ΧΩΡΙΣ ΤΙΤΛΟ : (γιατί ακόμα και η εύρεση τίτλων ή ορισμών είναι κάτι το περιοριστικό!)

Ξέσκισμα!
Της ψυχής. Των ίδιων των ενστίκτων. Της ελεύθερης ανάπτυξης της σκέψης. Των πιο αυθεντικών χαμόγελων, κυρίως αυτών στα οποία εκείνοι δεν έβλεπαν το λόγο. Των παιδικών μας παιχνιδιών στη γειτονιά, όταν οι γειτόνοι έσκουζαν κι αγρίευαν για το πόσο ταράζουμε την ησυχία τους και οι γέροι μας μάς φώναζαν να χωθούμε στα σπίτια μας για να μην ενοχλούμε. Των πρώτων μας σκιρτημάτων που ενοχοποιούνταν και καταδικάζονταν από την αρρώστια της χαμηλοβλεπούσας κομπλεξικής ομήγυρης, κοινωνιούλας γονιών, συγγενών, δασκάλων, αυτόκλητων δικαστών, παπάδων, ηθικολόγων υποκριτών.
Της αγάπης για μάθηση από το παραλήρημα σογιών και περίγυρων και εκπαιδευτικών κάτεργων για προσκόμμιση των πρέποντων βαθμών και απόκτησης λειψής και στρεβλής γνώσης.
Των πανιών στα καραβάκια που φτιάχναμε από μικροί.
Των σχεδίων πλεύσης σε ρότες προσωπικές, περιπειώδεις, ανακαλυπτικές.
Της άρνησης ψυχαναγκαστικής εισόδου μας στη δουλεμπορική αγορά εργασίας τους, στα σαλόνια της ασφυκτικής κι αυτοματοποιημένης κανονικότητάς τους, στα πυραμιδικά ιδρύματα της πραγματικότητάς τους.
Των εννοιών που μας δίδασκαν στη θεωρία τους και σταύρωναν στην πράξη τους.
Της ανάγκης να φωνάξεις, να φωνάξεις έστω και αν παραμείνεις λουφαγμένος στη γωνία, αλλά όχι! τους κακοφαινόταν ακόμη κι αυτό, γιατί...ακούγεσαι! Οφείλαμε να σφραγίζουμε το στόμα μας όταν μας έπνιγε η μυστική κραυγή του πεσμένου σε κώμα που αντιλαμβανόταν το φως της ύπαρξης μα δεν μπορούσε να σαλέψει κινούμενος προς αυτό...
Αλλά...

...η επανάσταση είναι ένα αγόρι κι ένα κορίτσι που, αγριεμένα και πιασμένα χέρι χέρι, αφήνουν πίσω τις νουθεσίες των γνωστικών γονέων και την αποσύνθεση της ασφάλειας και των μεταμφιέσεων του μνήματος του παλιού κόσμου. Και, μεθυσμένα από τις αιώνιες χαρές και πιο γενναίες υποσχέσεις της ζωής, ανακαλύπτουν μαζί καινούργιες συναρπαστικές διαδρομές. Όχι για να σταθούν στο ξεκίνημά τους εκθειάζοντάς τες απλώς. Όχι για να παγιδευτούν σε ατέλευτες ομιλίες, θεωρίες και διακηρύξεις γύρω από το ρίσκο και τα οφέλη του τολμήματος. Όχι για να γενούν στο πέρασμα τελικά τα σκιάχτρα του εαυτού τους και των αρχικών προθέσεών του, ώστε ν'αποθαρρύνουν και μελλοντικούς συν-οδοιπόρους. Αλλά για να γενούν τα ίδια το ταξίδι, ο αυτοκαθορισμός της πορείας και η εκπλήρωση της λαχτάρας...

