Τετάρτη, 16 Σεπτεμβρίου 2015

Τα μεζεδάκια μέσα στην τηλεσούπα




Η μοναξιά μου είναι η επίγνωση του ότι πρέπει να κρατιέμαι μακριά από οθόνες, αναλύσεις σε οθόνες, διαξιφισμούς σε οθόνες, μαστουρώματα και συναισθηματικά ξεσπάσματα μπροστά σε κάποιο γηπεδικό ντέρμπυ, αθλητική κόντρα "εθνικής σημασίας", σε virtual realities μέσα σε οθόνες. Σε κόσμους που πάλλονται από αρρωστημένο φως μέσα σε οθόνες, χαρούμενες φάτσες που ανταγωνίζονται και συνωστίζονται μέσα σε οθόνες, μπροστά σε ξεθωριασμένες φάτσες ως κοινό και συμπαθητικούληδες διασκεδαστές και κριτές.

Είναι η διαπίστωση ότι οι τηλεφρίκουλες ασκούν, διαμορφώνουν, αναποδογυρίζουν, μασκαρεύουν, χαϊδολογούνε, σφάζουν και μαχαιρώνουν πολιτική χάραξη στην πορεία του τηλελαού, μέσα σε μια σημαδεμένη ιστορική τράπουλα ανώμαλων εποχών. Και προσφέρουν βήμα ελεύθερης αερολογίας και παπαρολογίας που αποκαλούν "έκφραση" σε "δημόσια πρόσωπα" που απευθύνονται στην "κοινή γνώμη". Που πίσω από τις κάμερες της υψώνουν το μεσαίο δάχτυλο και τη χλευάζουν σα να'ταν η πλέον ανυπόληπτη μα απαραίτητη για να τους τρέφει πόρνη. Οι τηλεδιδάσκαλοι που διδάσκουν διπλωματία, δημόσια παρουσία, κώδικες επικοινωνίας και ευελιξία σε πολιτικούς άνδρες και γυναίκες. Εν ενεργεία ή διακαώς επιθυμούντες να λάβουν το χρίσμα.
Η μοναξιά μου είναι η τηλεγλώσσα, το τηλεlook και η τηλεγέμιση του ελάχιστου ελεύθερου χρόνου του πολίτη σε κρίση. Είναι ο τηλεπάτος που τόσοι και τόσοι μέμφονται αλλά δεν παύουν να βρίσκονται σε μια αμφίδρομη εξάρτηση με αυτόν μέσω ενός ανομολόγητου ομφάλιου λώρου. Με τη μήτρα παραγωγής τηλεπολιτών που τους έχει ανάγκη για να δικαιολογεί τον ρόλο της ως σπόρου παραγωγής ανθρώπινων σαπρόφυτων και κηδεμόνα ανθρώπινων ρεταλιών. Που αποτελούν τον κιμά στην κρεατομηχανή ανθρώπινων ρεμαλιών.

Η μοναξιά μου όμως είναι και το πείσμα μου. Που δεν με αφήνει σε καμιά περίπτωση να ξεχαστώ, έστω και για "χαβαλέ", έστω και από "περιέργεια" για το τι έχουν, ας πούμε, να πούνε οι πολιτικοί μπέμπηδες της συμφοράς μέσα στον παιδότοπο των νέων τηλε-εκλογών. Και να έχω και την παραμικρή προσέγγιση, επαφή με την τηλεσούπα. Γιατί δεν ήμουν ούτε θα γίνω ποτέ το μεζεδάκι που επιπλέει μέσα της. Διότι είμαστε δυο τελείως διαφορετικοί και ασύμβατοι κόσμοι. Με το τηλεχανείο, τους ενοίκους, τους επισκέπτες του, αναγνωρίσιμους ή μη, και τους ιδιοκτήτες του.



Ο Ένοικος...

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου