n'roll" - The Greek way (volume 2)




Tο πραγματικά εξαιρετικό ντοκυμανταίρ του Γιάννη Κασπίρη "Ροκ στην Ελλάδα - η άλλη όψη", 1988. 
 Γιατί γουστάρουμε πολύ. Και για να θυμούνται οι παλιότεροι και να μαθαίνουν οι νεότεροι (κι ας ακούγεται ίσως και κάπως κλισέ αυτό). Και γιατί αρκετά πράγματα όντως μπαίνουν στη θέση τους, μέσα από όσα λένε κάποιοι από τους πρωταγωνιστές του ντοκυμαντέρ, όπως ο ραδιοφωνικός παραγωγός Χρ. Δασκαλόπουλος (όπου εδώ κολλάει θαυμάσια και η φράση του Γ. Τσαρούχη: "στην Ελλάδα είσαι ό,τι δηλώσεις").

Δείτε κι αυτό, που αξίζει όχι μόνο για ιστορικους λόγους:
Η Αθήνα χορεύει Ροκ εντ Ρολ (1957) 
 Μια κλασική ταινία (1957) μικρού μήκους (20΄) του Βασίλη Μάρου, που αναφέρεται στη μόδα του "νέου αμερικανικού χορού ροκ εν ρολ", που έφτασε και στην Αθήνα.


"Ιt's only rock'n'roll" - The Greek way (volume 1)


Αυτόν τον Φεβρουάριο (σημείωση από εμάς: το άρθρο στο οποίο στηρίζεται αυτή η ανάρτηση δημοσιεύτηκε από τον ΥΠΝΟΒΑΤΗ στον ιστοχώρο του στις αρχές Φλεβάρη του 2016) συμπληρώνονται εξήντα χρόνια από την πρώτη επαφή των ελλήνων νέων με τη ροκ μουσική: ήταν Φεβρουάριος του 1956 όταν προβλήθηκε στις αθηναϊκές, αρχικά, κινηματογραφικές αίθουσες η ταινία ορόσημο "Η ζούγκλα του μαυροπίνακα" τού Ρίτσαρντ Μπρουκς, όπου ακουγόταν το θρυλικό Rock Around The Clock από τον Μπιλ Χάλυ και τους Comets. Το τραγούδι δημιούργησε αμέσως ρεύμα στην ελληνική νεολαία της εποχής, όπως άλλωστε σε κάθε άλλη χώρα όταν πρωτοακούστηκε.
Αλλά το 1956 είναι γενικότερα το έτος "απόβασης" της ροκ μουσικής στην Ελλάδα, αφού τον Οκτώβριο εκείνου τού έτους οι έλληνες είδαν για πρώτη φορά το ροκ εντ ρολλ (όπως το έλεγαν τότε) να παίζεται ζωντανά από την ορχήστρα του 6ου αμερικανικού στόλου και να χορεύεται μπροστά σε χιλιάδες κόσμο από τους αμερικανούς ναύτες στον υπαίθριο χώρο του Ζαππείου. Ο νέος χορός, αλλά και η πρωτάκουστη μουσική που τον συνόδευε, έκαναν αίσθηση ιδιαίτερα στους νέους και τις νέες. Οι τελευταίες σχεδόν αρπάχτηκαν (μάλλον χωρίς πολλή αντίσταση...) από τους αμερικανούς ναύτες στη χορευτική πίστα, όπου άρχισαν να μαθαίνουν τα βήματα και τις κινήσεις του νέου χορού. Πολλές ερωτεύτηκαν και σχετίστηκαν με τους αμερικάνους, που τότε έκαναν συχνές εξόδους στην Αθήνα. Οι -μάλλον φτωχοί- έλληνες όμως νέοι δεν γούσταραν να τους "κλέβουν" τα κορίτσια οι μοδάτοι (με μπλου τζην, γνήσια δερμάτινα μπουφάν και αυθεντικά Lucky Strike) αμερικάνοι. Κι έτσι άρχισαν οι πρώτες κλοπές αμερικάνικων ρούχων και οι πρώτες εκτοξεύσεις γιαουρτιών στους "συμμάχους", ή σε διάφορα υπεροπτικά θηλυκά (κατά το κοινώς λεγόμενο "ψωνάρες") που περιφρονούσαν τους ντόπιους νέους (λίγα χρόνια όμως μετά οι έλληνες νέοι θα έπαιρναν θριαμβευτικά τη "ρεβάνς" τους με τις τουρίστριες που θα άρχιζαν να κατακλύζουν την Ελλάδα). Η "γιαουρτόμπαλα" πήρε ακόμα και κάμποσους ταγούς ή θεματοφύλακες της ελληνοχριστιανικής παράδοσης (π.χ. εκπαιδευτικούς, που εκείνη την εποχή είχαν και "διευρυμένες" -βλ. εξωσχολικές- εξουσίες), ή απλά αντιπαθητικούς ανέραστους ενήλικους που συνήθιζαν να κάνουν επιτιμητικό "κήρυγμα" στην "παραστρατημένη" νεολαία, ή σεξουαλικά ανώμαλους (βλ. παιδεραστές) που εκμεταλλεύονταν τη δυσχερή θέση των φτωχότερων ειδικά νέων, και γενικώς οποιονδήποτε θεωρείτο ότι προσέβαλε την προσωπικότητα της νεότητας.
Ούτε, όμως ο περιβόητος "νόμος 4000" (που υπερψηφίστηκε και από σύμπασα την αριστερά), ούτε οι εξευτελιστικές διαπομπεύσεις των "τεντυμπόυδων" μπόρεσαν να ανακόψουν τη βαθμιαία εξέλιξη τής ελληνικής νεολαίας (ή τουλάχιστον του καλύτερου κομματιού της): μέσω της "παιδικής ασθένειάς" του, τού τεντυμποϋσμού, το νεογέννητο ροκ φαινόμενο είχε "μολύνει" και την Ελλάδα...


Έκτοτε πέρασαν εξήντα χρόνια και κάμποσα πράγματα έχουν αλλάξει, τόσο στη ροκ ως μουσική και ως κοινωνικό φαινόμενο, όσο και στις χώρες υποδοχής της. Κανείς, στην Ελλάδα και διεθνώς, δεν μπορούσε να φανταστεί το 1956, ότι οι σωματικές αντιδράσεις που προξενούσαν ο ξέφρενος χορός και η ξέφρενη αυτή μουσική, δεν θα αργούσαν να πυροδοτήσουν αντίστοιχες εγκεφαλικές. Ομοίως, κανείς δεν μπορούσε να φανταστεί το 1956, ότι η γενιά των "τεντυμπόυδων" θα κληροδοτούσε κυριολεκτικά το αντίστοιχό της (αλλά σε ωριμότερες "εκδόσεις": "γιεγιέδες", "φρικιά", πάνκς κλπ.) στις επόμενες γενιές νέων. Εξήντα χρόνια προσφέρουν, λοιπόν, μια συλλογική μνήμη κι ένα σεβαστό ιστορικό και κοινωνιολογικό υλικό, που μπορούσε -και έπρεπε- να γίνει αντικείμενο σοβαρού (δηλαδή επιστημονικού) απολογισμού. Γιατί, μέχρι πριν λίγα χρόνια οι μόνοι στην Ελλάδα που μπορούσαν να πουν κάποια πράγματα από τη σκοπιά της ροκ, όχι μόνο ως μουσικής αλλά και ως διεθνούς κοινωνικού φαινομένου, ήσαν οι δημοσιογράφοι που έγραφαν στον εγχώριο ροκ μουσικό τύπο (όσο για τους δημοσιογράφους των ημερησίων φυλλάδων, πολεμούσαν τη ροκ και τους ροκάδες με τόνους λάσπης). Όμως η δημοσιογραφική οπτική, ακόμα κι όταν δεν είναι επιδερμική, ακόμα κι όταν προέρχεται από ανθρώπους καταρτισμένους, δεν μπορεί να επιτύχει τη συστηματικότητα, τη συνθετική και αναλυτική δύναμη και την τοποθέτηση των γεγονότων στο μακρο-ιστορικό τους πλαίσιο. Το τελευταίο αποτελεί την προϋπόθεση για την κατανόησή τους, αλλά και τον αυτοσκοπό της επιστημονικής ιστοριογραφίας.


  Όταν οι άρρωστοι έπιαναν στο στόμα τους τούς υγιείς...


Χορός στις κερκίδες, λίγα λεπτά πριν πέσει το πρώτο μαζικό κατασταλτικό ξύλο στο άνθος τής ελληνικής νεολαίας (συναυλία των Rolling Stones, γήπεδο Παναθηναϊκού, 17 Απριλίου 1967).

Η ροκ (και τα φιλοσοφικά και υπαρξιακά της προτάγματα) πολεμήθηκε λυσσαλέα, τόσο απ' τη δεξιά όσο κι απ' την αριστερά της ρωμηοσύνης, όσο ίσως σε κανένα άλλο μέρος του πλανήτη. Ακόμα και μέχρι τις αρχές της δεκαετίας του 1990, οι ταγοί και οι φυλλάδες της δεξιόστροφης και αριστερόστροφης ρωμηοσύνης άφριζαν κυριολεκτικά κατά της ροκ των ροκάδων. Θα λέγαμε μάλιστα ότι η ροκ πέτυχε να ενώσει τους ρωμηούς, οι οποίοι απέδειξαν έτσι ότι, παρά τις επιφανειακές αυτές διαφορές τους, παραμένουν πάνω απ' όλα ρωμηοί. Εδώ είναι η περίφημη -και καταγέλαστη- εισαγωγή στον εμβληματικό για τη Ρωμηοσύνη ομώνυμο δίσκο των Μίκη Θεοδωράκη και Γιάννη Ρίτσου (1966):