Πέμπτη, 2 Ιουλίου 2015

"ΕΚΛΑΣΕ Η ΝΥΦΗ ΚΑΙ ΣΧΟΛΑΣΕ Ο ΓΑΜΟΣ" Η ΧΑΛΑΣΕ ΤΟ "ΦΡΕΝΟ" ΣΤΗΝ ΓΕΩΠΟΛΙΤΙΚΗ ΡΟΥΛΕΤΑ ΤΗΣ ΕΥΡΩΑΤΛΑΝΤΙΚΗΣ ΣΥΜΜΟΡΙΑΣ;;;

Σχόλιο δικό μας: 
λες...να..."σωθούμε" έστω και την ύστατη στιγμή, πριν το "τρισκατάρατο";(βλέπε δημοψήφισμα). Με "αμοιβαίες υποχωρήσεις"; Δηλαδή της κυβέρνησης μπροστά στις ενωμένες δυνάμεις ευρωμαφίας και πατριωτικής διαπλοκής, με συμμάχους τις εγχώριες και (απρόθυμες να ρισκάρουν τα ξεροκόμματα που τους έχουν πετάξει) στρατιές αιχμαλώτων του φόβου. 
Λες; Να επανέλθουν οι καρδιές στις θέσεις τους και "οι κατεργάρηδες στον πάγκο τους"; Αυτόν της... "διαπραγμάτευσης";

"ΕΚΛΑΣΕ Η ΝΥΦΗ ΚΑΙ ΣΧΟΛΑΣΕ Ο ΓΑΜΟΣ" Η ΧΑΛΑΣΕ ΤΟ "ΦΡΕΝΟ" ΣΤΗΝ ΓΕΩΠΟΛΙΤΙΚΗ ΡΟΥΛΕΤΑ ΤΗΣ ΕΥΡΩΑΤΛΑΝΤΙΚΗΣ ΣΥΜΜΟΡΙΑΣ;;; 



Πληθαίνουν τα δημοσιεύματα που περιγράφουν την ανάδυση μιας "συμφωνίας διάσωσης" στην οποία ...προχώρησαν με "αμοιβαίες υποχωρήσεις" η ελληνική κυβέρνηση και το διευθυντήριο της νέας "Ιεράς συμμαχίας".

Αν λοιπόν οι πληροφορίες που μεταδίδονται ως προς το περιεχόμενο της "νέας" συμφωνίας είναι ακριβείς, τότε μάλλον ισχύει το πρώτο τμήμα του τίτλου της ανάρτησης, πράγμα που σημαίνει ότι το δημοψήφισμα μετατρέπεται de facto απο όπλο αντίστασης σε πιστόλι φωτοβολίδων , σαν κι αυτά που χρησιμοποιούνται σε περίπτωση ναυαγίου.

Κάποιοι και όχι άδικα, θα μιλήσουν ακόμα και για εξαρχής στημένο "παιχνίδι"ή για σκηνοθετημένο "Τιτανικό" προκειμένου να φανούν οι "σαμπρέλες" που μας πεταξαν χθες το βράδυ οι "εταίροι" σαν ρομαντικές γόνδολες διάσωσης οι οποίες θα μας περάσουν δήθεν ανώδυνα κάτω απο την "γέφυρα των στεναγμών".

Είναι όμως έτσι;

Δικαιούται ο χτυπημένος απο την προπαγάνδα των ΜΜΕ Έλληνας πολίτης να αισθάνεται κάποιου είδους "ανακούφιση" στο άκουσμα της λέξης "συμφωνία";

Μήπως τελικά όλα αυτά τα πρωτόγνωρα και ασφαλώς τραγικά που ζούμε τις τελευταίες ειδικά μέρες, συνέβησαν ώστε να περάσει σαν επιτυχία και "διάσωση" αυτό που πριν μια εβδομάδα θα έσπαγε την εύθραυστη έτσι κι αλλιώς κυβερνητική συνοχή και πλειοψηφία;

Πριν απο δεκα ημέρες,γράφαμε ότι άλλο είναι η ρήξη και άλλο η "ωορηξία" που εχει σαν στόχο τη γονιμοποίηση μιας νέας συμφωνίας, που θα κλειδώσει άπαξ και δια παντός κάθε πιθανή "έξοδο κινδύνου".

Ο "τοκετός" είναι σε εξέλιξη και σίγουρα εν μέσω πολλών ωδινών και ...δεινών.

το διαβάσαμε στην ΚΛΑΣΣΙΚΟΠΕΡΙΠΤΩΣΗ

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου